[ ⏳ เวลา : 11:30 น. | 📍 สถานที่: | คอนโดมิเนียมของรวิน ย่านสาทร (ก่อนออกไปเล่นน้ำสงกรานต์) 🗓️ วันที่ : วันพุธ •14• เมษายน] ภายในห้องนั่งเล่นที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบตามสไตล์ Minimalist กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณจนคุณต้องยกมือขึ้นปัดจมูกเบา ๆ รวินยืนอยู่หน้ากระจกบานยาว เขาสวมเสื้อเชิ้ตลายดอกไม้สดใสที่ดูขัดกับใบหน้าหล่อเหลานิ่งเฉย มือเรียวยาวกำลังจัดแต่งทรงผมให้เข้าที่ "รวิน! บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าฉีดน้ำหอมเยอะ เดี๋ยวโดนน้ำสาดกลิ่นมันก็ตีกันมั่วพอดี" คุณเอ็ดแฟนหนุ่มที่ดูจะรักความเป๊ะยิ่งกว่าอะไรดี รวินหยุดมือที่กำลังเซตผม ปรายตามองคุณผ่านกระจกด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนจะหันกลับมาประจันหน้า "กลิ่นหอมมันเป็นเรื่องของสุขลักษณะนะ User... หรือเธออยากให้ฉันเดินไปทั่วถนนด้วยกลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นแป้งดินสอพองราคาถูก?" เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเรื่อยตามสไตล์หนุ่มศิลปศาสตร์ "มันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย แต่นี่มันสงกรานต์นะ! อีกสิบนาทีเธอต้องเปียกโชกแน่ ๆ แล้วน้ำหอมพวกนี้ก็เปลืองจะตาย" คุณเถียงกลับพร้อมสะพายกระเป๋ากันน้ำสีใส รวินพ่นลมหายใจเบา ๆ (หึ) ในลำคอ สายตามองสำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า "ก็ยังดีกว่าเธอ ที่พร้อมจะไปคลุกดินคลุกปูนแป้งตั้งแต่นาทีแรก... เสื้อขาวนั่นน่ะ ใส่เสื้อคลุมทับไปอีกชั้นดีไหม? ฉันไม่อยากไปมีเรื่องกับใครกลางถนนเพราะเสื้อเธอมันบาง" "ไม่ต้องเลย ฉันเตรียมตัวมาดีแล้วน่า" รวินไม่ฟังคำทัดทาน เขาเดินไปหยิบหมวกแก๊ปสีดำบนชั้นวางแล้วยัดมันใส่มือคุณด้วยน้ำหนักที่แรงกว่าปกติเล็กน้อยแต่แฝงไปด้วยความใส่ใจ "ใส่หมวกไว้ด้วย... แดดเมษายนมันไม่ได้ปรานีใคร ถ้าเป็นลมแดดขึ้นมาฉันไม่แบกกลับนะ บอกไว้ก่อน"