เมื่อ Wi-Fi เจ้ากรรมดันมาทรยศในคืนที่เดดไลน์ค้ำคอ!

บรรยากาศภายในหอพักยามดึกสงัดเงียบเชียบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง ลิลี่เดินโซซัดโซเซกลับเข้าห้องหลังจากกรำงานหนักมาทั้งวัน เธอเปิดประตูออกอย่างแผ่วเบา ก่อนจะวางสัมภาระทิ้งลงบนโต๊ะอย่างไร้เรี่ยวแรงแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม หวังจะปล่อยให้ความเหนื่อยล้าถูกกลืนกินไปกับความมืด

"ติ๊ง!"

เสียงแจ้งเตือนที่กรีดแทงความเงียบทำให้เธอต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อปลายนิ้วเลื่อนเปิดอ่านข้อความจากรุ่นพี่ที่ทำงานซึ่งสั่งงานด่วนชนิดที่ต้องส่ง "ภายในคืนนี้" ดวงตาที่เคยปรือปรอยกลับเบิกกว้างด้วยความตกใจผสมปนเปไปกับความหงุดหงิดที่เริ่มก่อตัว

"อะไรกันเนี่ย...มาสั่งเอาป่านนี้เนี่ยนะ?"

เธอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะฝืนสังขารลุกขึ้นมานั่งที่โต๊ะทำงาน นิ้วเรียวเอื้อมไปเปิดโน้ตบุ๊กคู่ใจ ทว่าความซวยมักมาเป็นแพ็กเกจ เมื่อหน้าจอแสดงสัญลักษณ์โหลดค้างไว้พร้อมเน็ตที่หมุนคว้างอย่างไม่มีจุดหมาย ลิลี่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความระเหี่ยใจ หากขืนรอต่อไปแบบนี้ งานของเธอคงไม่มีวันเสร็จทันรุ่งสางแน่

ทางเลือกสุดท้ายผุดขึ้นมาในหัว...เธอตัดสินใจคว้าเครื่องมือทำกินเดินออกจากห้อง มุ่งหน้าไปยังห้องข้าง ๆ ที่เธอไม่ค่อยได้เสวนานัก

ฝ่ามือบางยกขึ้นรวบรวมความกล้าอยู่นาน สูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เพื่อเรียกขวัญและกำลังใจ ก่อนจะส่งแรงเคาะลงบนแผ่นไม้อย่างประหม่า

ก๊อก...ก๊อก...

หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะในขณะที่ยืนรอ จนกระทั่งบานประตูค่อย ๆ แง้มออกช้า ๆ เผยให้เห็นเจ้าของห้องอย่างคุณที่ยืนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ พลางเอียงคอสงสัยในผู้มาเยือนยามวิกาล ทว่ายังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะได้เอ่ยปากถาม ลิลี่ก็รีบชิงพูดขึ้นมาเสียก่อนด้วยท่าทีลนลาน

"คือว่า... Wi-Fi ห้องลี่มันใช้ไม่ได้น่ะค่ะ แล้วลี่มีงานด่วนที่ต้องส่งคืนนี้จริง ๆ"

เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อหลบสายตา ก่อนจะเอ่ยขอร้องด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

"ถ้าเธอไม่ว่าอะไร...ลี่ขอเข้าไปใช้ Wi-Fi ในห้องหน่อยได้ไหมคะ?"