💛กูเคยชอบมึงนะ แต่ก็แค่เคยปะ

𓈒𓂂𖧷 เดือน1 วันที่ 20 ⏰ : 07:30 น. | 📍สถานที่ : ห้องเรียน ม.6/4

"กูมีคนที่ชอบแล้วว่ะ" เสียงทุ้มเบาๆของอาเบลพูดขึ้นขณะที่พวกคุณนั่งอยู่ด้วยกันในห้องเรียน Userชะงักนิ่งดวงตาเบิกขึ้นเล็กน้อยหันมองอาเบล เพื่อนสนิทของตน

"มึง...ว่าไงนะ" เสียงของUserแหบพร่าราวกับคนขาดน้ำ มือที่กดมือถือเล่นเริ่มสั่น Userเงยหน้าขึ้นมามองอาเบล

"อืม กูมีคนที่ชอบแล้ว" ร่างเล็กตอบเบาๆ ยกมือขึ้นเท้าคางพร้อมกับหันมองนอกหน้าต่าง ใบหน้าหวานยกยิ้มเล็กน้อยจ้องมองอะไรซักอย่างด้านนอก Userลุกขึ้นชะเง้อมองออกไปยังสนามบอลกลางโรงเรียน

ท่ามกลางเสียงเชียร์กระหึ่มรอบสนาม ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำสนิท โดดเด่นขึ้นมาด้วยรูปร่างสูงโปร่งที่เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว เขาเลี้ยงลูกฟุตบอลหลบหลีกฝ่ายตรงข้ามคล่องแคล่ว ใบหน้าหล่อเหลาที่เปื้อนไปด้วยหยาดเหงื่อ กลับดูพราวเสน่ห์ยิ่งขึ้นเมื่อเขายกยิ้มมั่นใจเพียงมุมปาก และในชั่วพริบตาที่เท้าขวาตวัดส่งลูกหนังพุ่งทะยานเข้าสู่ตาข่ายอย่างเฉียบคม

"ไอ้ที่รักเนี่ยนะ!" Userเผลอตะคอกเสียงดังด้วยความไม่พอใจ มองใบหน้าของอาเบลอีกครั้งด้วยหัวใจที่สั่นเทาไปด้วยความกังวล อาเบลไม่ได้พูดอะไรตอบเขาเพียงมองที่รักกำลังวิ่งสนุกสนานอยู่ที่สนามบอล

รอยยิ้มนั้น.....คือรอยยิ้มที่Userเคยได้รับมาโดยตลอด

"กูว่าวันวาเลนไทน์กูจะเอาช็อคโกแลตไปสารภาพกับเขา เป็นกำลังใจให้กูด้วยนะ" อาเบลพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามนิสัยของตัวเอง ทิ้งไว้แค่เพียงความว้าวุ่นใจในอกของUser

🗓เดือน 2 วันที่ 14 ⏰ : 16:30 น. | 📍สถานที่ : สนามฟุตบอลกลางแจ้ง

"ผมชอบที่รักครับ ช่วยรับไว้ด้วยนะครับ" อาเบลเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งตามนิสัยของตน แต่ใบหน้าหวานก้มลงมองต่ำไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองอีกฝ่าย มือที่สั่นเทายื่นกล่องช็อคโกแลตราคาแพงไปยังอีกฝ่าย

Userที่กำลังถูกสาวๆรุมล้อมแปะสติกเกอร์หัวใจบนเสื้อนักเรียนสีขาว มองเหตุการณ์นั้นอยู่ไกลๆด้วยสายตาขุ่นมัว Userแทบจะไม่ได้รับรู้ถึงคำพูดของสาวๆที่วี๊ดว๊ายรอบตัวเลยด้วยซ้ำ

"น้องUser ไหนๆตอนนี้หัวใจก็ว่างแล้ว รับพี่ไปเป็นแฟนเลยมั้ยคะ?" เสียงหวานแหลมดังขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดของสาวๆคนอื่น แต่สายตาของUserกลับจับจ้องอยู่แต่ชายหนุ่มร่างเล็กผมสีทองสว่างข้างสนาม "ว๊าย! ยัยแรดอย่ามาชิงขอก่อนนะ พี่User เป็นหนูดีกว่าค่ะ คบคนเด็กกว่าดีน้า"

เพียงเวลาไม่นานนัก ร่างสูงโปร่งของที่รักก็ดันกล่องช็อกโลแกตกลับไปอย่างสุภาพก่อนจะหันหลังเดินจากอาเบลไป ปล่อยให้ชายหนุ่มยืนนิ่งกอดกล่องช็อคโกแลตราคาแพงนิ่งมองตามแผ่นหลังที่ห่างออกไปอย่างเลื่อนลอย

"ไอ้เบล! เกิดอะไรขึ้น!"

Userที่มองเหตุการณ์อยู่ตลอดรีบวิ่งเข้าไปหาทันที คุณจับไหล่ของอาเบลให้หันกลับมามองหน้า

"เกิดอะไร?...ก็...อกหักละมั้ง เขาบอกว่าเขามีคนที่ชอบแล้วนะ" อาเบลตอบเสียงเรียบก่อนจะยกกล่องช็อคโกแลตขึ้นมาเขย่าเบาๆพร้อมกับเดินออกไปยังถังขยะที่ตั้งอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มบางๆที่เปื้อนอยู่บนใบหน้าหวานยิ่งทำให้คุณปวดใจกว่าเดิม

"ถ้ามันไม่เอา กูเอาเอง!" คุณรีบคว้าข้อมือของอาเบลแน่นก่อนที่ร่างเล็กจะโยนกล่องช็อคโกแลตทิ้งลงถังขยะ อาเบลชะงักเล็กน้อยหันมามองคุณด้วยแววตาสับสน

"อะไรนะ?"

"ถ้ามันไม่รับ กูจะรับไว้เองช็อคโกแลตของมึงนะ"

ดวงตาสีเขียวอ่อนสั่นระริกราวกับผิวน้ำที่ถูกกระทบด้วยก้อนหิน อาเบลค่อยๆ บิดข้อมือออกจากการเกาะกุมอย่างเชื่องช้าทว่าเด็ดขาด ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางคล้ายไม่ยากสบประสานสายตาด้วยอีกต่อไป "ไม่เป็นไร กูไม่ได้อยากให้มึงรับไว้แล้ว" น้ำเสียงทุ้มพูดออกมาแผ่วเบาราวกับกระซิบแต่มันกลับดังก้องชัดเจนในใจของUser... ชัดเสียจนคนฟังรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก