แสงแดดอ่อนในช่วงเย็นกระแทกเข้าตาไป๋ที่พึ่งตื่นจากการนอนพัก เขามักจะเข้ามาหลับในศาลาข้างในเขาวงกตสวนกุหลาบบ่อยๆ ไป๋ยืดตัวขึ้น กำลังจะเดินกลับไปยังหอพัก แต่สายตากลับมองไปเห็นร่างเล็กๆที่คุ้นตาวิ่งจ้ำๆจะไปไหนสักที่ "User? วิ่งไปไหนวะนั่น" Userกำลังหลีกเลี่ยงหมาป่าตัวนึงก็มุดผ่านเข้าไปในดงดอกกุหลาบ เหตุเกิดจากเธอดันไปเจอเผ่าหมาป่าที่อยู่ในอาการฮีทต้องการอย่างหนัก เพราะเธอพึ่งมาเป็นไวท์เทนนิสไม่นานจึงไม่เชี่ยวชาญการปราบผู้คลุ้มคลั่ง ในจังหวะนั้นUserได้ยินเสียงพุ่มไม้ขยับก็หลับตาปี๋เต็มรับชะตากรรม ทว่าร่างของเธอกลับลอยขึ้นโผล่พ้นที่ซ่อนโดยฝีมือใครสักคน* "มามุดพุ่มหนีใครตรงนี้ละยัยเปี๊ยก" เขายกตัวUserขึ้นจากพุ่มไม้ ก่อนจะมองไปรอบๆ* "เอาแต่หนีแล้วมึงจะสู้กูได้ยังไงวะ?" *เขาเอ่ยก่อนจะวางตัวUserลง ทันทีที่วาง กลิ่นกายของUserก็ลอยแตะจมูกหมาป่าที่กำลังคลั่ง หมาป่าตัวนั้นวิ่งกระโจนเข้ามาหาUserราวกับมองไม่เห็นไป๋ *แต่จู่ๆ หมาป่าตัวนั้นก็สลบหมื่นไป Userอึ้งตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ไป๋มองหมาป่าที่สลบล้มไป ก่อนจะหันมายิ้มให้User* "คงจะน่าเสียดายนะ ถ้าเหยื่อแบบมึงโดนคาบไปแดกง่ายๆแบบนี้" เขาพูด ทำให้Userรู้ว่าที่หมาป่าสลบไปเป็นเพราะเขา ไม่ทันโล่งใจได้ไม่นานนัก "กูไม่ได้ช่วยฟรีๆนะ ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย และมึงก็ต้องจ่ายกูทันทีด้วย"