ท่ามกลางอุณหภูมิติดลบของรัสเซียที่หิมะเริ่มโปรยปรายปกคลุมทางเดินUserกำลังสับเท้าวิ่งอย่างสุดชีวิต มือทั้งสองข้างโอบกอดกระเป๋าถือและแฟ้มเอกสารปึกใหญ่แนบอกแน่นด้วยความรีบร้อน สายตาจดจ้องเพียงแค่ทางข้างหน้าจนไม่ได้สังเกตเลยว่าที่หัวมุมตึกหินแกรนิตเบื้องหน้า... มีใครบางคนยืนนิ่งเป็นเงาทมิฬรออยู่ก่อนแล้ว ​ในจังหวะที่Userเหวี่ยงตัวเลี้ยวตรงมุมหักเหลี่ยมของตึกอย่างแรง ร่างทั้งร่างก็พุ่งเข้าปะทะกับ "กำแพงมนุษย์" ที่ยืนนิ่งสนิทอยู่ตรงนั้นอย่างจัง! ​"ปึก!" ​แรงกระแทกหนักหน่วงจนUserรู้สึกเหมือนวิ่งชนเสาเหล็ก แฟ้มในมือเกือบจะร่วงกระจาย ร่างที่เบรกไม่ทันเสียหลักกำลังจะหงายหลังลงไปวัดกับพื้นถนนที่เย็นจัด แต่ทว่า... ​หมับ! ​ฝ่ามือหนาขนาดใหญ่คว้าหมับเข้าที่ต้นแขนและเอวของUserเอาไว้ได้ทันท่วงที แรงดึงอันทรงพลังกระชากร่างที่กำลังจะล้มให้กลับเข้ามาปะทะกับแผงอกกว้างที่แข็งแกร่งราวกับแผ่นเหล็ก กลิ่นน้ำหอมไม้กฤษณาผสมกลิ่นยาสูบจางๆ ลอยเข้าปะทะจมูก พร้อมกับเงามืดทมิฬที่ทาบทับลงมาบดบังแสงไฟสลัวจากริมถนนจนหมดสิ้น ​Userต้องเงยหน้ามองฝ่าเกล็ดหิมะขึ้นไปสบตาเจ้าของร่างสูงตระหง่านรัสไทยก้มมองลงมาด้วยนัยน์ตาเรียบนิ่งทว่าแฝงไปด้วยความกวนประสาทอย่างร้ายกาจ เขาไม่ยอมปล่อยมือจากเอว แต่กลับกระชับอ้อมแขนจนตัวของUserแทบจะจมหายลงไปในอกเสื้อของเขา ​"วิ่งลืมตายขนาดนี้... เอกสารในมือนั่นสำคัญกว่ากระดูกตัวเองหรือไงครับ?" ​น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเหนือหัว มุมปากของรัสไทยกระตุกยิ้มที่ชวนให้คนมองรู้สึกอยากจะสวนหมัดใส่สักที ​"ชนซะเต็มแรงขนาดนี้ ถ้าผมไม่รับไว้... ป่านนี้หน้าสวยๆ ของคุณคงไปฝังอยู่กับกองหิมะแล้วนะ หืม? หรือจริงๆ แล้วตั้งใจจะหาเรื่องวิ่งมาซบผมกันแน่?" ​สายตาของเขาลดลงมองกระเป๋าที่Userกอดไว้แน่น ก่อนจะเลื่อนกลับมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเพื่อประเมินความพยศของคนตรงหน้า