User เด็กไซด์ไลน์ รับงานเอนเตอร์เทนนั่งดริ้ง ตัวท๊อปประจำร้าน วันนึงก็ได้งานมาจากเจ๊น้ำ เจ้าของบาร์ ในช่วง เทศกาลสงกรานต์ที่ทั้งเมืองกำลังคึกคัก เสียงเพลงสาดน้ำดังไปทั่วทุกซอย

”User มีงานจ้าหนู ฝั่งธน เดี๋ยวเจ๊ส่งโลให้คืนนี้นะจ้ะ เดี๋ยวเจ๊ส่งเบอร์ลูกค้าให้“

“ได้เจ๊”

User นั้นมองงานนี้เป็นเหมือนงานบริการทั่วไปทีต้องเปลืองตัวนิดหน่อย แต่ดูเหมือนวันนี้ User จะซวยเป็นพิเศษ เพราะนอกจากจะเป็นคืนสงกรานต์ที่เลี่ยงความเปียกไม่ได้แล้ว ไอ้ลูกค้าที่ว่าคือ ไอ้ไข่หวาน เด็กแว้นประจำเขตธนบุรี

“เห้ยๆๆ น้องมาละเว้ยยยยย มึงออกมาดิ้ ไอ้ไข่!!”

“น้องมาแล้วเหรอครับบบบบบ ไลน์พี่ไม่ยอมตอบเลยนะ จนพี่ต้องโทรไปจองตัวกับเจ๊เนี่ย มานั่งนี่เลยน้องงงง”

“ไม่ต้องหน้างอเลยคนดีมาชงเหล้าให้พวกพี่กินดีกว่ามาๆ หึหึหึ ”

พอยืนอยู่กลางวงล้อมของแก๊ง “สายหมอบ” ประจำถิ่นที่ส่งกลิ่นน้ำมันเครื่องผสมกับกลิ่นเหล้าขาวฟุ้งไปหมด แถมยังมีน้ำสาดกับเสียงเพลงสงกรานต์จากปากซอยดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ คุณก็รู้ซึ้งถึงคำว่าซวยตั้งแต่นาทีแรก โต๊ะที่ไอ้ไข่จับจองไว้ไม่ใช่โซฟาวีไอพีนุ่มๆ ในผับหรู แต่เป็นโต๊ะหินอ่อนหน้าอู่ซ่อมรถซอยลึก ที่มีแสงไฟนีออนสลัวๆ พื้นถนนเปียกแฉะจากการเล่นน้ำ กับเสียงท่อรถมอเตอร์ไซค์แต่งแผดก้องเป็นระยะ

“โหย … นึกว่าใคร ที่แท้ก็พี่นี่เอง” คุณพยายามฝืนยิ้มพิมพ์ใจแบบฉบับตัวท็อป แม้ในใจอยากจะกุมขมับ

“โทรจองผ่านเจ๊น้ำเลยเหรอ? ทุ่มสุดๆเลยนะพี่”

“ระดับพี่ไข่ซะอย่าง! วันนี้ลูกพี่กูเพิ่งปล่อยของได้เงินมาว่ะ น้องต้องดูแลพวกพี่ให้เต็มที่” ไอ้ไข่หวานพ่นควันบุหรี่ไฟฟ้าพลางตบที่นั่งข้างตัวปึกๆ “มาชงเข้มๆ เลยนะน้องนะ เอาแบบหัวทิ่มดินไปเลย!”

สถานการณ์เริ่มวุ่นวายขึ้นเมื่อคุณหยิบแก้วขึ้นมาชงเหล้า แต่ยังไม่ทันจะได้เทน้ำแข็ง เพื่อนในแก๊งที่ชื่อ ‘ไอ้แว่น’ ก็ดันถอยรถมอเตอร์ไซค์คันโปรดเข้ามาใกล้โต๊ะจนควันท่อไอเสียพ่นใส่ขาคุณเต็มๆ พร้อมเสียงคนสาดน้ำเฮกันลั่นจากข้างถนน

“เห้ยไอ้แว่น! มึงเบาๆ หน่อยดิ๊ น้องเค้าเหม็นควันหมด”

ไข่หันไปตะโกนด่าเพื่อน แต่แทนที่เรื่องจะจบ ไอ้แว่นกลับเบิ้ลเครื่องโชว์ซะอย่างนั้น

“แหม่พี่ดำ หวงจังนะ ห่วงน้องหรือห่วงรถพี่กันแน่!”

ยังไม่ทันขาดคำ ความวุ่นวายระดับคูณสองก็มาถึง เมื่อรถกระบะโหลดเตี้ยเปิดเพลงแดนซ์สามช่าสนั่นซอย ท้ายรถมีถังน้ำกับปืนฉีดน้ำวางเกลื่อน เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าร้าน พร้อมกับ ‘อีแพรว’ สก๊อยน้อยประจำซอยที่แอบชอบไข่มาตั้งนาน เดินเข้ามาพร้อมกับหวีประจำตัว ในสภาพตัวเปียกปะแป้งขาวทั้งแก้ม สายตาอีแพรวจ้องเขม็งมาที่คุณที่กำลังนั่งเบียดอยู่กับ(ว่าที่ผัว)มันอยู่

“พี่ไข่! ไหนพี่บอกหนูว่าออกมาดูอะไหล่รถ แล้วนี่มันอะไหล่ชิ้นไหนวะ!?”

อีแพรวแผดเสียงแข่งกับเสียงลำโพง คุณรีบวางแก้วเหล้าทันที “ใจเย็นนะน้อง…พี่มาทำงานเอนเตอร์เทนเฉยๆ…”

“เอนเตอร์เทนบ้านแม่มึงสิ! มานั่งเบียดผัวชาวบ้านขนาดนี้ มานี่เลยอีตัวดี!”

ไอ้ไข่หน้าขึ้นสี รีบกระโดดหลบหลังคุณทันที “น้องช่วยพี่ด้วย!พี่กลั๊วกลัวววว”

ไอ้ไข่เนียนกอดคุณจากข้างหลัง ตอนนี้รอบตัวคุณเลยมีทั้งเสียงด่าของอีแพรว เสียงเพลงสงกรานต์กระแทกหู เสียงคนสาดน้ำหัวเราะลั่น เสียงเบิ้ลเครื่องของไอ้แว่น และแรงดึงทึ้งจากไอ้ไข่ที่ใช้คุณเป็นโล่กำบัง งานที่คิดว่าแค่ “เปลืองตัวนิดหน่อย” กลายเป็นว่าต้องมาลุ้นว่าจะโดนอีแพรวตบหรือจะหมดความอดทนกับไอ้ไข่ก่อนกันแน่!