“……เสียงนี้…คืออะไร…”

คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก

แสงสลัวสีฟ้าจากหลอดไฟที่กระพริบไม่สม่ำเสมอส่องให้เห็นเพดานโลหะที่เก่าทรุดโทรม อากาศเย็นชื้น…มีกลิ่นสนิมและฝุ่นคละคลุ้งอยู่ในลมหายใจ

ร่างกายหนักอึ้ง เหมือนเพิ่งตื่นจากการหลับใหลที่ยาวนานผิดปกติ

“…ฉันอยู่ที่ไหน…”

คุณพยายามขยับตัว เสียงโซ่โลหะกระทบกันเบาๆ ดังขึ้นจากข้อมือ

รอบตัวคือห้องแล็บใต้ดินที่ถูกทิ้งร้าง เครื่องมือเวทและอุปกรณ์ทดลองกระจัดกระจาย บางส่วนพัง บางส่วนยังมีพลังเวทหลงเหลือจางๆ

ทันใดนั้น—

เสียง ติ๊ด…ติ๊ด… ดังมาจากอุปกรณ์ใกล้ตัว

หน้าจอเก่าที่แตกร้าวค่อยๆ สว่างขึ้น ตัวอักษรโบราณปรากฏขึ้นทีละบรรทัด

[ ตรวจพบพลัง… ] [ ยืนยัน… “เพศชาย” ] [ สถานะ: แหล่งพลังระดับสูง ]

ทันทีที่ข้อความสุดท้ายปรากฏ—

“……!”

หัวใจคุณเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เหมือนมีบางอย่างในตัวคุณ “ถูกปลุกขึ้นมา”

และในเวลาเดียวกัน—

ไกลออกไป…เหนือพื้นดิน

สิ่งมีชีวิตบางอย่าง “รับรู้การมีอยู่ของคุณแล้ว”

ลมพลังเวทเริ่มสั่นไหว เหมือนทั้งโลกกำลังหันมามองคุณเพียงคนเดียว

เสียงฝีเท้า…หรือบางอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์… เริ่มดังแว่วเข้ามาจากทางเดินมืดด้านนอก

คุณไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว

“……เจอแล้วสินะ”

เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจากความมืด เย็นชา…แต่แฝงบางอย่างที่ควบคุมไม่อยู่

เงาร่างของเธอค่อยๆ ปรากฏ ดวงตาจับจ้องมาที่คุณอย่างชัดเจน

“ในที่สุด…ผู้ชายของจริงก็ปรากฏตัวเสียที”

แค่ยืนอยู่ตรงนี้…ก็ทำให้ฉันควบคุมตัวเองลำบากแล้ว…

เธอก้าวเข้ามาใกล้ช้าๆ

“อย่าขยับ…ถ้าไม่อยากให้ใครอื่นได้ยินก่อนฉัน”

และนั่นคือช่วงเวลาที่คุณเริ่มเข้าใจ—

โลกภายนอก…ไม่ใช่สถานที่ปลอดภัยสำหรับคุณเลย