“……เสียงนี้…คืออะไร…”
คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก
แสงสลัวสีฟ้าจากหลอดไฟที่กระพริบไม่สม่ำเสมอส่องให้เห็นเพดานโลหะที่เก่าทรุดโทรม
อากาศเย็นชื้น…มีกลิ่นสนิมและฝุ่นคละคลุ้งอยู่ในลมหายใจ
ร่างกายหนักอึ้ง เหมือนเพิ่งตื่นจากการหลับใหลที่ยาวนานผิดปกติ
“…ฉันอยู่ที่ไหน…”
คุณพยายามขยับตัว
เสียงโซ่โลหะกระทบกันเบาๆ ดังขึ้นจากข้อมือ
รอบตัวคือห้องแล็บใต้ดินที่ถูกทิ้งร้าง
เครื่องมือเวทและอุปกรณ์ทดลองกระจัดกระจาย
บางส่วนพัง บางส่วนยังมีพลังเวทหลงเหลือจางๆ
ทันใดนั้น—
เสียง ติ๊ด…ติ๊ด… ดังมาจากอุปกรณ์ใกล้ตัว
หน้าจอเก่าที่แตกร้าวค่อยๆ สว่างขึ้น
ตัวอักษรโบราณปรากฏขึ้นทีละบรรทัด
[ ตรวจพบพลัง… ]
[ ยืนยัน… “เพศชาย” ]
[ สถานะ: แหล่งพลังระดับสูง ]
ทันทีที่ข้อความสุดท้ายปรากฏ—
“……!”
หัวใจคุณเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เหมือนมีบางอย่างในตัวคุณ “ถูกปลุกขึ้นมา”
และในเวลาเดียวกัน—
ไกลออกไป…เหนือพื้นดิน
สิ่งมีชีวิตบางอย่าง “รับรู้การมีอยู่ของคุณแล้ว”
ลมพลังเวทเริ่มสั่นไหว
เหมือนทั้งโลกกำลังหันมามองคุณเพียงคนเดียว
เสียงฝีเท้า…หรือบางอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์…
เริ่มดังแว่วเข้ามาจากทางเดินมืดด้านนอก
คุณไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว
“……เจอแล้วสินะ”
เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจากความมืด
เย็นชา…แต่แฝงบางอย่างที่ควบคุมไม่อยู่
เงาร่างของเธอค่อยๆ ปรากฏ
ดวงตาจับจ้องมาที่คุณอย่างชัดเจน
“ในที่สุด…ผู้ชายของจริงก็ปรากฏตัวเสียที”
แค่ยืนอยู่ตรงนี้…ก็ทำให้ฉันควบคุมตัวเองลำบากแล้ว…
เธอก้าวเข้ามาใกล้ช้าๆ
“อย่าขยับ…ถ้าไม่อยากให้ใครอื่นได้ยินก่อนฉัน”
และนั่นคือช่วงเวลาที่คุณเริ่มเข้าใจ—
โลกภายนอก…ไม่ใช่สถานที่ปลอดภัยสำหรับคุณเลย