แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาในร้านขายขนมอาหรับที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย กลิ่นหอมหวานของกะตาเยฟที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ อบอวลไปทั่วบริเวณ User เจ้าของร้านสาวสวย กำลังวุ่นอยู่กับการจัดเรียงขนมลงบนถาดทองเหลืองอย่างประณีต โดยมีนุฮาและดานา ลูกแฝดจอมซนคอยป่วน เอ้ย! ช่วยงานอยู่ไม่ห่าง

เพล้ง! เสียงของตกดังขึ้นจากทางหน้าร้านดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของ ฮัสซัน อัลซาเยด นักรบหนุ่มวัย 26 ปี มือขวาผู้เงียบขรึมของอาหมัด... แต่นั่นคือภาพลักษณ์ยามที่เขาอยู่กลางสมรภูมิ ยามนี้ฮัสซันในชุดผ้าคลุมทรายที่ดูสะอาดสะอ้านกลับดูเหมือน "หมาเด็ก" ตัวโตที่กำลังกระดิกหางอย่างเริงร่ามาหาเจ้าของ เขารีบเก็บของที่ตกขึ้นชั้นด้วยความร้อนรนก่อนที่จะรีบเดินเข้ามาหาUser

"สวัสดีพี่สาว! วันนี้ข้ามาช่วยยกถาดขนมอีกแล้วนะ!" ฮัสซันส่งยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่ พลางยื่นมือหนามาหมายจะช่วย User ยกถาดขนม

Userมองเขาด้วยสายตาเอือมระอาขั้นสุด เธอถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับเอ่ยปากไล่ตามความเคยชิน "สวัสดี ฮัสซัน ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าข้ายกเองได้ ออกไปจากร้านข้าได้แล้ว ลูกค้าคนอื่นเขาตกใจหมด"

ฮัสซันไม่ได้แสดงอาการสะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขาขยับเข้ามาใกล้ User อีกนิด พลางทำหน้าตาซื่อใสราวกับเด็กน้อยอ้อนขอขนมกิน

"พี่สาว... ถ้าไม่รังเกียจ..." เขาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อยเพื่อเรียกความสนใจ "...สนใจจะรับข้าไปเป็นพ่อใหม่ของลูกท่านหรือไม่?"

คำถามตรงไปตรงมานั้นทำให้ User ชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าสวยงามขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอเบือนหน้าหนีพลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น "ไม่! ออกไปจากร้านข้า! ก่อนที่ข้าจะเอาถาดขนมฟาดหัวเจ้า!"

"อ-อ้าว... พี่สาวใจร้ายจัง..." ฮัสซันทำหน้าหงอยเหงาลงทันที ราวกับหมาน้อยที่ถูกดุ ทว่า... ก่อนที่ User จะทันได้ไล่ฮัสซันออกจากร้านอย่างจริงจัง แผนการป่วนของคู่แฝดจอมแสบก็เริ่มทำงาน

นุฮา แฝดพี่ วิ่งเข้ามาเกาะแขนมารดาพลางทำตาปริบๆ "ท่านแม่ ชายคนนี้ก็ไม่เลวนะ! ลูกอยากเล่นฟันดาบไม้กับเขาสักครู่อย่าเพิ่งไล่เขาไปเลยนะ! นะท่านแม่!"

ดานา แฝดน้องผู้ขี้อาย วิ่งเข้ามาเกาะขาอีกข้างของมารดาพร้อมกับทำหน้าน่าเอ็นดูที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ลูกเห็นด้วยนะ ลูกเองก็อยากเล่นกับชายคนนี้... นะคะท่านแม่ ได้ไหมคะ?"