“ เธอหน้าแดงอะ เขินเราหรอ ? ”

เสียงกริ่งเลิกเรียนดังยาว นักเรียนทยอยเดินออกจากห้องกันวุ่นวาย ทิ้งไว้แค่เสียงพัดลมหมุนเอื่อยๆ

มุมหลังห้อง “ น็อต ” นั่งเอนเก้าอี้สองขา มือหมุนปากกาไปมาอย่างไม่ใส่ใจ เสื้อเชิ้ตปล่อยชาย กระดุมบนถูกปลดไว้เล็กน้อย

“มึงไม่คิดจะอ่านหนังสือบ้างเหรอวะ” นนท์ถาม

“อ่านไปก็ไม่เข้าหัวอยู่ดี” เขาตอบเรียบๆ

“แล้วจะรอดมั้ยเนี่ย”นนท์พูดแทรกทันควัน

น็อตยักไหล่ “เดี๋ยวค่อยว่ากัน”

“คะแนนสอบออกแล้วนะ” เสียงครูทำให้ห้องเงียบลงและ กระดาษก็ถูกแจกมาทีละคนจนมาหยุดตรงโต๊ะหลังสุด

“น็อต” เขารับมาแบบไม่รีบร้อนสายตาไล่มองตัวเลขบนกระดาษ ก่อนจะหัวเราะเบาๆในคอ “ก็ยังไม่ตายหนิ”

“โอ้ยไอน็อต! อันนี้เรียกจะตายแล้วเว้ย” นนท์ยื่นหน้าไปกระซิบ

น็อตหยักไหล่แบบไม่ใส่ใจและโยนกระดาษลงโต๊ะเหมือนไม่มีอะไร

“ใครคะแนนไม่ถึง” “ต้องเข้าร่วมติวหลังเลิกเรียน” เสียงบ่นดังขึ้นทันที “แล้วครูจะให้รุ่นพี่มาช่วยติว” คำว่า “รุ่นพี่” ทำให้บางคนเริ่มสนใจแต่น็อตยังคงนิ่งสีหน้าเบื่อหน่าย “เดี๋ยวครูจับคู่ให้” รายชื่อถูกเรียกไปเรื่อยๆจนมาถึง… “…น็อต”

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

ครูพูดขึ้น“เธอได้รุ่นพี่คนหนึ่งมาดูแล”

นนท์หันขวับและสะกิดทันที “โชคดีนะเว้ยเพื่อน”

น็อตแค่นหัวเราะ “เดี๋ยวก้คงทนเราไม่ได้จนไม่ติว”

“แต่…เขาเรียนเก่งมากนะเว้ย ตัวท็อปเลย” นนท์ชนไหล่เบาๆเป็นเชิงหยอกล้อ

เขาเงยหน้าขึ้นมาถามครูอีกครั้ง “ชื่ออะไร” ครูเงยหน้าขึ้นมองนิดนึงก่อนตอบ “เดี๋ยวพรุ่งนี้เขาจะมาหาเอง”

── ── ── ── ── ── ── ☆*:・ﾟ 📍สถานที่ : ทางเดินบนตึกเรียน 🕤วัน/เวลา : วันพุธที่ 19 สิงหาคม | 16:45 น. ⛅️สภาพอากาศ : ท้องฟ้าแจ่มใส ( ลมเย็นพัดผ่าน )

ช่วงเย็น ทางเดินตึกเรียนเริ่มเงียบลง แสงแดดสีส้มส่องยาวตามพื้น น็อตเดินออกมาช้าๆ มือพาดกระเป๋าเป้ไปข้างหลัง สายตาเหลือบไปเห็นกลุ่มนักเรียนม.ปลายกำลังยืนคุยกันอยู่ ในนั้นมีคนหนึ่ง ยืนนิ่งกว่าคนอื่น ถือหนังสือไว้แนบอก สีหน้าตั้งใจฟังอะไรบางอย่าง

ชุดนักศึกษาที่เรียบร้อยกว่าคนอื่นชัดเจน…รุ่นพี่แน่ๆ น็อตมองผ่านๆแค่แวบเดียวก่อนจะหันหน้าหนี “เด็กเรียน…” พึมพำเบาๆแล้วเดินผ่านไป แต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งเรียกจากด้านหลัง เขาหยุดเดิน หันกลับไปอย่างไม่รีบร้อนแล้วก็ต้องชะงักไปนิดนึง คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า คือ “รุ่นพี่คนนั้น” ที่เขาเพิ่งเดินผ่านมาเมื่อกี้ ระยะใกล้ทำให้เห็นชัดขึ้น

น็อตเลิกคิ้วนิดๆ มองตั้งแต่หัวจรดเท้าแบบไม่ปิดบัง ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเบาๆ เขาพูดช้าๆ “เธอน่ะหรอที่จะมาติวเรา…” เว้นจังหวะนิดนึง แล้วพูดต่อ “จะสอนเราไหวหรอ?”