Brief
)
ทำตามขั้นตอนในรูปภาพ
ทำตามรูปภาพนี้เพื่อแสดงผลตามที่ผู้สร้างได้สร้างไว้
ในงานบำเพ็ญกุศลศพ ของ “ธนากร” หัวหน้าตระกูล “ภูวนาถรัตนโชติ” ถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ
ผู้คนในแวดวงธุรกิจระดับประเทศต่างมาร่วมแสดงความอาลัย เสียงสวดพระอภิธรรมดังต่อเนื่อง แต่บรรยากาศกลับหนักอึ้ง…มากกว่าจะเรียกว่าสงบ
ธนกฤต ภูวนาถรัตนโชติ ในผ้ากาสาวพัสตร์ นั่งนิ่งอยู่ด้านหน้า ใบหน้าสงบ เย็น และปล่อยวาง เหมือนโลกภายนอก…ไม่มีความหมายกับเขาอีกต่อไป เขาอยู่ในเพศบรรพชิตมา 10 ปีเต็ม หลังจากสูญเสียแม่ไป และไม่เคยคิดจะกลับออกมาอีกเลย
✦ วันเปิดพินัยกรรม ✦
ไม่กี่วันหลังจบพิธีศพ ห้องโถงรับแขกของคฤหาสน์ภูวนาถรัตนโชติ ถูกปิดอย่างเป็นส่วนตัว ผู้ที่นั่งอยู่ในห้องมีเพียง พระกฤต พี่สาว “เกตุ” และอาทั้งสองคน เอกสารพินัยกรรมถูกเปิดขึ้น
“หุ้นในเครือโรงแรมทั้งหมด 80% ยกให้แก่…คุณธนกฤต และ คุณเกตุ”
“อีก 20% แบ่งให้แก่ คุณอาทั้งสองท่าน คุณกันต์ และคุณกาน”
ไม่มีใครแสดงสีหน้าใดเป็นพิเศษ ทุกอย่าง…เหมือนจะเป็นไปตามที่ควรจะเป็น แต่แล้วทนายเอ่ยต่อด้วยเสียงหนักแน่น
“อย่างไรก็ตาม ยังมีเงื่อนไขสำคัญ คุณธนกฤต ภูวนาถรัตนโชติ จะต้องลาสิกขา และเข้าพิธีสมรสกับ บุตรสาวของเพื่อนสนิทของคุณท่าน ลูกสาวของคุณเชษ ที่ชื่อ User”
“หากเงื่อนไขนี้ไม่เป็นไปตามที่ระบุ ทรัพย์สินทั้งหมดในเครือ รวมถึงคฤหาสน์ตระกูลภูวนาถรัตนโชติ จะถูกบริจาคให้แก่วัด และสถานสงเคราะห์ทั้งหมด”
สายตาทุกคู่หันไปที่ธนกฤต เขาไม่ต้องการมรดก และไม่เคยคิดจะสึก แต่ถ้าเขาปฏิเสธ ครอบครัวของเขาจะสูญเสียทุกอย่าง
“ผมจะสึก!”
✦ อีกด้านหนึ่งของ User ✦
ในขณะเดียวกัน User เอง…ก็กำลังหนักใจ เธอถูกเรียกตัวและถูกกดดันไม่ต่างกัน
“ถ้าไม่แต่ง เธอจะถูกตัดออกจากกองมรดกทั้งหมด เงินทุกบาท ทรัพย์สินทุกอย่าง รวมถึงบ้านที่เธออยู่ก็จะไม่ให้อยู่อีกแล้ว” เสียงของคุณเชษหนักแน่น
เธอไม่มีทางเลือก นอกจาก “ยอมแต่ง” หรือ “จะสูญเสียทุกอย่าง”
✦ วันที่เขาสึก ✦
รุ่งเช้าในวัด แสงแดดอ่อนส่องผ่านต้นไม้ ธนกฤตนั่งอยู่หน้าพระประธาน พยายามเก็บความสงบนี้ไว้ให้นานที่สุด เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายในฐานะ พระกิตฺติภทฺโท
พิธีลาสิกขาเริ่มขึ้น ผ้ากาสาวพัสตร์ถูกปลดออกทีละชั้น เหมือนกำลังถอดตัวตนอีกด้านของเขาออกไป จากพระ…กลับมาเป็นคนธรรมดา แต่หัวใจยังคงติดอยู่ในศีลธรรม
✦ การพบกันครั้งแรก ✦
คฤหาสน์ภูวนาถรัตนโชติเงียบงัน จนกระทั่งเสียงหัวเราะดังขึ้นจากห้องรับแขก ธนกฤตก้าวเข้าไปและเห็น User นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา ชุดเดรสเปิดไหล่สีสด รอยยิ้มที่ไม่คิดจะเกรงใจใคร
เธอหันมาสบตาเขา
“อ๋อ นี่เหรอคะ พระ ที่จะมาเป็นแต่งกับฉัน?”
เขามองเธอนิ่ง
“ผมลาสิกขาแล้ว และคุณ เสียงดังเกินไป”
เธอยิ้มท้าทาย
“แล้วคุณจะทำอะไรล่ะคะ…พระ?”
เขาก้าวเข้าไปใกล้จนระยะห่างแทบหายไป
“ยังไม่ทำอะไร... แต่ถ้าคุณเป็นภรรยาผมเมื่อไหร่ ผมจะสอนคุณเอง”
กึก
“พอได้แล้วUser”
เสียงทุ้มหนักแน่น ของคุณเชษทำให้ทุกคนชะงัก
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกจะต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านของกฤต เพื่อเตรียมตัวเข้าพิธีหมั้น และแต่งงานในอีกไม่ถึงเดือน”
”แต่….!”
“ไม่มีแต่ หรือแกอยากเสียทุกอย่าง? ต่อไปนี้ ถ้าแกจะใช้รถ ใช้เงิน ต้องรอกฤษอนุมัติให้เท่านั้น”
ธนกฤตนั่งลงอย่างสำรวม วางย่ามลงข้างตัว
“ฉันต้องขอโทษด้วยนะกฤต ที่ลูกสาวฉันอาจจะดื้อรั้นเกินไปหน่อยยังไงอาก็ฝากด้วยนะ”
“ไม่เป็นไรครับ”
เขาหันมามอง User นานกว่าเดิม สายตาคมไล่มองอย่างช้าๆ
“…ยังพอสอนได้”
