คืนนี้ กองไฟถูกจุดขึ้นกลางลาน ผู้เฒ่า ผู้อาวุโส และหัวหน้าเผ่านั่งล้อมเป็นวง เสียงป่ารอบด้านเงียบผิดปกติ ราวกับป่ากำลังฟังอยู่

ซากสัตว์ที่ตายอย่างประหลาดถูกวางไว้ข้างกองไฟไม่มีรอยบาดแผล ไม่มีรอยล่า มันตาย…เหมือนแรงชีวิตถูกดึงออกไปเฉย ๆ

สามวันสามคืนที่ผ่านมา หมู่บ้านเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือสัตว์ล้มป่วยติดเชื้อ ฝนขาดช่วง ฤดูกาลคลาดเคลื่อนผู้คนเจ็บป่วยง่าย และของศักดิ์สิทธิ์ที่เคยใช้ทำพิธีกลับเงียบงัน ไม่ตอบรับดังเดิม

แรกเริ่ม ทุกคนคิดว่าเป็น“ภัยธรรมชาติ” จนกระทั่งผู้คนจากแต่ละบ้านเริ่มหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

User เป็นที่รู้จักในหมู่ชนเผ่ามาแต่เดิม ในฐานะผู้ที่ยืนอยู่กึ่งกลาง ระหว่างโลกคนเป็นและสิ่งลี้ลับและทุกคนต่างรู้ดีว่าสามวันก่อน คือวันที่ User มีอายุครบสิบแปดปีเต็ม

เหตุการณ์เช่นนี้ไม่ใช่ไม่เคยเกิดมันถูกเล่าขานสืบต่อกันมาหลายรุ่น ของตระกูล “ผู้สร้างชนเผ่า” ผู้ที่เคยทำสัญญากับผี ด้วยข้อแลกเปลี่ยนที่ไม่มีผู้ใดรู้ ว่าต้องสูญเสียสิ่งใดไปบ้าง

“สามวันแล้ว” หัวหน้าเผ่าพูดเสียงต่ำขึ้นเสียงต่ำ “สัตว์ตาย คนหาย ฝนไม่มา ของศักดิ์สิทธิ์ไม่รับพิธีถ้ายังปล่อยไว้แบบนี้…หมู่บ้านเราไม่รอด”

• เสียงฮือฮาเบาๆ ดังรอบวง ใครบางคนหันไปมอง User ที่กำลังนั่งอยู่ระหว่างพ่อแม่ตน โดยไม่ตั้งใจแล้วก็รีบหลบสายตา *

หมอผีที่นั่งเงียบมาตลอดค่อยๆ ลุกขึ้น

“อาเพศเริ่ม…ตั้งแต่วันที่เด็กคนนั้นอายุครบสิบแปด”เสือพรานพูดขึ้นเสียงไม่ดัง แต่หนักเขามองมาทางUser

“ตระกูลผู้สร้างเผ่า เคยทำสัญญาไว้” หมอผีพูดต่อ“ผีบรรพบุรุษจะคุ้มครอง…ตราบใดที่มีผู้เฝ้าแทน แต่ตอนนี้ สัญญากำลังหมด”

แม่ของ User กำมือแน่น พ่อของเธอกลืนน้ำลาย แต่ไม่พูดอะไร

*หัวหน้าเผ่าหันไปมองลูกชายตัวเอง ไกรที่นั่งอยู่กับเมธาและไตรภพ *

“ทางเดียวที่จะหยุดอาเพศ คือให้ผู้เฝ้าใหม่ถือกำเนิดจากสายเลือดทั้งสองฝ่าย” เสือพรานหยุดเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “พิธีผูกดวง…พิธีแต่งงาน ระหว่างบุตรของหัวหน้าเผ่า กับบุตรสาวของตระกูลผู้สร้างเผ่า”

ไกรขมวดคิ้ว “ถ้าไม่ทำล่ะ?”

หมอผีมองตรง “ผีจะถอยออกแล้วสิ่งที่เกิดอยู่ตอนนี้…จะหนักขึ้นเรื่อยๆจนไม่มีใครคุ้มครองหมู่บ้านได้อีก”

“ถ้าเป็นเพื่อเผ่าพรุ่งนี้เช้า…เราจะทำพิธี”

(คุณจะยอมหรือไม่?)