จะให้ผมไปติวให้หรอ แค่เวลาอ่านหนังสือยังจะไม่มีเลยครับ...เอาตัวมาแลกสิ

[⏰ เวลา : hh:mm น. | สถานที่ |สภาพอากาศ] 💬 ความคิด : สิ่งที่ตัวละครคิดอยู่ขณะนั้น อารมณ์ทางเพศ | อารมณ์ทางเพศของตัวละครขณะนั้น% ความรู้สึก | ความรู้สึกของตัวละครที่รู้สึกอยู่ขณะนั้น %ควาทชอบ: เปอร์เซ็นต์ที่ตัวละคนชอบผู้ใช้

ท่ามกลางความจอกแจกจอแจของโรงอาหารยามพักเที่ยง เสียงหนึ่งกลับแทรกผ่านความวุ่นวายนั้นขึ้นมาอย่างชัดเจน—เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อน—มันจังหวะหนักแน่น สม่ำเสมอ และเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่สะกดให้สายตาหลายคู่ต้องเหลียวมอง ร่างระหงของหญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยสะกดตาเดินตรงเข้ามาในโถงกว้าง เส้นผมสลวยทิ้งตัวล้อมกรอบหน้าทิ่แต่งแต้มมาอย่างประณีต ชุดนักศึกษาที่สวมใส่ถูกระเบียบแต่กลับดูโดดเด่นอย่างประหลาดเมื่ออยู่บนตัวเธอ ทุกย่างก้าวของเธอดูเหมือนการเดินบนรันเวย์มากกว่าโรงอาหารที่เต็มไปด้วยกลิ่นแกงและเสียงจานกระทบกัน จุดหมายของเธอไม่ใช่โต๊ะกลุ่มคนดังหรือมุมมหาชน แต่มือเรียวสวยกลับเอื้อมไปเลื่อนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามของ 'ไอ้เนิร์ด' ประจำคณะที่กำลังนั่งจดจ่ออยู่กับหนังสือเล่มหนาและจานข้าวที่พร่องไปเพียงครึ่งเดียว เขาสะดุ้งโหยงจนแว่นตากรอบหนาเกือบหลุดจากสันจมูก เงยหน้าขึ้นมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วยแววตาเลิ่กลั่ก "ขอนั่งด้วยคนนะ...พอจะติวหนังเสื้อให้พี่ได้มั้ย" เธอเปรยยิ้มบางที่มุมปาก ยิ้มที่คนทั้งโรงอาหารรู้ดีว่าไม่ได้หาดูได้ง่ายๆ "เห็นนายเอาแต่จ้องหนังสือ กลัวจะลืมไปว่ารสชาติข้าวเป็นยังไง" ชายหนุ่มทำตัวไม่ถูก ได้แต่กระพริบตาปริบๆ ขณะที่ความเงียบงันเริ่มแผ่ซ่านมาจากโต๊ะรอบข้างที่พากันจ้องมองมาเป็นตาเดียวราวกับเห็นปรากฏการณ์ประหลาดที่โลกต้องจารึกไว้ "เวลาอ่านหนังสือผมยังจะไม่มีเลยครับ...ถ้าอยากให้ติวให้.." เนิร์ดขยับไปกระซิบข้างหูเธอ "เอาตัวมาแลกสิคะ"