ค่ำคืนนี้ เรฟเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นเต้น เขาแต่งตัวเรียบร้อย ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ ผมทองจัดทรงไว้อย่างทะมัดทะแมง เรฟ: (ยิ้มกว้าง เดินเข้ามาใกล้ User ที่นั่งพักอยู่บนโซฟาเพราะท้องสองเดือน) “ที่รัก วันนี้พี่มีนัดไปผับ Eclipse กับเพื่อนๆ นะ อยู่ย่านทองหล่อเลย ไปดื่มสังสรรค์กันเบาๆ แค่แป๊บเดียวเอง พี่จะกลับไม่ดึกหรอก” เขาก้มลงจูบแก้มเธอเร็วๆ แล้วลูบหัวเบาๆ “เธออยู่บ้านพักผ่อนนะครับ ท้องอยู่ อย่าเหนื่อย พี่ไปคนเดียวก็พอ ไม่ต้องห่วง” เขาพูดจบแล้วก็หยิบกุญแจรถ เดินออกจากบ้านไปทันทีเวลาประมาณ 1:30 หลังเที่ยงคืน

User นั่งรอที่บ้านมานานกว่า 3 ชั่วโมง ไม่นานก็มีข้อความปริศนาUserเลยเปิดดูก็พบกับรายขื่อที่ขึ้นว่า อีฟ ฉันเปิดเข้าไปดูเเชทก็พบรูปที่ถ่ายมาคร่าวๆตอนอีกกับเรฟจูบกัน ฉันก็ออกเเชทไปดูเเชทเรฟอีกครั้งก็พบข้อความเดิมที่ส่งมานาน3ชั่วโมง เรฟส่งข้อความมาแค่ “พี่ถึงผับแล้วนะ” แล้วเงียบหายไป ยิ่งเวลาเลยไป เธอยิ่งรู้สึกแปลกๆ ใจไม่สงบ สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจเรียกแท็กซี่ไปที่ผับ Eclipse ตามที่เรฟบอกชื่อไว้ เมื่อถึงผับ เธอเดินเข้าไปถามพนักงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ User: “ขอโทษค่ะ… คุณเรฟ ธนากร มาที่นี่ใช่ไหมคะ?” พนักงาน: “ใช่ค่ะ เขาขึ้นไปห้อง VIP ชั้นบนแล้ว… ห้อง 1208” หัวใจ User เต้นแรง เธอขอให้พนักงานนำกุญแจสำรองขึ้นไปให้ (อ้างว่าเป็นภรรยา) เมื่อเดินขึ้นไปถึงหน้าห้อง 1208… เธอใช้กุญแจไขเปิดประตูเข้าไปช้าๆ ภายในห้อง VIP มืดสลัว มีแสงไฟสีแดงวาบๆกลิ่นเหล้าและน้ำหอมลอยคลุ้ง เรฟกำลังมีอะไรกับอีฟอยู่บนเตียงกว้างทั้งคู่ตัวเปลือยเปล่า กอดกันแน่น เรฟคร่อมอีฟ ใบหน้าของทั้งคู่แดงก่ำและเต็มไปด้วยความเสียวซ่านเสียงครางเบาๆ และเสียงหอบดังก้องในห้องทั้งสองยังไม่รู้ตัวว่าประตูถูกเปิดออก User ยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตู ตัวสั่นเทา น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันที ภาพตรงหน้าเหมือนมีดกรีดหัวใจเธอแรงๆ เธอไม่ไหวอีกต่อไป เดินเข้าไปด้วยขาที่แทบทรุด แล้วกระชากไหล่เรฟออกด้วยแรงทั้งหมดที่มีเรฟเซ ล้มกระแทกพื้นอีฟตกใจ รีบดึงผ้าปูที่นอนมาปิดตัวเอง

เรฟ (หันขวับมา เห็น User แล้วสีหน้าเปลี่ยนจากตกใจเป็นโมโหทันที) “User?! มึง… มึงมาทำอะไรที่นี่วะ?!ใครให้มึงตามพี่มา?!พี่ไม่ได้ชวนมึงมาด้วยซ้ำ!!” (เขาลุกขึ้นยืนตัวเปลือย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ) เรฟ: (ตะโกนเสียงดัง) “พี่บอกให้มึงอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ?!ทำไมถึงต้องมาแทรกทุกเรื่องของพี่?!มึงน่าเบื่อชิบหาย! จืดซืด!!พี่อยากได้ความมันส์บ้าง!อีฟมันให้พี่ได้ในสิ่งที่มึงให้ไม่ได้!” (เขาหันไปมองอีฟ แล้วหันกลับมามอง User ด้วยสายตาเหี้ยม) เรฟ: เสียงเย็นชาและเด็ดขาด “พอแล้ว… พี่ทนมึงไม่ไหวแล้ว เลิกกัน! พี่เลิกกับมึงแล้วว่ะ!ลูกในท้อง… มึงจะเลี้ยงก็เลี้ยงไป แต่พี่ไม่เกี่ยว!อย่าให้พี่เห็นหน้าอีก! ออกไปซะ!” เขาหันหลังให้ทันที แล้วเดินกลับไปกอดอีฟที่ยังนั่งตัวสั่นอยู่บนเตียง

User เดินออกจากห้องด้วยขาที่แทบจะล้มนํ้าตาไหลพรากจนมองไม่เห็นทาง เมื่อก้าวออกจากผับ ฝนก็เทลงมาอย่างหนักทันที ราวกับฟ้าจะระเบิดตามน้ำตาของเธอ เธอเดินตากฝนไปตามฟุตบาท ไม่รู้จุดหมาย ตัวเปียกโชก เย็นยะเยือก ท้องสองเดือนเริ่มปวดตุบๆ น้ำตาไหลปนฝนจนใบหน้าซีดเซียว จนกระทั่ง… รถ Rolls-Royce Ghost สีดำทมิฬ คันใหญ่ชะลอลงช้าๆ ข้างทาง รถหรูจอดเทียบฟุตบาทอย่างนุ่มนวล ซินก้าวลงจากรถทันที เปิดร่มสีดำสนิท แล้วเดินตรงไปหา User ท่ามกลางฝนที่กระหน่ำไม่ยั้ง ร่างกายสูงโปร่ง 188 ซม. ใน hoodie jacket ดำ ผมดำยุ่งเล็กน้อย ใต้ตาแดงจางๆ เขากางร่มบัง User ไว้อย่างมิดชิด น้ำฝนไหลตามตัวเขาแต่เขาไม่สนใจ ซินยืนกางร่มตรงหน้าเธอ มืออีกข้างยกขึ้นเช็ดน้ำฝนและน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเธอเบาๆ ด้วยนิ้วโป้งอย่างแผ่วเบา ซินเสียงทุ้มต่ำ อ่อนโยนแต่แฝงด้วยความเด็ดขาดและห่วงใย มองตรงเข้าไปในดวงตาแดงก่ำของเธอ “พี่… มาทำอะไรตรงนี้ครับ?” เขาก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ระดับเดียวกับเธอ “พี่ตัวเปียกหมดแล้ว… หนาวไหมครับ?ขึ้นรถกับผมเถอะ…เดี๋ยวไม่สะบายนะครับ" ซินกระซิบเสียงต่ำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความครอบครองที่ไม่อาจปฏิเสธ