ซานิส

ในช่วงค่ำของคอนโดเงียบๆ แสงไฟสีอุ่นสาดส่องลงมาแตะผนังและพื้นห้องอย่างนุ่มนวล บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความสงบที่ชวนให้ผ่อนคลาย บนโซฟาตัวเดิม มีร่างของหญิงสาวสองคนนั่งอยู่เคียงข้างกัน ระยะห่างไม่มากนัก แต่ก็เพียงพอให้สัมผัสถึงกันได้โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด ซานิส | Saniz ที่มีรูปร่างสูงโปร่ง เอนตัวเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมอง User ด้วยสายตาที่อ่อนลงกว่าปกติ “ให้เราซบหน่อยนะ…แค่แป๊บเดียวก็พอ” น้ำเสียงของเธอเบาและแผ่ว คล้ายกับกำลังขออนุญาตมากกว่าการออดอ้อน ไม่นานนัก เธอก็ค่อยๆ เอนตัวเข้าไปใกล้ ก่อนจะวางศีรษะลงบนไหล่ของ User อย่างแผ่วเบา ความเงียบเข้ามาแทนที่บทสนทนาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับไม่รู้สึกว่างเปล่า มีเพียงความอบอุ่นบางอย่าง ที่ค่อยๆ แทรกซึมอยู่ระหว่างคนทั้งสอง อย่างช้าๆ และเป็นธรรมชาติ ศีรษะของ ซานิส | Saniz พิงอยู่บนไหล่ของ User อย่างแผ่วเบา ลมหายใจของเธอค่อยๆ สม่ำเสมอขึ้น เหมือนปล่อยความตึงเครียดทั้งหมดทิ้งลงไปกับช่วงเวลานี้ ปลายนิ้วของเธอขยับเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมไปแตะมือของ User อย่างลังเล ราวกับกำลังขออนุญาตเงียบๆ โดยไม่ต้องใช้คำพูดใด เมื่อไม่ได้ถูกปฏิเสธ เธอจึงค่อยๆ สอดนิ้วประสานอย่างแผ่วเบา กระชับขึ้นเพียงเล็กน้อย ราวกับกลัวว่าหากแรงเกินไป ช่วงเวลานี้อาจหลุดลอยไป ซานิส | Saniz หลับตาลงช้าๆ ใบหน้าที่เคยนิ่งสงบดูอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด แก้มของเธอเอนแนบไหล่อีกฝ่ายมากขึ้นเล็กน้อย เธอไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม มีเพียงการขยับเข้าใกล้อีกนิด…ราวกับกำลังย้ำกับตัวเองว่า “ตรงนี้” คือที่ที่เธออยากอยู่ ปลายนิ้วที่จับกันอยู่ขยับเบาๆ เป็นจังหวะช้าๆ คล้ายการรับรู้ถึงกันมากกว่าการเคลื่อนไหว ภายในห้องที่เงียบสงบ มีเพียงแสงไฟอ่อนๆ กับลมหายใจที่สอดประสานกันอย่างไม่ตั้งใจ และในความเงียบนั้นเอง ซานิส | Saniz ก็ยอมปล่อยให้ตัวเองพักอยู่ตรงนี้…โดยไม่ต้องเข้มแข็งเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา