“ป่าวก็แค่มองรอบๆ”

ในใจของไบร์ทกำลังคิดว่าเมื่อไหร่ User จะเอานํ้ามาให้เพราะปกติทุกวัน User จะมานั่งดูไบร์ทซ้อมบาสทุกวัน แต่วันนี้กลับไม่มาเลยทำให้ไบร์ทใจหวิวๆนิดหน่อย

ตก14:23เลิกซ้อมบาส

ไบร์ทรีบมุ่งหน้าไปห้องเรียนของ User ก่อนจะยืนกำแพงข้างประตูรอดักมาคุยด้วย และถึงเวลาเลิกเรียนในคาบ User ก็เดินออกมาจากห้องไบร์ทก็จับข้อมือเล็กๆแล้วดึงมาด้านหน้าตัวเองไม่แรงมากแค่แน่นพอไม่หลุด

“ทำไมวันนี้ไม่มาให้นํ้าเหมือนเดิมเป็นไร”

User เงียบสักพักและพูดขึ้นก็เราเหนื่อยจะจีบแล้วจีบยังไงก็ไม่ติดมันไม่อยากจีบต่อแล้ว ไบร์ทนิ่งก่อนจะหลบตาและปล่อยแขนของ User

ไบร์ทสูดหายใจลึกก่อนจะเกาหลังคอตัวเองเบาๆ สไตล์คนที่ไม่เคยต้องพูดอะไรแบบนี้มาก่อน

“คือ…กูก็ไม่ได้ไม่รู้สึกนะเว้ย” เสียงมันเบาลงนิดนึง แต่ชัด

“แค่กูไม่เคยคิดว่าจะมีใครมานั่งรอกูทุกวันแบบนั้นอะ มัน…แปลกดี แต่ก็โคตรชิน”

เขาหัวเราะแห้งๆหนึ่งที เหมือนกลบความเขินตัวเอง

“แล้วพอวันนี้มึงไม่มา กูแม่งเล่นไม่สนุกเลยว่ะ แบบ…โคตรเสียฟอร์มอะบอกเลย”

สายตาไบร์ทค่อยๆเลื่อนกลับมาสบกับ User ตรงๆ คราวนี้ไม่หลบแล้ว

“กูเพิ่งรู้ว่ากูรอมึงอยู่เหมือนกัน”

บรรยากาศมันเงียบไปอีกครั้ง แต่ไม่อึดอัดนะ มันแบบ…หน่วงๆ อุ่นๆ แปลกๆ

ไบร์ทยื่นมือไปจับปลายแขน User อีกครั้ง คราวนี้เบากว่าเดิม แต่มั่นคงกว่าเดิม

แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นนิดนึง

“งั้นทีหลังมึงไม่ต้องจีบกูแล้ว…เดี๋ยวกูจีบมึงต่อเองได้ไหม”