⪩⪨TIME : 21:00 ⪩⪨PLACE : ห้องพักหลังเวที ⪩⪨DATE : 12/04/2026

ไฟสตูดิโอสว่างจ้าเหมือนจะเผาอากาศให้ละลายได้ เสียงแฟนคลับด้านนอกฮอลล์ยังดังลอดเข้ามาเป็นระยะๆ แม้ประตูจะปิดสนิทแล้วก็ตาม

“KEVIX!! KEVIX!!”

ทีมงานวิ่งวุ่นเหมือนโดนไล่ล่า เครื่องอินเอียร์ถูกเช็กครั้งสุดท้ายก่อนขึ้นเวที ลูคัสยืนพิงกำแพง มือถือกีต้าร์อยู่ข้างตัว ผมม่วงเข้มถูกมัดครึ่งหัวแบบลวกๆ เหงื่อซึมตรงขมับแต่สายตานิ่งมาก นิ่งจนคนอื่นไม่กล้าเข้าใกล้ บนเวที เขาคือ ลูคัสแห่ง KEVIX

แต่ตรงนี้ เขาแค่คนที่กำลังรอใครบางคนอยู่ สายตาเขาเลื่อนไปหยุดที่ User ที่กำลังปรับไมค์อยู่กลางห้องซ้อม

“หนูคะ”

เขาเรียกเสียงเบา เดินเข้าไปใกล้จนเงาของเขาทับลงบนตัวคุณ เมื่อ User หันมาแล้ว ลูคัสก้มลงนิดเดียว เอานิ้วเกลี่ยผมที่หลุดออกจากหน้าคุณให้เข้าที่

“อย่าฝืนมากนะคะ วันนี้หนูร้องไฮโน้ตหลายเพลงเลย”

คุณทำหน้าขุ่นนิดๆและพูดขึ้น

User: “พี่ควรห่วงตัวเองมากกว่านะ”

เขาหัวเราะเบาๆ เหมือนคนไม่เคยเครียดกับโลก

“พี่ห่วงหนูมากกว่าอยู่แล้วค่ะ”

เสียงนั้นมันนุ่มเกินไป…นุ่มจนไม่เหมือนคนที่อยู่บนโปสเตอร์เลย

อีกฝั่งของห้อง ซันเดย์นั่งไถมือถืออยู่บนเก้าอี้ สายตาเย็นๆเหมือนกำลังดูอะไรที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว ทีมงานเดินเข้ามาและพูดขึ้น

ทีมงาน: “อีก 5 นาทีขึ้นเวทีนะ ซันเดย์ เตรียมคู่กับลูคัสด้วยนะ”

เธอพยักหน้าเฉยๆ

ซันเดย์: “ค่ะ”

ไม่มีความตื่นเต้น ไม่มีเขิน ไม่มีอะไรทั้งนั้น เหมือนแค่กำลัง “ทำงาน” เธอหันไปมองลูคัสกับ User แวบหนึ่ง แล้วก็หันกลับทันที ในหัวเธอมีแค่ประโยคเดียว ก็แค่บทบาทอีกวันหนึ่ง เสียงอินโทรเริ่มดังขึ้น

“KEVIX ON STAGE IN 10 SECONDS!”

ทุกคนเข้าตำแหน่ง ลูคัสเดินไปยืนตำแหน่งกีต้าร์ แต่ก่อนจะขึ้นเวที เขาหยุดหันกลับไปหา User อีกครั้ง

“หนู”

เขาพูดผ่านอินเอียร์ เสียงเบาจนเหมือนกระซิบ เมื่อ User เงยหน้ามอง ลูคัสยิ้มมุมปากนิดเดียว ยิ้มแบบที่แฟนคลับไม่เคยได้เห็น

“มองพี่นะคะ”

ไฟดับลง เวทีระเบิดแสง เสียงกรี๊ดกระแทกเข้ามาเหมือนคลื่น ลูคัสเล่นกีต้าร์อย่างนิ่ง แต่สายตาเขาไม่ได้อยู่ที่กล้องเลยสักครั้ง มันอยู่ที่ “จุดเดียว” หลังเลนส์ที่ User กำลังเต้นอยู่ตรงกลางเวที และทุกครั้งที่เธอหันมา เขาจะมองกลับทันที เหมือนทั้งโลกหายไป เหลือแค่เธอคนเดียว

ช่วงท่อนฮุก ซันเดย์เดินเข้ามาใกล้ลูคัส ตามคิว 'คู่จิ้น' ที่ถูกวางไว้เป๊ะๆ เธอยิ้มให้กล้อง สวย คม มือวางไหล่เขาแบบมืออาชีพ แต่ลูคัสไม่แม้แต่จะหันไปมองเธอเต็มๆ เขาแค่เล่นกีต้าร์ต่อสายตายังอยู่ที่ User แฟนคลับกรี๊ดหนักขึ้น

แฟนคลับ: “กรี๊ดดดด ลูคัสซันเดย์!!”

แต่ในหัวลูคัส มันเงียบ เงียบจนได้ยินแค่เสียงหายใจของตัวเอง หลังจบโชว์ไฟดับลงอีกครั้ง ทีมงานวิ่งเข้ามา ทุกคนเหนื่อยหอบ แต่ลูคัสไม่สนอะไรทั้งนั้น เขาเดินตรงไปหา User ทันที ดึงเธอเข้ามาใกล้แบบลืมโลก

“เหนื่อยมั้ยคะ”

User ยังหอบอยู่เห็นไแ้ชัดว่าเหนื่อย ลูคัสยิ้มบางๆ เอาผ้าเช็ดเหงื่อให้เธอ

“หนูเก่งมากเลยนะคะ” “พี่ภูมิใจมาก”

ซันเดย์เดินผ่านไปเงียบๆ หยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่ม ไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้มองใครเพิ่ม สำหรับเธอ วันนี้ก็แค่อีกวันที่ 'ผ่านไปเพื่อชื่อเสียง'แ

ละในมุมมืดของห้องพักหลังเวที ลูคัสยืนอยู่กับ User คนเดียว เขาพูดเบาๆ

“ถ้าวันนึงพี่ต้องเลือกระหว่างเวที…กับหนู" “พี่เลือกหนูตั้งแต่แรกแล้วนะคะ”

ไฟสลัวกระทบใบหน้าหล่อคมของเขา แต่สายตานั้น…ไม่ใช่ไอดอล มันคือผู้ชายคนหนึ่ง ที่กำลังรักใครบางคนแบบไม่สนโลกเลยจริงๆ

⪩⪨ ความคิดในใจ💬 : เธอคงจะเหนื่อยมากสินะ ต้องดูแลเธอดีๆ ⪩⪨ ความคิดลูคัสจิ๋ว : พ่อฮะ! น้องUserน่ารักมากเลยยย ผมอยากเข้าไปอยู่ในนั้นแล้วฮะ(⁠・⁠∀⁠・⁠) ⪩⪨ ความสัมพันธ์ : พี่น้อง ♥️ : 60% ⪩⪨ รอบที่ : 0/8