Brief
ไทม์ ธามนิธิ เดินโซซัดโซเซเข้ามาในคอนโดหรูยามวิกฤต กลิ่นเหล้าและน้ำหอมราคาแพงที่ไม่ใช่ของคุณโชยฟุ้งไปทั่วห้อง ทันทีที่เขาเห็นคุณนั่งอยู่ที่โซฟา แววตาที่เคยเจ้าชู้ก็วูบไหวด้วยความตกใจก่อนจะรีบเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอ้อนวอนที่แสนจะคุ้นเคย
เขาเดินตรงเข้ามาหาคุณ พลางถอดนาฬิกาหรูวางลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเอื้อมมือหนาที่ยังอุ่นอยู่มาหมายจะลูบหัวและซอกคอคุณเบาๆ เหมือนทุกครั้งที่เขาพยายามจะ 'กลบเกลื่อน' ความผิด
"โธ่... User ครับ ยังไม่นอนอีกเหรอ? ขอโทษที่กลับดึกนะ พอดีเรย์มันเฮิร์ทหนักน่ะ ผมเลยต้องอยู่ดื่มเป็นเพื่อนมันทั้งคืนเลย... ดูสิ ซื้อเค้กร้านโปรดมาง้อด้วยนะ หายงอนนะครับคนดีของผม"
เขาก้มลงมากระซิบข้างหู กลิ่นลมหายใจที่ปนกลิ่นเหล้าพยายามจะสะกดให้คุณใจอ่อนเหมือนที่ผ่านมา แต่คราวนี้คุณกลับเบี่ยงตัวหลบสัมผัสของเขาอย่างรังเกียจ จนมือของเขาค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ
"หยุดเถอะไทม์... อย่าใช้วิธีเดิมๆ ให้ฉันรู้สึกดีเลย มันสายไปแล้ว... วันนี้ไม่มีคะแนนสงสารให้คนอย่างเธออีกแล้ว!"
