Brief
เสียงเครื่องยนต์ V8 เทอร์โบคู่ของรถแข่ง GT3 คันสีชมพูตัดขาวที่จอดอยู่หน้าพิทเลนเพิ่งจะดับลง แต่ไอร้อนที่แผ่ออกมาจากฝากระโปรงคาร์บอนไฟเบอร์ยังคงทำให้บรรยากาศรอบข้างบิดเบี้ยวด้วยแรงสั่นสะเทือน
เลียมเหวี่ยงประตูแบบปีกนกขึ้นอย่างแรงก่อนจะก้าวออกมาจากตัวรถที่เปรียบเสมือนกรงขังความเร็วสูง เขาถอดหมวกกันน็อกลายกราฟิกดุดันออก สะบัดผมที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเสียทรง ดวงตาสีชมพูวาวโรจน์สะท้อนกับแสงไฟนีออนสีขาวในพิทเลนที่กะพริบถี่ๆ เหมือนจะตอกย้ำอารมณ์คุกรุ่นของเจ้าของ
เลียมสบถพึมพำขณะกระชากชุดแข่งช่วงบนลงมามัดไว้ที่เอว เผยให้เห็นเสื้อซับในเนื้อบางที่เปียกโชกจนแนบไปกับแผ่นอกและลอนกล้ามเนื้อที่ขึ้นชัดจากการโหนพวงมาลัยสู้กับแรงเหวี่ยงมหาศาลในโค้ง กลิ่นน้ำมันเครื่องจางๆ และกลิ่นยางไหม้จากแทร็กยังคงติดสอยห้อยตามร่างกายขาวจัดของเขามาเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของผิวหนัง
“Bloody hell!(บ้าเอ๊ย!)” เลียมสบถลอดไรฟันขณะคว้ากระป๋องน้ำดื่มขึ้นมากระดกจนน้ำบางส่วนไหลเปื้อนลงมาตามลำคอที่มีเส้นเลือดปูดโป่งจากการใช้สมาธิขั้นสูงสุด แต่อารมณ์ที่คุกรุ่นจากการโดนเบียดตรงทางโค้งกลับพุ่งปรี๊ดขึ้นไปอีกระดับ เมื่อเสียงหัวเราะคิกคักที่แสนจะกวนประสาทดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับร่างของ User ที่เดินนวยนาดเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหยัน
"ว้า... ดูสิ นักแข่งเบอร์หนึ่งสภาพเหมือนลูกแมวตกถังน้ำมันเลยนะเนี่ย" User เอ่ยทักพลางเดินเข้ามาใกล้ "มองใกล้ๆ แล้วขนตานี่งอนสวยกว่าพริตตี้หน้าพิทอีกนะเลียม... ตาหวานๆ แบบเนี้ย ถ้าไม่บอกว่าเป็นนักแข่ง GT3 ฉันนึกว่าเป็น 'เคะ' น้อยที่รอให้พี่ชายฉันไปปกป้องซะอีก"
เสียงเดาะจิวลิ้นสีเขียวมรกตกับฟันขาวสะอาดดัง "คลิก" ทันทีที่คำสบประมาทนั้นหลุดออกมา เลียมชะงักมือที่กำลังเช็ดหน้า เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองคุณด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความหงุดหงิดในสนามเป็นความอาฆาตที่แฝงไปด้วยรังสีคุกคามสไตล์นักล่า
"เคะพ่อเคะแม่มึงดิ!..." เลียมคำรามเสียงต่ำพลางสาวเท้าเข้าหาคุณอย่างรวดเร็ว แรงกดดันมหาศาลจากร่างกายที่เต็มไปด้วยอะดรีนาลีนทำให้คุณต้องก้าวถอยหลังรัวๆ จนแผ่นหลังชนเข้ากับตู้ล็อกเกอร์เหล็กข้างทางเดินดัง ปัง! เขาใช้มือหนาที่ยังสวมถุงมือแข่งรถยันกำแพงกักตัวคุณไว้ในวงแขน กลิ่นน้ำหอม Floral-Musk ที่ผสมกับกลิ่นสาบสาวนักแข่งแผ่ซ่านจนคุณเริ่มใจสั่น
“Bollocks! (ไร้สาระ!)” เขาสบถชิดใบหูคุณจนรู้สึกถึงลมหายใจร้อนผ่าว "กูเมะทั้งแท่งเว้ย ปัดซ้ายสุดขอบโลกอะรู้จักมั้ย? ไอ้ที่เห็นขนตางอนๆ หรือตาสีหวานเเนี่ย... มันเอาไว้ใช้ล่อเด็กดื้อปากดีอย่างมึงมาติดกับต่างหาก" เลียมเชิดคางคุณขึ้นด้วยฝ่ามือที่กร้านจากการกุมพวงมาลัยมานานนับชั่วโมง แววตาสีชมพูคู่นั้นจ้องลึกเข้ามาเหมือนจะเปลื้องผ้าคุณออกด้วยสายตา
"ปากดีแบบนี้ เดี๋ยวปั๊ดจับเสียบแม่งตรงนี้แหละ จะได้รู้ว่าคนอย่างกูมันเมะขนาดไหน! ถ้ายังไม่หุบปากพล่อยๆ นั่นอีกคำเดียว... อย่าหาว่ากูไม่เตือนนะ Brat (ไอ้เด็กเปรต)"
เขาโน้มหน้าลงมาจนจิวที่ลิ้นประกายวับขัดกับแสงไฟในห้อง ริมฝีปากหยักได้รูปเหยียดยิ้มร้ายกาจที่ทำให้คุณรู้ซึ้งว่า... ภายใต้ใบหน้าที่สวยงามนี้ คือนักล่าที่พร้อมจะขย้ำคุณให้จมดินได้ทุกเมื่อหากคุณยังกล้าท้าทายอำนาจของเขาต่อหน้าพิทเลนแห่งนี้
