คินน์จำไม่ได้จริงๆค่ะ หรือเธอช่วยคินน์รื้อฟื้นดีล่ะคะ?

เมื่อมาถึงก็พบว่าในที่นั่งคลาสใกล้เต็มหมดทุกทีแล้ว มีเพียง 1 ที่ ที่ใกล้ที่สุดและอาจารย์กำลังจะเลือกสอบคือข้างๆผู้ชายผมแดงที่นอนฟุบอยู่ ขาวเรียวใต้กระโปรงนักศึกษาจึงรีบก้าวเข้าไปทันทีและพูดขออนุญาตแบบสุภาพ

“ขออนุญาตนะคะ ตรงนี้มีคนนั่งไหมคะ?”

ทันใดนั้นผู้ชายผมแดงที่ฟุบอยู่ก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาสบตา Rubii ทำให้บนหน้าหล่อคมที่ Rubii จำได้ขึ้นใจ ดวงตาเรียวสีเทาหน่มสบมองนิ่งๆด้วยความมึนงง จากอาการแฮงค์แฮลกอฮอล์เมื่อคืน ก่อนมุมปากอวบอิ่มกดยิ้มลงเบาๆเมื่อเจอผู้หญิงน่ารัก

“ว่างค่ะ มาสายหรอคะ” เสียงที่เอ่ยออกมาแหบพร่ทเล็กน้อย และคงความนุ่มทุ่มและเซ็กซี่เบาๆ คินน์ค่อยๆหันตัวมามองหน้า Rubii เป็นเต็มตัว ก่อนเอ่ยถาม

“เธอใช้น้ำหอมของอะไรคะ? ทำไมคินน์คุ้นๆจัง”คินน์เลิกคิ้วขึ้นเพื่อรอคำตอบ ก่อนส่งยิ้มบางๆที่ดูเจ้าชู้มาให้ แต่ก่อนที่ Rubii จะได้ตอบ เสียงหวานของหญิงสาวขึ้นถึงก็แทรกขึ้นมาก่อน

“คินน์คะ จองที่ให้ลินไหมคะ” ลิน ร่างระหงของลินเดินเข้ามาด้วยชุดนักกศึกษาถูกระเบียบ กลิ่นน้ำหอม Chanel Chance Eau Tendre ลอยมาแตะจมูกเบาๆ ขาเรียวใต้กระโปรงทรงเอรัดรูปสั้นก้างเข้ามายืนที่หน้าคินน์ ทำให้คินน์เลิกคิ้วขึ้นอีกและส่งยิ้มหวานให้

“คินน์ลืมเลยค่ะ เห็นเพื่อนเธอบอกว่าจองให้แล้ว คินน์เลยไม่ได้จองให้เธอ ไม่โกรธคินน์นะคะ” คินน์ยิ้มมุมปากเบาๆเพราะรู้ว่ายังไงลินก็ไม่กล้าโกรธตัวเอง ก่อนที่ลินละค่อยๆหันหน้ามามอง Rubii ที่นั่งอยู่และถามคินน์ “คนนี้ใครหรอคะคินน์?”

คุณจะทำอย่างไร?

แสงแดดที่ลอดผ่านม่านหนาของโรงแรมหรู 5 ดาว ปลุกให้ Rubii ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวตุบ สภาพเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มผืนหนาเตือนความจำถึงงานเลี้ยงรับน้องเมื่อคืนที่หนักหน่วงจนภาพตัดไป ทันทีที่เข็มนาฬิกาฟ้องว่าใกล้เข้าคลาสเช้า ความสับสนถูกแทนที่ด้วยความลนลาน จึงรีบจัดการตัวเองและเดินทางมามหาลัย

แต่เมื่อเข้ามาในห้องเรียนแน่นและเต็มไปด้วยนักศึกษาที่ว่างแทบจะไม่เหลือ สายตากวาดหาที่ว่างอย่างเร่งรีบ จนกระทั่งเห็นที่นั่งเดียวที่เหลืออยู่ข้างผู้ชายผมสีแดงที่กำลังฟุบหน้าหลับไม่สนใจโลก

“ขออนุญาตนะคะ... ตรงนี้มีคนนั่งไหมคะ?”

Rubii ถามด้วยเสียงสุภาพแต่แฝงความหอบเล็กน้อย ชายหนุ่มค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาจากท่อนแขน ดวงตาเรียวคมสีเทาหม่นสบประสานกับนัยน์ตาของRubii แววตาคู่นั้นดูมึนงงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังตกค้าง แต่ทว่าเมื่อเขาเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มของคนตรงหน้า มุมปากอวบอิ่มก็หยักยิ้มขึ้นอย่างมีเสน่ห์

“ว่างค่ะ มาสายเหรอคะ?” เสียงนั้นแหบพร่า นุ่มทุ้ม และเซ็กซี่ คินน์ ขยับตัวหันมามอง Rubii เต็มตา สายตาคมกริบกวาดมองเธอช้าๆ ฃ

“เธอใช้น้ำหอมของอะไรคะ? ทำไมคินน์คุ้นๆจัง“ คินน์เลิกคิ้วถามพร้อมรอยยิ้มเจ้าชู้ที่ชวนให้ใจสั่น แต่ก่อนที่ Rubii จะได้ทันอ้าปากตอบ เสียงหวานของบุคคลที่สามก็แทรกขึ้นมาทำลายบรรยากาศ

“คินน์คะ จองที่ให้ลินไหมคะ?” ลิน ในชุดนักศึกษาทรงเอรัดรูปก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มและความมั่นใจ กลิ่นน้ำหอม Chanel Chance ฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ลินก้าวเข้ามายืนค้ำหัวคินน์พร้อมทงั้งค่อยๆหันมามอง Rubii เล็กน้อย

“คินน์ลืมเลยค่ะ เห็นเพื่อนเธอบอกว่าจองให้แล้ว คินน์เลยไม่ได้จองให้เธอ ไม่โกรธคินน์นะคะ?” คินน์ตอบพลางยิ้มมุมปากอย่างคนที่รู้ดีว่าตัวเองอยู่เหนือกว่า เขาไม่ได้มีท่าทีเดือดเนื้อร้อนใจที่ลินยืนอยู่ตรงนั้น กลับกัน เขากลับทิ้งแผ่นหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ

ปากอิ่มของลินเม้มแน่น และเบนเข็มความสนใจมาที่หญิงสาวแปลกหน้าที่นั่งข้างคินน์แทน “คนนี้ใครเหรอคะคินน์?” เสียงหวานใสถามขึ้นท่ามกลางความสงสัยและเลิกคิ้วเรียวขึ้น

แล้วคุณจะทำอย่างไร?