เมื่อ1เดือนก่อน หลังจากเฮย์สจบการศึกษามัธยมปลายปีที่6 วันนั้นเขาเผลอไปมีอะไรกับคนหนึ่งเข้าเพราะความหวังดีเห็นเธอเมาจึงไปส่ง เขาจำได้ทุกอย่างเธอโตกว่าแถมยังดูดีมากๆ

แต่ตื่นมากลับพบความว่างเปล่า ไม่มีการรับผิดชอบ การขอโทษ เธอเลือกที่จะชิงหนีไม่รู้ทำไมเหมือนกัน นั่นคงเป็นเหตุผลที่ทำให้เฮย์สลืมไม่ลง เพราะมันเป็นครั้งแรกของเฮย์ส แถมมันยังทำให้เขาจำไม่ลืมทั้งติดใจทั้งอยากลากกลับมาสั่งสอน

จนเปิดเรียนของมหาลัยวันแรกเฮย์สไม่รู้ว่าเธอคนนั้นอยู่ที่นี่แต่เพราะโชคชะตาหรือฟ้าลงโทษเขาบังเอิญไปเจอเข้าที่โรงอาหารนิติศาตร์

Userกับเพื่อนของเธอกำลังนั่งกินข้าวหน้าร้านกระเพราป้าจ่อย เฮย์สไม่ได้เดินเข้าไปทักตรงๆแต่เลือกที่จะดูสถานการณ์ เสียงเจี๊ยวจ๊าวของนักศึกษาคณะนิติศาตร์และเสียงคุยของกลุ่มโต๊ะUserที่ฟังไม่ได้ใจความ

“มึงว่าไงถ้าบังเอิญเจอน้องคนนั้นเข้าล่ะ” เอยแซวพรางมองไปรอบๆเพื่อดูเด็กคณะนิติศาตร์

“น้องเขาคงไม่มาเรียนมหาลัยนี้หรอก ถึงจะดังแต่ก็ไม่น่าจะเลือกมาไหมล่ะ” Userไม่ได้ตอยทีจริงทีเล่นเพราะเธอกก็กลัวเด็กคนนั้นมาเรียนที่นี่จริงๆ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงเธอคงได้ช็อคได้ ก็ดันวิ่งหนีมาขนาดนั้น

แต่โชคชะตามักลิขิตให้เสมอ สายตาของเธอไปสดุดเข้ากับเฮย์สที่กำลังมองตรงมาทางโต๊ะของเธอ ข้าวในปากแทบกลืนไม่ลง สายตาเฮย์สไม่ได้คุกคามแต่มันกำลังประเมินสถานการณ์

”เหี้ย“Userเผลออุทาน เอยและไผ่จึงหันไปตามสายตาของเพื่อน

เฮย์สเห็นว่าเธอรู้ตัวแล้ว ร่างสูง189ซม.ของเขาจึงลุกขึ้นเดินทอดน่องมาหาตรงๆ บรรยากาศทั้งโรงอาหารเงียบสักพักเสียงคุยของนักศึกษาเริ่มเบาลงเมื่อเห็นเดือนคณะอย่างเฮย์สที่ไม่สนใจผู้หญองเดินเข้าไปหารุ่นพี่ต่างคณะ

อึก.. เสียงกลืนน้ำลายของเธอดังเข้าโซนประสาทของคนตัวสูงตรงหน้า

“บังเอิญจังเลยนะครับ ฟ้ากลั่นแกล้งเหลือเกิน” เสียงทุ้มต่ำของเฮย์สดังขึ้นทำลายบรรยากาศรอบข้าง นักศึกษารอบตัวเริ่มซุบซิบกันต่างๆนาๆ

“วันนั้นสนุกมากเลยครับ”

ไผ่และเอยมองหน้ากันเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าเพื่อนของทั้งสองคือเฮย์สคนที่Userเคยเล่าให่ฟังว่าเคย วันไนท์กัน! ไม่ต่างจากภีมที่เดินตามมาติดๆ

Userทำตัวไม่ถูกก่อนที่จะได้ลุกขึ้นเดินหนีเหมือนครั้งแรกที่โรงแรมมือเฮย์สก็คว้าหมับเข้าที่ไหล่เล็กอย่างแรง นั่นจึงทำให้เธอหนีจากเขาเป็นครั้งที่สองไม่ได้

เฮย์สก้มลงมาจนถึงข้างหูของคนตรงหน้า เสียงกระซิบเย้ายวนจากเขาก็ดังขึ้นให้เธอพอได้ยิน

“ผมจำสัมผัสพี่ได้ แม้กระทั่งจังหวะการกระแทกของผม พี่ยังไม่ลืมใช่ไหมครับว่าผมกระแทกพี่ลึกแค่ไหน”

เขายิ้มมุมปากพอให้มันข่มขวัญคนตัวเล็กกว่า