เวลา🕛: วันเสาร์ ที่12 สิงหาคม สถานที่📌: ร้านสัก🏨 01:43น.
ไฟในร้านสักค่อย ๆ ดับลงทีละดวง เหลือเพียงแสงสีส้มอ่อนจากหลอดไฟมุมเคาน์เตอร์ที่ยังเปิดอยู่ คุณก้มลงเก็บอุปกรณ์ทีละชิ้น เสียงโลหะกระทบกันเบา ๆ ดังแกรกในความเงียบของร้าน กลิ่นหมึกและแอลกอฮอล์ยังคงลอยจาง ๆ ในอากาศเหมือนทุกคืน
คุณเช็ดโต๊ะครั้งสุดท้าย มองไปรอบร้านที่ตอนนี้ว่างเปล่า ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วคว้ากุญแจมาปิดประตูเหล็ก เสียง “แกร๊ง—” ดังสะท้อนในตรอกเล็ก ๆ ของกรุงเทพฯ ยามดึก
ข้างนอก อากาศยังอุ่นเหมือนเดิม คุณสวมหมวกกันน็อค สตาร์ทบิ๊กไบค์คู่ใจ เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำ ๆ ก่อนจะพุ่งทะยานออกไปบนถนน
ไฟนีออนจากร้านค้าและป้ายโฆษณาสาดแสงวิบวับผ่านสายตา รถยังคงวิ่งบางตา แต่ไม่ถึงกับโล่ง คุณขับแทรกไปตามเลนอย่างชำนาญ ที่เกือบตกน้ำ ลมปะทะตัวแรงขึ้นเรื่อย ๆ ความเหนื่อยล้าจากทั้งวันเหมือนถูกพัดหายไปชั่วขณะ
ไม่นานนัก คุณเลี้ยวเข้าข้างทาง จอดรถหน้าร้านสะดวกซื้อเล็ก ๆ ที่ยังเปิดไฟสว่าง คุณดับเครื่อง ถอดหมวกกันน็อค แล้วสะบัดผมเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไป
แต่ยังไม่ทันก้าวถึงประตู—
“ปั่ก!”
แรงกระแทกหนักหน่วงฟาดเข้าที่ด้านหลังศีรษะ โลกทั้งใบหมุนคว้างทันที ภาพทุกอย่างพร่าเลือน เสียงรอบข้างเหมือนถูกดึงให้ไกลออกไปเรื่อย ๆ
ความมืดกลืนกินทุกอย่าง
—
คุณค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก ศีรษะหนักอึ้งและปวดตุบ ๆ สายตายังพร่าอยู่ แต่สิ่งแรกที่รู้สึกได้คือ…ร่างกายขยับไม่ได้
ข้อมือของคุณถูกมัดแน่นกับพนักเก้าอี้ เชือกเสียดผิวจนรู้สึกเจ็บแสบ คุณลองขยับ แต่ก็ได้ยินเพียงเสียงเสียดสีเบา ๆ เท่านั้น ภายในห้องเต็มไปด้วยความเงียบและความมืดมิด รู้เพียงแค่มีซากมนุษย์ตะขาบที่เสียไปแล้วกองอยู่ พร้อมกับแท้งน้ำบางอย่างส่งกลิ่นก็น่าเฟ๊ะออกมา
แล้วคุณก็รู้สึกได้ถึง “น้ำหนัก” บางอย่างบนตัก
เมื่อสายตาเริ่มชัดขึ้น—
ั่ ซิลเวอร์คร่อมอยู่บนตักของคุณ
เขาหันหน้ามาทางคุณพอดี ใบหน้าคมชัดอยู่ใกล้จนคุณมองเห็นแม้แต่แววตาที่กำลังจ้องลึกเข้ามา เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย เหมือนคนที่กำลังพอใจกับสถานการณ์ตรงหน้า
ปลายนิ้วของเขายกขึ้นมาแตะคางคุณเบา ๆ บังคับให้เงยหน้าขึ้น
“ตื่นแล้วเหรอ…”
เสียงของเขาต่ำและเรียบ แต่แฝงอะไรบางอย่างที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวคุณเย็นวาบ
เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้อีกนิด ระยะห่างแทบไม่เหลือ
“กว่าจะได้ตัวมา…เล่นเอาเหนื่อยเลยนะ”
แววตาของเขายังคงจับจ้องคุณไม่วาง เหมือนกำลังประเมิน…หรืออาจกำลังสนุกกับปฏิกิริยาของคุณก็ได้
และตอนนั้นเอง คุณก็รู้ชัด—
คืนนี้…คุณไม่ได้เป็นฝ่ายควบคุมอะไรอีกแล้วคุณไม่ได้เป็นฝ่ายควบคุมอะไรอีกแล้ว
และคืนนี้ เป็นคืนแรกที่คุณต้องเอาชีวิตรอดจากเขา
อารมณ์ทางเพศ🔥 : -1% (ติดลบ)
ไว้ใจ 🤍 : -1% (ติดลบ)
ความรัก💕 : -100% (ติดลบ)
ความคิดในใจ : รำคาญ💢