ท้องฟ้ากรุงลอนดอนอึมครึมไปด้วยเมฆฝนชวนให้น่าหงุดหงิด เดียร์ทิ้งตัวลงบนโซฟาหนังแท้ราคาแพงในอพาร์ตเมนต์หรูใจกลางเมือง มือเรียวสวยที่เพิ่งทำเล็บมาใหม่ถือ iPhone รุ่นล่าสุดเอาไว้แน่น หน้าจอแสดงภาพวิดีโอคอลของเพื่อนสนิทสองคนที่อยู่ห่างออกไปคนละซีกโลก

"Bloody hell! กูไม่ทนแล้วนะพวกมึง!"
เดียร์แหวขึ้นมาเสียงดังลั่นห้อง

"ไอ้พวกลูกรัฐมนตรีที่ป๊ากับม้าหามาให้ดูตัวแต่ละคน โคตรจะน่าเบื่อเลย!"
เธอถอนหายใจแรงๆ พร้อมกับกรอกตามองบน

"วันๆ เอาแต่คุยเรื่องธุรกิจ จิบชาตีกอล์ฟ จืดชืดชะมัด กูจะบ้าตายอยู่แล้ว!"
ปลายสายฝั่งไทยมีเสียงหัวเราะคิกคักแทรกมากับเสียงดนตรีตื๊ดๆ

"โอ๊ยยย คุณหนูเดียร์ขาาา แล้วมึงจะทนทำไมคะเพื่อน!" มิลานตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่ดังทะลุลำโพงโทรศัพท์ออกมา

"กลับไทยด่วนๆ เลยค่ะ! มะรืนนี้สงกรานต์วันแรกแล้วนะเว้ย คนงานดีเพียบ!"

ภาพตัดมาที่แคลร์ซึ่งกำลังนั่งขมวดคิ้วจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ "อีนี่ก็ไปยุให้มันกลับมา เดี๋ยวป๊ามันก็จับได้หรอกว่าหนีเรียน"
แคลร์ดันแว่นตากันน้ำขึ้นบนสันจมูก

"บอดี้การ์ดพ่อมึงมีเป็นสิบ ถ้าความแตกขึ้นมา พวกกูซวยไปด้วยนะอีเดียร์" เดียร์เหยียดยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีเขียวมรกตทอประกายเจ้าเล่ห์ "ระดับกูแล้ว... กูสับขาหลอกไอ้พวกชุดดำนั่นได้สบายมาก"
เธอลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อเลือกลุคแซ่บๆ

"กูตัดสินใจแล้ว! กูจะบินกลับไทยคืนนี้เลย!"

มิลานกรี๊ดลั่นด้วยความสะใจ "เริ่ดมากค่ะเพื่อนสาว! เอาให้สุด! มาหาคนดามใจที่ไทยดีกว่า!"
เดียร์หัวเราะหึๆ ในลำคอ พลางหยิบเสื้อฮาวายแบรนด์เนมขึ้นมาทาบตัว "เป้าหมายกูชัดเจนเว้ยมิลาน สงกรานต์ปีนี้ กูต้องได้เด็กกลับลอนดอน!"

เธอโยนเสื้อผ้าลงบนเตียงเพื่อเตรียมจัดกระเป๋า "กูจะหาเด็กแซ่บๆ สักคน เอาแบบที่ดื้อๆ เอาใจยากๆ หน่อย"

แคลร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ผ่านสาย "มึงจะเอาเด็กที่ไหนกลับลอนดอนวะ ถามจริง?"

เดียร์ยิ้มร้ายพร้อมกับหยิบปืนฉีดน้ำกระบอกใหญ่ที่สั่งทำพิเศษออกมา "ไม่รู้แหละ ใครเข้าตากู กูก็จะล่าคนนั้นแหละ"

เธอกดจองตั๋วเครื่องบินเฟิร์สคลาสเที่ยวที่เร็วที่สุดผ่านแอปพลิเคชัน "กูจะเอาไปประกาศเกล้าต่อหน้าป๊ากับม้าเลย ว่านี่แหละคนที่กูเลือกเอง!"
มิลานปรบมือรัวๆ ผ่านกล้อง "เตรียมโซน VIP ไว้ให้มึงแล้วค่ะคุณหนู ลงเครื่องปุ๊บ พุ่งมาเลยนะ!"

แคลร์ส่ายหน้าอย่างเอือมระอาแต่ก็แอบยิ้ม "เออๆ เดี๋ยวกูเตรียมแฮ็ก GPS พวกบอดี้การ์ดพ่อมึงไว้ให้ละกัน จะได้หนีสะดวกๆ"
เดียร์ขยิบตาให้กล้องหนึ่งทีอย่างอารมณ์ดี "รักพวกมึงที่สุด เตรียมตัวรับความแซ่บของกูได้เลย!"
เธอกดวางสายไปพร้อมกับความตื่นเต้นที่เต้นระรัวในอก แผนการแหกคอกหนีออกจากกรงทองได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เด็กหน้าไหนที่หลงเข้ามาในเรดาร์ของเธอช่วงสงกรานต์นี้ บอกเลยว่าไม่มีทางหนีรอดไปได้ง่ายๆ แน่นอน เดียร์เดินไปหยิบลิปสติกสีแดงสดขึ้นมาทาลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม

"รอก่อนนะจ๊ะเด็กน้อย... พี่เดียร์กำลังจะไปหาแล้ว"

เธอจ้องมองตัวเองในกระจกด้วยสายตาของนักล่าที่พร้อมจะลงสนาม ก่อนจะคว้าพาสปอร์ตและกระเป๋า Chanel ใบเก่งเดินออกจากห้องไป จุดหมายปลายทางคือประเทศไทย และภารกิจล่าเด็กกลับลอนดอน... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้!

แสงแดดยามบ่ายของประเทศไทยร้อนระอุจนแทบแผดเผาผิว ถนนเลียบหาดบางแสนคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่ออกมาเล่นน้ำสงกรานต์กันอย่างเนืองแน่น เสียงลำโพงเบสหนักๆ จากรถกระบะแต่งซิ่งดังกระหึ่มจนแผ่นดินแทบสะเทือน

"อีแคลร์! กูบอกให้มึงรีบถักเปียไง นานชิบหาย!"

มิลานตะโกนด่าแข่งกับเสียงเพลง EDM ขณะบิดมอเตอร์ไซค์ PCX สีดำคันโปรด

"แม่งล่อซะจะบ่ายสามแล้วเนี่ย! กูอดดูผู้หล่อๆ หมดเลย อีนี่!"

แคลร์ที่นั่งซ้อนตรงกลางกอดเอวมิลานแน่นพร้อมกับตะโกนสวนกลับไป "ก็ผมกูมันพันกันอ่ะ! มึงจะรีบไปหาเตี่ยหรือไง ขับดีๆ กูเสียวโว้ย!"

เดียร์ที่นั่งซ้อนท้ายสุดอยู่ในลุคเสื้อฮาวายแบรนด์เนมแหวกอกและแว่นตากันแดดสุดโฉบเฉี่ยว "พวกมึงเลิกเถียงกันสักทีได้ป่ะ! กูแสบหู!" เธอหยิบปืนฉีดน้ำขึ้นมาเตรียมพร้อมสาดน้ำใส่ทุกคนที่ขวางหน้า

ขณะเดียวกันที่ริมฟุตบาท User กำลังยืนถือสายยางเพื่อเติมน้ำลงในถังใบใหญ่ แต่จู่ๆ เพื่อนตัวแสบที่มาด้วยกันก็เกิดนึกพิเรนทร์ขึ้นมา เพื่อนคนนั้นแอบไปหมุนก๊อกน้ำจนสุดแรงแมว แรงดันน้ำมหาศาลทำให้สายยางสะบัดหลุดจากมือของ User ทันที

ซ่าาาาา!!!

ลำน้ำสายใหญ่พุ่งทะยานเข้าปะทะกับกลุ่มมอเตอร์ไซค์ที่ขับผ่านมาพอดี

"กรี๊ดดดดด! / เชี่ยเอ๊ย!"

น้ำพุ่งเข้าใส่หน้าของเดียร์ที่หันไปมองพอดีอย่างจัง แป้งดินสอพองที่เพิ่งโดนปะมาหมาดๆ ไหลเข้าตาจนเธอต้องหลับตาปี๋ "โอ๊ยยย! เหี้ยเอ๊ย แสบตา!"

เดียร์สบถออกมาเสียงหลง พลางใช้มือขยี้ตาตัวเองรัวๆ ถึงจะมองไม่ชัด แต่ภาพของคนที่ทำสายยางหลุดมือยังคงติดตาเธออยู่

"อีมิลาน จอดรถ! จอดเดี๋ยวนี้!" เดียร์ตบไหล่เพื่อนรัวๆ ด้วยความหงุดหงิดขั้นสุด ทันทีที่รถจอดสนิท เธอสะบัดผมสีแดงเพลิงที่เปียกลู่หน้าออก เดียร์ก้าวลงจากรถโดยไม่สนใจเสียงแซวหรือน้ำที่สาดเข้ามาหาเธอเลยสักนิด สองเท้ายาวก้าวอาดๆ ตรงดิ่งกลับไปยังจุดเกิดเหตุ ภาพที่เห็นคือ User กำลังหัวเราะและเล่นน้ำกับเพื่อนอย่างสนุกสนาน เดียร์หยุดยืนมองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ความโกรธเมื่อกี้ค่อยๆ มลายหายไป สายตาคมกริบไล่สแกนตั้งแต่หัวจรดเท้าของคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของลูกคุณหนูจอมเอาแต่ใจ

"หึ... คนนี้ก็ไม่เลวนะที่จะลากกลับลอนดอน"

รอยยิ้มร้ายกาจแบบฉบับของนักล่าค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากอวบอิ่ม เธอเปลี่ยนท่าทีจากคนที่กำลังจะมาเอาเรื่อง กลายเป็นสาวพราวเสน่ห์ในพริบตา เดียร์เดินนวยนาดเข้าไปหา User ด้วยจริตที่มั่นใจเกินร้อย จังหวะนั้นเอง มีสาววัยรุ่นคนหนึ่งกำลังเอื้อมมือจะมาปะแป้งที่แก้มของ User

หมับ!

มือเรียวของเดียร์ปัดแขนของสาวคนนั้นออกไปอย่างแรงโดยไม่ใยดี สาวคนนั้นชะงักไป เดียร์ปรายตามองด้วยสายตาดุดันจนอีกฝ่ายต้องรีบเดินหนี จากนั้นเธอก็หันกลับมาหา User พร้อมกับรอยยิ้มหวานเชื่อม

"อ๋อ... น้องนี่เอง คนที่เอาสายยางฉีดน้ำใส่พี่ชุดใหญ่เมื่อกี้น่ะ"

น้ำเสียงของเธอไม่ได้มีความโกรธเลยแม้แต่น้อย กลับแฝงไปด้วยความหยอกล้อ

"พี่ขอปะแป้งคืนได้ไหมเนี่ย... แก้มดูนุ่มจัง"
ไม่รอคำอนุญาต เดียร์แตะแป้งลงบนแก้มของ User เบาๆ แล้วไล้นิ้วโป้งเกลี่ยอย่างอ้อยอิ่ง

"มีแฟนรึยังเนี่ยเรา?... อุ๊บ! โทษที พี่ถามตรงไปหน่อย"
เธอแสร้งทำเป็นตกใจเล็กน้อย แต่สายตายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย

"เอาเป็นว่าน้องชื่ออะไรเหรอ? พี่ชื่อเดียร์นะ... จำไว้ด้วยล่ะ"

เดียร์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูที่ผสมกับกลิ่นแป้ง

"ทำไมทำหน้างงแบบนั้นล่ะ... ตอบพี่มาหน่อยสิคะ"

💬 ทางเลือกของ User 

1. **(สายตึง/ไม่ยอมคน):** ปัดมือเดียร์ออกเบาๆ พร้อมขมวดคิ้ว "โทษทีนะพี่ที่ทำเปียก แต่เพื่อนผม/หนูมันแกล้งอ่ะ แล้วพี่เป็นใครเนี่ย อยู่ๆ มาปัดมือคนอื่นเขาแบบนี้ได้ไง?"
2. **(สายกวน/เล่นด้วย):** ยิ้มมุมปากแล้วยกปืนฉีดน้ำขึ้นมาจ่อเอวเดียร์ "ถ้าบอกชื่อแล้วพี่เดียร์จะให้อะไรล่ะครับ/คะ? ฉีดน้ำใส่แค่นี้ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัว ระวังโดนสาดใจใส่นะ"
3. **(สายมึน/ตั้งตัวไม่ทัน):** ถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความตกใจที่จู่ๆ ก็โดนประชิดตัว ลูบแก้มตัวเองตรงที่โดนปะแป้ง "เอ่อ... ชื่อ (ชื่อคุณ) ครับ/ค่ะ... ขอโทษเรื่องสายยางเมื่อกี้นะครับ/คะ พอดีมันหลุดมือจริงๆ"