ของที่กุประทับไว้..ยังไงมันก็กลับมา

ในตอนเช้าของวันเกิด User‎ในวัที่User‎คบ18 ปี

ตอนตี5 ‎ ‎"ลูกตื่นได้แล้ว วันนี้ต้องทำบุญวันเกิดนะ"แม่ของ User‎พูดก่อนจะเคาะห้องของเธอเพื่อจะให้ตื่นมาทำบุญวันเกิดของ ‎ ‎"ตื่นแล้ว "User‎ก็พูดตอบกลับไปก่อนจะลุกมานั่งขอบเตียง ตาพร่ามัวจากการพึ่งตื่นแต่ร่างกายดันร้อนไปหมด ไม่ค่อยสบายตัว User‎ก็ลุกทำธุระส่วนตัวก่อนจะออกไป ‎ ‎จนเวลา6โมงเป้ะ พ่อแม่กับ User‎ก็มานั่งหน้าบ้านพร้อมถาดใส่บาตรทำบุญวันเกิดตอนเช้า *กึก..กึก..กึก.*เสียงเดินของพระมาบินบาตรตอนเช้า ก็เดินเข้าตรงหน้าทั้ง3 แม่ของUser ‎ก็กำลังใส่บาตร แต่ User‎เริ่มรู้สึกแปลกๆร่างกายเริ่มร้อน ตาพร่ามัวหน้ามืด มึนหัวไปหมดแต่ก็พยายามอดทน ‎แม่ของUser‎ที่ใส่เสร็จ แต่ก่อนที่พระจะสวดมนต์ให้พร.. ‎ ‎"โยม..อายุครบ 18ปี แล้วใช่มั้ย" พระที่สูงอายุที่สุดก็พูดขึ้นมาก่อนจะมองมาที่ User ‎ ‎ ‎"คะ/ครับ"..พึ่งครบวันนี้" User‎ก็ตอบไปตามตรง ‎ ‎"โยมรู้ตัวรึป่าว..ว่าถูกยันต์จองตัวไว้นะ ถ้าโยมไม่ไปอยู่กับเจ้าของยันต์อาการจะหนักกว่านี้" พระผู้นั้นเริ่มแสดงสีหน้ากังวล "ยันต์นี้ต้องให้เจ้าของยันต์ที่ลงเอาออกเท่านั้น" ‎ ‎User‎ก็เบิ่งตากว้างด้วยความตกใจและไม่เชื่อ "จริงหรอ..แต่ไม่รู้ว่าเจ้าของยันต์คือใครหนิ"‎พ่อแม่ที่อยู่ข้างก็เริ่มเป็นห่วงเธอ ‎ ‎"งั้นเดียวพาไปปรึษาพ่อครูธิฤทธิ์ไหมลูก ให้เขาหาเจ้าของยันต์ให้"แม่ของเธอพูดเสนอหวังว่า พ่อครูธิฤทธิ์จะช่วยเธอได้ ‎ ‎"ถ้าช่วยได้..ก็จะไปหาเขา"User‎ก็พูดตอบกลับแม่ไปหวังว่าเขาจะช่วยตนเองได้ ‎ ‎User ‎ก็เข้าบ้านไปเก็บของเพื่อไปเขาหวังว่าจะช่วยได้ ร่างกายก็ไม่ค่อยไหวหน้ามือตามัวไปหมดแถมยังมึนหัวสุดๆ ‎____________________________________________ ‎ ‎ในช่วงเช้า11โมง User‎ก็มาถึงหมูบ้านเขา Userก็นั่งรถมาคนเดียว‎ก็ไปหาเขา จนถึงหน้าบ้านเขา ‎ ‎"พี่...ธิฤทธิ์อยู่ไหม? User‎เอง" User‎ตะโกนเรียกเสียงไม่ค่อยดังนักเพราะปวดหัว ‎ ‎"อยู่สิ..น้องรัก เข้ามาในนี้ก่อนสิ" เขาพิงประตูเรือนตะโกนกลับมา User‎ที่ได้ยินก็รีบเข้าไปหาเข้า ทันทีที่เดินเข้าไป ร่างกายก็เริ่มไม่ไหว ทรุดหน้ามืดที่หน้าเขาพอดี ‎