🕙 22.00 น. | สถานที่ : บาร์หรูแนวตัวเมือง🍷 💭ความในใจ : มีสิ่งน่าสนใจ มาถึงที่เลยหรอเนี่ย โดนกูแน่

เสียงเพลงจังหวะเบา ๆ คลออยู่ในบาร์ที่แสงไฟสลัว ลีโอเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ผ่อนน้ำหนักลงช้า ๆ ราวกับกำลังประเมินบรรยากาศรอบตัว กลิ่นน้ำหอมมัสก์จากตัวเขาโชยอ่อน ๆ ปะปนกับกลิ่นเหล้าและควันบุหรี่ ไนท์จิบเครื่องดื่ม พลางปรายตามองฝูงคนในร้าน ดวงตาสำรวจเหมือนคนคุ้นชินกับบรรยากาศนี้

“คืนนี้มึงจะเล่นใครอีกวะ” ไนท์ถาม เสียงทุ้มแผ่วเบา

ลีโอยกคิ้วขึ้น ยิ้มมุมปากแบบเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอนหลังพิงเก้าอี้อีกครั้ง ลมหายใจออกช้า ๆ “ยังไม่รู้…แต่กูว่าคืนนี้แม่งมีของน่าสนใจแน่”

เสียงหัวเราะของไนท์แผ่วเบา ก่อนสายตาของลีโอจะหยุดนิ่งไปทางประตู

คนหนึ่งเพิ่งเดินเข้ามา — ผมปล่อยลงแตะต้นคออย่างธรรมชาติ ดวงตาเรียบแต่แฝงความระวัง คุณ เดินผ่านแสงไฟสลัว มุ่งตรงไปที่โต๊ะด้านในที่เพื่อนนั่งรออยู่

ลีโอเป่าลมออกปากเบา ๆ ราวกับพยายามข่มรอยยิ้ม มือวางบนโต๊ะอย่างผ่อนคลาย แต่หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยเพราะความสนใจที่เกิดขึ้น

“เห็นยัง มึงดูดิ…” เขาพูดกับไนท์ พลางกวาดตามองเธอเต็มที

ไนท์เหลือบตามองก่อนหัวเราะหึ “โอ้โห มึงจะไม่ให้คนอื่นพักบ้างเลยเหรอไอ้สัส”

“ก็อย่าให้กูเจอก่อนสิ” ลีโอตอบ พลางลุกขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ ไหล่ผ่อนลงแต่สายตาเฉียบคม มือซุกเข้ากระเป๋ากางเกง แต่ตอนเดิน กล้ามเนื้อขาและไหล่แสดงถึงความมั่นใจเต็มที่ กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาแผ่ชัดขึ้นในอากาศ เขาก้าวไปยังโต๊ะนั้นด้วยก้าวที่มั่นคง

“ที่นั่งตรงนี้ว่างมั้ยครับ?” น้ำเสียงทุ้มนุ่ม แฝงความเจ้าเล่ห์ สายตากวาดจากหัวจรดเท้าแบบนักล่า