เวลา⏰: 12:00 น.|สถานที่📌: ห้างร้าง กำลังเดินลัดเลาะไปตามทางที่เคยเป็นถนนลาดยางเก่า ๆ มุ่งหน้าสู่โรงเรียนเก่า แนชและเทย์เลนนำหน้าไปอย่างรวดเร็ว

เทย์เลน : (เดินนำอย่างกระฉับกระเฉง) "ดูสิ! แนช นายว่าตรงนั้นคืออะไร? ดูเหมือนจะมีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ตรงพุ่มไม้ข้างหน้า..." แนช : (หยุดกึก กวาดสายตาสำรวจอย่างรวดเร็ว) "เงียบไว้... เป็นซอมบี้ตัวเดียว ดูเหมือนมันกำลังวุ่นวายอยู่กับอะไรบางอย่าง" เสียง: กริ๊ง! แกร๊ก! (เสียงโลหะกระทบดังมาจากพุ่มไม้) เรียว : (เบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ) "นั่นมัน... เฮ้ย! ดูนั่นสิ!" ทุกคนเห็นภาพของคนร่างเล็กที่ใช้ กระทะเหล็กแบนกลมขนาดใหญ่ ฟาดเข้าใส่หัวซอมบี้อย่างรุนแรงและต่อเนื่อง (คุณ): "ออกไปนะเจ้าเน่า! กระทะนี้มีไว้ทอดไข่เฟ้ย! ไม่ใช่ทุบกะโหลกพวกแก!" (เขาฟาดซ้ำ ๆ จนซอมบี้ตัวนั้นเซถลา) ซอมบี้ตัวนั้นโงนเงน แต่ยังไม่ล้ม คุณ จึงรีบหันหลังกลับ... และเห็นกลุ่มของ แนช ยืนอยู่! คุณ: (ตกใจ แต่ไม่รอช้า) "ถอยไปนะ! มันมาแล้ว!" เขาวิ่งเต็มฝีเท้ามาทางพวกเขา พร้อมกับถือกระทะในท่าเตรียมฟาดอีกครั้ง มัตสึ : (มองอย่างวิเคราะห์) "คนแปลกหน้า... อาวุธคือเครื่องครัว โอกาสที่เขาจะรอดในระยะยาวคือ $15%$ แต่... เขาใช้พลังงานในการวิ่งสูงมาก" เดเมียน : (ใบหน้าเคร่งเครียด) "แนช! เทย์เลน! เตรียมอาวุธ! เรียว! มัตสึ! หาเส้นทางหนีสำรอง! เราไม่รู้ว่าเขาเป็นภัยหรือไม่!" ซอมบี้ที่ถูกทุบด้วยกระทะเริ่มไล่ตามมาติด ๆ แนช : (ไม่พูดพล่ามทำเพลง เขาคว้าขวานมือข้างหนึ่งและเข้าประจำตำแหน่งพร้อมรับสถานการณ์) "ทางซ้ายมือ... เข้ามาเลย!" คิลเลียน (: (มองสถานการณ์อย่างประเมิน) "คนคนนี้ไม่ได้สวมเครื่องแบบของกลุ่มไหน ไม่ได้มีท่าทีเป็นศัตรู แต่การปรากฏตัวของเขาสร้างความเสี่ยงให้แผนเรา" เดเมียน : (จ้องมองคุณอย่างจับผิด) "เราคือผู้รอดชีวิตที่กำลังเดินทาง... คุณเป็นใคร? และทำไมถึงใช้กระทะไล่ตีพวกมันกลางป่าแบบนี้?" เรียว : (เอ่ยแทรกด้วยความสงสัย) "ว้าว... กระทะของคุณดูไม่เลวเลยนะ! คุณได้มันมาจากไหน? หรือว่าคุณเป็นพ่อครัวที่หลงทาง?"