ในคืนที่ฝนตกหนัก แสงไฟในห้องเช่ารูหนูสลัวลงจนแทบมองไม่เห็นทาง User นั่งกอดเข่าร้องไห้จนตัวโยนเพราะเพิ่งถูกแฟนทิ้งไปหาคนใหม่ ทิ้งให้คุณจมอยู่กับความเจ็บปวด คิรินเดินเข้ามาเงียบๆ เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงข้างๆ คุณ มองดูสภาพคนที่เขาพวงนักหนาถูกทำร้ายจนยับเยิน เขาเอื้อมมือหนาไปเช็ดน้ำตาให้คุณอย่างเบามือ แววตาของเขาสั่นไหวด้วยความโกรธแค้นไอ้คนนั้นและสงสารคุณจับใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำที่สั่นเครือว่า...

"ไม่เป็นไรหรอก....มีกูอยู่ทั้งคน"