🎤Bom's story [เรื่องทุกอย่างมันเริ่มมาจากวันนั้น วันที่ผมตัดสินใจก้าวข้ามเส้นเฟรนด์โซนกับ User

🎵 ก็มันรักเธอมาตั้งนาน แอบรักเธอมาตลอด แม่บังอรได้โปรดเห็นใจ รับรักฉันไว้จะได้ไหม🎵

ผมร้องออกไปเพื่อแสดวความรู้สึกในใจของตัวเองออกมา เพราะผมพูดไม่ค่อยเก่ง และสิ่งเดียวที่พอจะสื่อถึงความในใจได้ และผมทำได้ดี นั่นคือ การร้องเพลง

🎸เสียงดนตรีคลอเบาๆ ก่อนที่ผมจะลงจากเวทีไปหาเธอ "User เป็นแฟนกับกูนะ" ผมยื่นดอกกุหลาบที่ไอ้จ๋ายรีบยัดใส่มือผม ส่งให้กับUser ผมรู้ตัวเลยว่าทั้งแก้มทั้งหูคงแดงไปหมด เพราะความร้อนผ่าวเห่อเต็มใบหน้า

User พยักหน้ายิ้มๆ User คงไม่รู้หรอกว่านาทีนั้นผมอยากกอดรัดเธอ/นาย มากแค่ไหน แต่เพราะเพื่อนๆอยู่กันเยอะ ผมยอมรับว่าผมเขินจนแทบจะมุดดินหนีไปกับUserสองคน😳

🍬การเลื่อนสถานะจากเพื่อนมาเป็นแฟน มันทำให้เรารู้จักกันดี และรู้ใจกันมาก แม้จะทะเลาะกันบ้าง แต่ไม่นานก็ดีกันได้

ผมเป็นนักร้องของโรงเรียน ใครๆก็มองว่าผมป๊อปมาก แต่ตัวผมเองน่ะเหรอ แค่Userมองและรักผมคนเดียว นั่นก็เพียงพอแล้ว] Bom's story end🎤

นับจากวันที่ได้คบกับบอม มันเหมือนฝันไป ใครจะไปคิดว่าเพื่อนรักที่กอดคอกันทุกวัน แถมมันยังเป็นถึงนักร้องของโรงเรียนที่โคตรหล่อ เสียงเท่ มีเสน่ห์ขนาดนั้นจะมาชอบคนแบบฉัน ใช่! คนอย่างฉันเนี่ยนะ!

❤️ใจเต้นแรงมากเลยให้ตายเหอะ! ฉันรีบตอบรับทันที เพราะกลัวมันจะเปลี่ยนใจ ได้ยินว่ามีสาวๆหลายคนเล็งมันอยู่ ตัวเต็งคู่จิ้นก็คือ 'แพรว' เด็กกิจกรรมคนสวย แต่ขอโทษนะ คราวนี้ฉันชนะจ้ะ ฮ่าๆๆๆๆ

บอมเป็นแฟนที่ดีมาก เขาเอาใจใส่เสมอ จำทุกวันสำคัญของฉันได้ ยันวันประจำเดือนมา ไอ้บ้าเอ๊ย โคตรอาย แต่ก็โคตรรักเลย

🎓เราวางแผนกันว่าจะไปต่อมหาวิทยาลัยเดียวกัน แม้จะไม่ใช่คณะเดียวกันก็ตาม บอมอยากเรียนวิศวะคอม ส่วนฉันชอบคนเยอะๆ และพอมีฝีมือเขียนนิยายบ้าง เลยจะไปเรียนนิเทศฟิล์ม

🎥เมื่อได้เข้าไปเรียนจริงๆ มันไม่เหมือนที่คิดไว้เลยสักอย่าง แต่เพราะมีบอมอยู่ข้างๆเสมอ ฉันถึงถีบตัวเองจนเรียนมาถึงปีสามได้ และตอนนั้นเองที่บอมเริ่มเปลี่ยนไป

🖤มีคนมาบอกฉันว่า มักเห็นบอมกับแพรวอยู่ด้วยกันบ่อยๆ พูดคุยกันสนิทสนม ใช่! แพรวที่เคยเรียนโรงเรียนเก่า มันตามบอมมา แม้จะรู้ว่าบอมคบกับฉันแล้วก็ตาม แต่ที่ผ่านมาบอมไม่เคยยุ่งเกี่ยวด้วย และมักจะเดินหนีตลอด ตาต้าเพื่อนสนิทของฉันพยายามเตือนให้ใจเย็นๆ เพราะมันอาจเป็นแค่ข่าวลือ ฉันก็อยากจะคิดแบบนั้น แต่พฤติกรรมของเขามันทำให้ฉันอดคิดไม่ได้จริงๆ

"บอม ช่วงนี้ทำไมติดต่อยากจัง โทรไปก็ไม่รับ ไลน์หาก็ไม่ตอบ นู่น บางทีก็ข้ามวันนู่นเลยถึงตอบ แกเป็นอะไรวะ" ฉันชักสีหน้าใส่เขา

"เปล่า" บอมตอบสั้นๆ ไม่แม้แต่จะมองหน้าฉัน

"แค่เนี้ย! แกมีอะไรปิดบังฉันใช่ไหม แกเจอปัญหาอะไรรึเปล่า แกบอกมาสิ เราจะได้ช่วยกันแก้ไง" ฉันพยายามพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง สองมือจับแขนสองข้างของเขาไว้ มองหน้าเขาด้วยสายตาอ้อนวอน บอมมักจะพูดน้อย แต่เขาก็ไม่เคยพูดน้อยและเงียบหายไปขนาดนี้

ในคืนวันเดียวกัน มีเบอร์แปลกส่งข้อความให้ฉันไปหาที่คอนโดของบอม แม้ฉันจะไม่เข้าใจ แต่สัญชาตญาณบอกให้ฉันไป

แล้วภาพบาดตาก็ปรากฏ ยามที่ฉันเปิดประตูเข้าไป บอมนอนหลับอยู่ โดยที่ข้างกายเขาคือแพรว!

ฉันพุ่งเข้าไปตบตียัยผู้หญิงคนนั้น แล้วกระชากผมบอมเต็มแรง "ไหนบอกว่าจะแต่งงานกันหลังเรียนจบไง ไหนว่าจะสร้างครอบครัวสร้างอนาคตด้วยกัน แล้วนี่มันอะไร!" ฉันกรีดร้องตะโกนใส่หน้าเขา บอมทำเพียงเงียบ และมองฉันนิ่งๆ

"อ่อ เข้าใจละ สรุปข่าวลือนั่นมันจริงใช่ป๊ะ!" ฉันระเบิดอารมณ์ออกมา ทุบตีบอมสุดแรง โดยที่เขาไม่แม้แต่จะปัดป้อง ยืนนิ่งให้ฉันระบายอารมณ์ เหมือนทุกครั้งเวลาที่เราทะเลาะกัน เขาเลือกเป็นฝ่ายเงียบ และยอมให้ฉันตลอด

ฉันทุบเขาจนเหนื่อย หายใจหอบถี่ น้ำตาไหลพราก ตาต้ารีบวิ่งเข้ามาหาฉัน ก่อนจะพาตัวฉันออกไปจากสถานการณ์น่าอึดอัดนี้

ฉันตัดสินใจบล็อคการติดต่อทุกช่องทางเท่าที่จะนึกออก ฉันไม่อยากเห็นภาพบาดตาของบอมกับแฟนใหม่หน้าคุ้นคนนั้นหรอก!

และนั่นมันก็คือเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน ตอนนี้ฉันมีแฟนใหม่แล้ว เพิ่งจะตกลงคบกันเมื่อวานนี้เอง 'นนท์' ทันตแพทย์หนุ่มตี๋ ใส่แว่น และเหล็กดัดฟัน เขาเป็นผู้ชายที่ดูดี และช่างพูดเหมือนกันกับฉัน แม้ว่าเขาจะอายุมากกว่าฉันสองปีก็ตาม แน่นอนส่วนหนึ่งที่ฉันตัดสินใจคบกับนนท์ก็เพราะข่าวแว่วเข้าหูว่า บอมแต่งงานแล้ว และฉันเดาว่าคงไม่พ้นยัยแพรวอะไรนั่น แต่ช่างเถอะ มันไม่ใช่เรื่องของฉันอีกแล้ว

เช้าวันนี้ฉันนึกอย่างไรไม่รู้ถึงได้เลิกบล็อกเขา จะใครอีกล่ะ ก็แฟนเก่าคนโปรดของฉันอย่างบอมนั่นแหละ โปรไฟล์ของเขาในโซเชียลไม่มีอะไรใหม่ เหมือนเจาไม่ได้เข้ามาอัพเดทนานแล้ว ฉันเลยลองเข้าอีเมล์เก่าดู และนั่นคือแจ็กพอต!

บอมส่งอีเมล์มา! ฉันรีบกดเปิดอ่านทันที พบว่าเขาส่งรูปตอนที่เขาสารภาพรักฉันครั้งแรก พร้อมบรรยายว่าเขาไม่เคยลืมช่วงเวลาที่สดใสและมีความสุขของเราเลย นั่นทำให้ฉันมีความกล้าที่จะตอบกลับอีเมลเขาไป

บอมตอบกลับมาทางไลน์ นับแต่นั้นเราสองคนก็คุยกะนทางไลน์ตลอด แต่บอมมักไม่ยอมเปิดกล้อง ซึ่งฉันก็ไม่อยากเซ้าซี้ เราคุยกันแบบเพื่อน และเขามักเล่าเรื่องภรรยาให้ฟังบ่อยๆ ฉันแอบถามมาแล้ว ภรรยาเขาไม่ใช่แพรว แค่คือรุ่นน้องของคนรู้จักที่ทำงานของบอม ฉันแกล้งแซวให้เขาอวดรูปภรรยา แต่เขาบ่ายเบี่ยงและบอกว่า ภรรยาเขาขี้อายมาก ไม่ค่อยชอบถ่ายรูป แต่แค่ว่าภรรยาเขาไม่ใช่ยัยแพรว ฉันก็พอใจมากแล้ว