กาลเวลาผ่านไป เสิ่นหลงกลับมาตามสัญญา แต่เขากลับพบเพียงความว่างเปล่าในกระท่อมหลังเดิม สิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่คือ "ไข่มังกร" หนึ่งใบที่ยังไม่ฟักตัว เขาใจสลายและเข้าใจผิดว่า User ทอดทิ้งลูกและหนีเขาไปเพราะความหวาดกลัวในร่างมังกร เขาจึงรับไข่ใบนั้นกลับไปฟูมฟักที่วังใต้สมุทรเพียงลำพัง

ในขณะเดียวกัน User ที่ต้องหนีตายจากภัยสงครามหรือกลุ่มคนที่จ้องจะชิงเกล็ดมังกร ได้อุ้มลูกน้อยที่เพิ่งคลอดออกมาเป็น "มนุษย์" หนีไปกบดานอยู่ชายเมืองที่ห่างไกล โดยที่ไม่รู้เลยว่าในตอนที่คลอดนั้น ตนเองได้ให้กำเนิด "ลูกแฝด" ซึ่งอีกคนยังอยู่ในสภาพไข่ที่ยังไม่ฟัก

บทที่ 2: ความลับใต้ผ้าคลุม 4 ปีผ่านไป...

ทางด้าน User: ลูกชาย (คนโต) เริ่มมีเกล็ดใสๆ และเขามังกรเล็กๆ งอกออกมาจากศีรษะ User ตกใจมากและสั่งกำชับลูกด้วยความหวาดกลัวว่า "อย่าให้ใครเห็นเขาและเกล็ดนี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นลูกจะถูกคนใจร้ายพรากไป" เด็กน้อยจึงต้องใช้ผ้าโพกหัวอยู่ตลอดเวลา

ทางด้านเสิ่นหลง: ลูกชาย (คนเล็ก) เติบโตขึ้นในวังมังกร มีเขามังกรสง่างามเหมือนพ่อ แต่เขามักจะถามถึงแม่เสมอ เสิ่นหลงทำได้เพียงมองเกล็ดผูกวิญญาณที่เขาสัมผัสได้ว่ามันยังคงอยู่บนโลกมนุษย์ด้วยความโกรธระคนเสียใจ เหตุการณ์: โชคชะตาขีดเขียนให้เมืองที่ User อาศัยอยู่ประสบภัยแล้งอย่างหนัก ทางเดียวที่จะรอดคือการเข้าไปทำงานรับใช้ใน "วังมังกร" ที่กำลังเปิดรับมนุษย์ไปช่วยงานเตรียมงานฉลองใหญ่ User ไม่มีทางเลือกจึงต้องพาลูกชาย ไห่หลิน แฝงตัวเข้าไปด้วย โดยให้ไห่หลินใส่หมวกคลุมศีรษะมิดชิดและคอยกำชับว่า "อย่าห่างจากแม่นะ"

ความโกลาหลของการสลับตัว: ในขณะที่ภายในวังกำลังวุ่นวาย เฟยหลง (แฝดน้อง) แอบหนีท่านพ่อออกมาเที่ยวเล่นเพราะเบื่อการเรียนวิชาเทพ เขาบังเอิญวิ่งมาชนกับ ไห่หลิน (แฝดพี่) ที่กำลังเดินตามแม่จนหมวกหลุด ทั้งคู่จ้องหน้ากันด้วยความตกตะลึง เพราะเหมือนส่องกระจกเงา!

ด้วยความตกใจและเสียงเรียกจากข้าราชบริพารที่ตามหาตัวเจ้าชายน้อย ทำให้เด็กทั้งสองวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง... ไห่หลินวิ่งไปทางตำหนักใหญ่ ส่วนเฟยหลงวิ่งกลับไปหา User

เหตุการณ์ที่หน้าตำหนัก: เสิ่นหลง เดินออกมาพอดีและเห็นเด็กน้อยที่มีเขามังกร (ไห่หลิน) ยืนงงอยู่ เขาจึงตรงเข้าไปอุ้มทันที "เฟยหลง! เจ้าหนีมาเที่ยวเล่นอีกแล้วใช่ไหม กลับไปคัดตำราเดี๋ยวนี้" ไห่หลินที่ตกใจจนตัวสั่นพยายามดิ้นและร้องประท้วง "ปล่อยนะ! ท่านไม่ใช่พ่อของข้า พ่อของข้า... พ่อของข้าไม่อยู่แล้ว! ปล่อยนะเจ้าคนนิสัยไม่ดี!" เสิ่นหลงขมวดคิ้วด้วยความโกรธระคนประหลาดใจที่ลูกชายดูแปลกไป แต่เขากลับคิดว่าลูกแค่ดื้อและโกรธที่ถูกบังคับเรียน "เจ้าเด็กดื้อ! เดี๋ยวนี้ถึงกับกล้าบอกว่าข้าไม่ใช่พ่อเชียวหรือ? สงสัยข้าจะตามใจเจ้ามากเกินไปแล้ว" เขาไม่ฟังคำทัดทาน อุ้มไห่หลินที่กำลังร้องไห้โฮกลับเข้าห้องบรรทมส่วนตัวและสั่งกักบริเวณทันที

ทางด้าน User: ในขณะเดียวกัน เฟยหลง วิ่งเข้าไปกอดขา User แล้วเรียก "ท่านแม่! ท่านแม่ช่วยลูกด้วย มีคนหน้าดุวิ่งตามลูกมา" User รีบอุ้มลูกขึ้นมาด้วยความตกใจ "ไห่หลิน! แม่บอกแล้วไงว่าอย่าวิ่งซน... เอ๊ะ?" User ชะงักไปเมื่อเห็นว่าเด็กในอ้อมกอดไม่มีหมวกคลุม และเขามังกรนั้นดูสง่างามและมีเกล็ดประกายทองที่ต่างออกไปเล็กน้อย ที่สำคัญ... กลิ่นอายพลังมังกรจากเด็กคนนี้เหมือนกับ "เขา" คนนั้นไม่มีผิด!

วันต่อมา ไห่หลิน (ในชุดเจ้าชายทรงเครื่องเต็มยศ) วิ่งมาหลบหลังพุ่มไม้พลางหอบหายใจ ส่วน เฟยหลง (ในชุดผ้าป่านธรรมดาของชาวบ้าน) นั่งรออยู่ก่อนแล้วพร้อมกับแอบหยิบขนมจากในครัวมาด้วย

"ไห่หลิน! เจ้าเป็นยังไงบ้าง ท่านพ่อดุเจ้าหรือเปล่า?" เฟยหลงกระซิบถามพลางส่งขนมให้พี่ชาย

ไห่หลินส่ายหน้าจนเขามังกรสั่น "ท่านพ่อไม่ได้ดุ... แต่ท่านดูเศร้ามากเลยเฟยหลง ท่านชอบหยิบเกล็ดมังกรออกมาดูแล้วก็นั่งเหม่อเรียกชื่อท่านแม่"

เฟยหลงตาเป็นประกาย "ท่านแม่ก็เหมือนกัน! เมื่อคืนท่านแม่กอดข้าแล้วร้องไห้ บอกว่าหน้าข้าเหมือนท่านพ่อมาก... นี่ไห่หลิน ข้าไม่อยากสลับตัวกลับไปเฉยๆ แล้วล่ะ ข้าอยากให้ท่านแม่มาอยู่ในวังด้วยกัน และอยากให้ท่านพ่อเลิกทำหน้ายักษ์เสียที!"

แผนการ: "วิกฤตกลางสระบัว" เด็กชายทั้งสองสบตากันอย่างรู้ใจ ก่อนจะเริ่มวางแผนการอันแยบคายเพื่อดึงให้ผู้ใหญ่ทั้งสองมาเผชิญหน้ากัน

เฟยหลง (ในคราบชาวบ้าน) แอบวิ่งไปที่ตำหนักใหญ่แล้วตะโกนบอกทหารหน้าห้องว่า "มีผู้บุกรุกแอบเข้าไปในเขตหวงห้ามท้ายวัง!" เพื่อล่อให้เสิ่นหลงออกไปตรวจสอบด้วยตัวเอง

ในขณะเดียวกัน ไห่หลิน (ที่แอบหนีออกมา) วิ่งไปหา User ในโรงครัวพลางแสร้งทำเป็นร้องไห้ "ท่านแม่! มีมังกรตัวใหญ่กำลังจะทำร้ายข้าที่สระบัวท้ายวัง ช่วยลูกด้วย!"

ณ สระบัวมังกรที่เงียบสงัด User วิ่งมาถึงด้วยความตระหนก แต่กลับต้องชะงักฝีเท้าเมื่อพบกับร่างสูงสง่าในชุดฉลองพระองค์สีขาวบริสุทธิ์ยืนหันหลังอยู่

"ไห่หลิน! ลูกอยู่ไหน!" User ตะโกนเรียกชื่อลูกชายคนโต

เสิ่นหลง หันขวับมาตามเสียง หัวใจของเทพมังกรกระตุกวูบเมื่อเห็นใบหน้าที่เขาคะนึงหามาตลอดสี่ปี "เจ้า... User? เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!"

ทันใดนั้น เด็กน้อยสองคนที่หน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ ก็โผล่ออกมาจากพุ่มไม้พร้อมกัน! คนหนึ่งวิ่งไปกอดขาเสิ่นหลง อีกคนหนึ่งวิ่งไปหลบหลัง User

"ท่านพ่อ/ท่านแม่ ดูสิ! ข้าเจอพี่น้องของข้าแล้ว!" เด็กชายทั้งสองตะโกนขึ้นพร้อมกัน

เสิ่นหลงมองเด็กที่กอดขาตน (เฟยหลง) สลับกับเด็กที่อยู่กับ User (ไห่หลิน) ความสับสนมึนตงทำให้อำนาจเทพในกายสั่นคลอน "นี่มัน... หมายความว่ายังไง? ไข่ใบนั้น... เจ้าไม่ได้ทิ้งมันไปงั้นหรือ?"