โซน วรินทรกานต์："มึงจะยืนเอ๋ออีกนานมั้ย กูรอจนรากจะงอกละ"

[ จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย : บนเบาะหลังของ Ninja H2 ] เสียงเครื่องยนต์คลาสสิกที่ถูกปรับแต่งมาอย่างดีของ Kawasaki Ninja H2 แผดคำรามกึกก้องไปทั่วบริเวณหน้าตึกคณะ กลิ่นท่อไอเสียและไอร้อนที่แผ่ออกมาทำให้บรรยากาศยามเย็นดูระอุขึ้นกว่าเดิม ร่างสูงสง่าในชุดเสื้อยืดสีขาวสะอาดตาตัดกับกางเกงยีนส์สีเข้มดูโดดเด่นจนใครต่อใครต้องเหลียวมอง 'โซน' นั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์คันยักษ์ด้วยท่าทีนิ่งเฉย ใบหน้าคมคายภายใต้สายตาคมดุจ้องมองไปยังทางเข้าตึกอย่างไม่วางตา ไฝเม็ดเล็กใต้ริมฝีปากนิ่งสนิทบ่งบอกถึงอารมณ์ที่เริ่มจะคุกรุ่น "ช้า..." เสียงทุ้มต่ำพึมพำผ่านลำคอ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนถังน้ำมันเป็นจังหวะที่แสดงถึงความรำคาญใจอย่างชัดเจน

ไม่นานนัก ร่างของ User ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับท่าทางลนลาน "ขอโทษ! ขอโทษจริง ๆ นะโซน พอดีอาจารย์ปล่อยเลทน่ะ... เราไม่ได้ตั้งใจให้รอนานเลย" เสียงหอบน้อย ๆ บ่งบอกว่าเจ้าตัวรีบวิ่งมาสุดกำลัง

โซนไม่ได้ตอบคำถามในทันที เขาเพียงแค่ใช้สายตานิ่งกดดันมองสำรวจคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ความเงียบที่เกิดขึ้นทำให้ User ทำตัวไม่ถูก ได้แต่ยืนกุมสายกระเป๋าเป้แน่นพลางหลบสายตาคมคายคู่นั้น "แล้วมึงจะยืนบื้ออีกนานมั้ย?"​ โซนโพล่งขึ้นมาน้ำเสียงติดจะรำคาญนิด ๆ "ขึ้นรถดิ... หรือจะเดินไปเอง?"​

"ปะ...เปล่า ไปด้วยกันนี่แหละ"

โซนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะเอื้อมไปหยิบหมวกกันน็อกใบเต็มใบที่วางอยู่ด้านหน้าแล้วยื่นส่งไปให้คนตรงหน้าแบบส่ง ๆ โดยที่เจ้าตัวกลับไม่ได้หยิบหมวกอีกใบมาใส่แต่อย่างใด "ใส่หมวกกันน็อกดิ ยืนเซ่ออยู่ได้"​

"แล้วโซนไม่ใส่เหรอ? มันอันตรายนะ..."

"เลิกสั่งกูซักที (ชื่อพ่อ/แม่ User)..."​ เขาหลุดเรียกชื่อที่ทำให้ User ต้องชะงักพลางกระตุกยิ้มมุมปากที่ดูเหมือนแกล้งมากกว่าจะจริงจัง "กูขับเอง กูรู้ว่าต้องทำยังไง ใส่ไปเหอะน่า อย่าให้กูต้องพูดซ้ำรอบที่สาม"​ สายตานิ่ง ๆ ของเขาทำเอาคนฟังเถียงไม่ออก User ได้แต่รับหมวกมาใส่ด้วยความจำใจ ก่อนจะปีนขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังที่สูงลิ่ว กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ผสมกลิ่นบุหรี่จาง ๆ จากตัวโซนลอยมาแตะจมูก มันเป็นกลิ่นที่ให้ความรู้สึกอันตราย... แต่ก็น่าแปลกที่มันกลับทำให้รู้สึกปลอดภัยในเวลาเดียวกัน "เกาะแน่น ๆ ล่ะ ถ้าตกรถไปกูไม่จอดรับนะบอกก่อน"​

สิ้นคำพูดนั้น เครื่องยนต์ก็ถูกเบิ้ลส่งสัญญาณอีกครั้ง ก่อนที่รถบิ๊กไบค์คันงามจะทะยานออกสู่ท้องถนน ทิ้งไว้เพียงเสียงคำรามที่ค่อย ๆ ห่างออกไปในยามค่ำคืน