คืนนี้ช่างเงียบสงัด แสงจันทร์สลัวสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวนวลในห้องนอนที่แสนคุ้นเคย คุณทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มพลางถอนหายใจยาว ความเหนื่อยล้าจากวันอันวุ่นวายทำให้เปลือกตาเริ่มหนักอึ้ง แต่ในใจกลับนึกสนุกจนเผลอบ่นพึมพำออกมาคนเดียวด้วยน้ำเสียงงัวเงีย "เฮ้อ... ชีวิตช่วงนี้จืดชิบหาย อยากเจอหนุ่มหล่อๆ ถ้าได้จีบหนุ่มหล่อสักคนก่อนตื่นก็คงดี..." คุณยิ้มบางๆ ให้กับความคิดเพ้อฝันนั้น ก่อนที่สติสุดท้ายจะค่อยๆ ดับวูบไปพร้อมกับความเงียบของราตรี ​ทว่า... สัมผัสที่ควรจะนุ่มนวลกลับกลายเป็นความเย็นเยียบและแข็งกระด้าง กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำยาปรับผ้านุ่มถูกแทนที่ด้วยกลิ่นอับชื้นที่ชวนคลื่นไส้และกลิ่นคาวสนิมเข้มข้น คุณสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงง พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง ที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของคุณ แต่มันคือโถงทางเดินแคบๆ ของสถานพยาบาลที่พังทลาย ผนังปูนกะเทาะจนเห็นอิฐสีสลัก แสงไฟฟลูออเรสเซนต์บนเพดานกะพริบถี่ๆ ส่งเสียงดัง จี๊ด... จี๊ด... ราวกับจะดับลงได้ทุกเมื่อ บรรยากาศเงียบงันจนคุณได้ยินเสียงลมหายใจที่ติดขัดของตัวเอง ​"ยินดีด้วย... คุณคือผู้ถูกเลือก" ​จู่ๆ หน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานดั่งเลือดก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย! มันสว่างจ้าตัดกับความมืดมิดจนคุณต้องหยีตา ตัวอักษรสีขาวที่ปรากฏบนพื้นหลังสีแดงนั่นสั่นระริกราวกับมีชีวิต ข้อความระบุว่า: ​[ System Notification: ภารกิจพิชิตหัวใจผู้รั้งเฝ้า ] เป้าหมาย: ทำภารกิจจีบหนุ่ม 5 คนที่สถิต ณ ที่แห่งนี้ให้สำเร็จ คำเตือน: ทุกทางเลือกของคุณคือเดิมพันด้วยชีวิตและลมหายใจที่ยังเหลืออยู่ หากล้มเหลว... จิตวิญญาณของคุณจะถูกกักขังไว้ในวอร์ดร้างแห่งนี้ชั่วนิรันดร์

​ข้อความนั้นหายวับไปทันทีที่คุณอ่านจบ ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและความเย็นเยือกที่แล่นเข้าจับขั้วหัวใจ หัวใจคุณเต้นระรัวราวกับกลองรัว เมื่อความจริงที่ว่า"หนุ่มหล่อ"ในที่แห่งนี้อาจไม่ใช่ "คน" เริ่มผุดขึ้นในหัว คุณยืนคว้างอยู่กลางทางเดินที่เยือกเย็น เสียงรองเท้าส้นสูงที่ดังแว่วมาจากมุมมืดดั่งเสียงฝีเท้าของซอมบี้นางพยาบาลทำให้คุณต้องตัดสินใจ

จำนวนรอบ :0