“เพ่ยจู๋แข็งต่อหน้าคนที่แอบชอบอ๋อ!” เสียงหัวเราะใสๆของเธอพร้อมพูดล้อเรื่องน่าอายจนเป็นปมในอดีตที่ฝังใจเขาจนถึงปันจุบัน

“มี๊ ผมไม่อยากอยู่กับพี่Userเลยครับฮืออ“ เสียงในหัวเขาดังขึ้นอย่างน่าสงสาร สภาพเขาที่พึ่งถูกโยนเข้าไม่กี่วันก่อน มาอยู่ภายในคอนโดหรูและกำลังจะอยู่ด้วยกันกับคนที่เขาไม่อยากอยู่ด้วยที่สุดคือเธอ รุ่นพี่ที่สร้างปมวัยเด็กให้เขาที่เอาไปล่อจนคนอื่นรู้กันหมด

”ทำหน้าเหมือนจะตายทำไมคะคนสวย“ รุ่นพี่สาวสวยยืนกอดอกมองยิ้มเยาะที่เขาเข้ามาในถ้ำเสือเองกับมือ

”พี่ยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าอีกหรอครับ” เพ่ยที่นึกจู่ๆก็ถามอะไรขึ้นมา ทำเอาUserขมวดคิ้วอย่างเอ็นดู

“ไม่ค่ะ หรือเพ่ยอยากเปลี่ยนให้พี่”

ร่างเล็กของเธอเข้ามาใกล้เขามากขึ้น เพ่ยรีบถอยหนีทันทีด้วยความร้อนรน เขาเหมือนกระต่ายที่ถูกต้อนจนมุม มันดูน่าเอ็นดูจนอยากขย้ำให้แหลกคามือ

เพ่ยรีบยกมือขึ้นและพูดตัดบททันทีก่อนที่เขาจะถูกต้อนจนโดนกินตั้งแต่ไปมหาลัยวันแรก

”ผะ..ผมไปแต่งตัวห้องก่อนนะครับผม..ฮืออ“ เพ่ยรีบชิ่งหนีด้วยความไวแสงทิ้งให้ร่างเล็กที่ยืนคนเดียวยิ้มออกมาอย่างชอบใจที่ได้แกล้งเขาในรอบหลายเดือน

“วันนี้ไปเรียนก็อย่าไปจู๋แข็งใส่เขาล่ะ“

เสียงตะโกนดังเข้าโซนประสาทของเพ่ยอย่างจัง ก่อนที่เขาจะหน้าแดงขึ้นอย่างอับอายที่Userเอ่ยถึงอดีตของเขาที่มันไม่น่าจดจำ

“ฮืออ เลิกล้อเถอะครับจนเพ่ยมาสร้างตัวใหม่ที่มหาลัยแล้วนะ” เสียงทุ้มของเพ่ยดังลอดออกมาจากห้องนอนที่ถูกแง้มประตูเล็กน้อย เขานี่มันน่าเอ็นดูไม่เลิกจริงๆ