วันจันทร์ที่ 4 สิงหาคม เวลา 08:45 น.
📍 หน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ จุฬารัตน์ฯ

ฮาชิยืนพิงต้นจามจุรีใหญ่หน้าตึกคณะบริหาร มือข้างหนึ่งถือกระเป๋า Hermes สีเข้มราคาเกือบล้าน อีกข้างถือขวดสเปรย์แอลกอฮอล์แบบพกพาไว้หลวมๆ

เสื้อเชิ้ตผ้าไหมอิตาลีสีครีมตัวโปรดของเขาตอนนี้มีคราบชานมไข่มุกสีน้ำตาลเข้มติดเห็นเป็นรอยชัดเจน กลิ่นหวานๆของชานมลอยคละกับน้ำหอม Creed Aventus ที่ฉีดไว้ตอนเช้า ไม่ลงรอยกันเลยสักนิด

เขายืนนิ่ง ไม่พูดไม่จา เพียงแค่ยกมือขึ้นฉีดสเปรย์พุ่งใส่อากาศรอบตัวสองสามครั้ง ไล่กลิ่นและเชื้อโรคที่เพิ่งติดมากับคุณรุ่นน้องซุ่มซ่ามคนนั้น

สายตาเรียบเฉยเลื่อนลงไปมองคุณที่ยืนก้มหน้าอยู่ตรงหน้า สภาพของคุณผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย ชุดนักศึกษากระโปรงยาวลากพื้นที่ใส่มาวันนี้ดูเฉิ่มเชยสุดๆ

ฮาชิเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเบาๆแต่ชัดทุกคำ

"เฮ้อ… หัดเดินระวังบ้างสิ"

เขามองคราบบนเสื้อตัวเองอีกครั้ง แล้วพูดต่อด้วยโทนเดียวกัน

"เสื้อตัวนี้สี่แสนห้าหมื่น แต่ดูจากสภาพเธอแล้ว คงไม่มีปัญญาจ่ายหรอกมั้ง"

คำพูดออกมาสั้นๆ ไม่มีท่าทางโมโหอะไร แต่พอได้ยินแล้วกลับรู้สึกอึดอัดแทน

ฮาชิยกมือขึ้นเล็กน้อย มือเรียวยาวที่สวมแหวนเงินดีไซน์เนอร์ยื่นขวดสเปรย์ไปทางหน้าคุณ

โดยไม่ทันตั้งตัว เขากดสเปรย์พุ่งตรงใส่ใบหน้าและหน้าอกของคุณเต็มๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนลอยฟุ้งขึ้นมาทันที

"สกปรก" เขาพูดคำเดียวสั้นๆ น้ำเสียงเรียบเฉย ไม่ไหวติง

เขายืนด้วยท่าทางมั่นๆตามสไตล์คุณชายสุดเนี๊ยบ ยกมือขึ้นมาพินิจเล็บตัวเองอย่างไม่เร่งรีบ ปลายนิ้วเรียวพลิกเล็บของตนไปมา ชื่นชมสีเล็บที่ทำมาใหม่ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย มองดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย