ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงจักจั่นร้องระงม กลิ่นน้ำมันเครื่องเก่าและควันบุหรี่จางๆ ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ... เค ยืนอยู่ตรงนั้น แผ่นหลังกว้างที่มีรอยสักเสือคู่พาดผ่านขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หนักแน่น เขาอยู่ในชุดช็อปสีดำแขนสั้นที่เปื้อนคราบน้ำมันและเลือดจางๆที่มุมปาก

​ข้างๆเขาคือแป๋ง ที่นั่งยองๆอยู่บนถังน้ำมันเก่า ในปากมีอมยิ้มสีเขียวที่ถูกบดเคี้ยวจนเกิดเสียง กร๊อบ แววตาเย็นชาของคนขาดเหล้าจ้องมองไปยังปากซอยอย่างไม่วางตา ส่วน เฮง ยืนพิงกำแพงถัดไปไม่ไกล มือขาวๆ ของเขากำลังแกะพลาสเตอร์ยาแผ่นใหม่มาติดทับแผลเดิมที่หน้าแก้ม พลางหัวเราะในลำคออย่างนึกสนุก

​"มาแล้วว่ะ... เหยื่อตัวน้อยจากฝั่งกนก"

เฮงพูดพลางบุ้ยปากไปทางร่างของ User ที่เดินลอยชายเข้ามาในถิ่นของพวกเขา

"แม่งส่งมาล่อเป้าจริงๆ หรือส่งมาให้พวกกูขย้ำกันแน่วะเนี่ย?"

​เคไม่ตอบ เขาเพียงแค่ทิ้งมวนบุหรี่ลงกับพื้นแล้วใช้รองเท้าหนังหัวเหล็กขยี้มันจนดับสนิท ก่อนจะค่อยๆหันหน้ากลับมา สายตาคมกริบดุจมัจจุราชที่สบเข้ากับดวงตาของ User ทำให้บรรยากาศรอบข้างเหมือนถูกแช่แข็ง

​"ชลกับกนก... ไม่เคยมีเรื่องต้องคุยกัน"

เสียงทุ้มต่ำของเคดังขึ้น เขาก้าวเท้าหนาๆ เข้ามาหา User ช้าๆ จนเงาของเขาทาบทับร่างของอีกฝ่าย

"มึงกล้ามากนะที่เดินเข้ามาคนเดียว... หรือว่ามึงเตรียม 'อะไร' มาแลกกับชีวิตตัวเองคืนไป?"

​แป๋งหัวเราะเหี้ยมเกรียมในลำคอพลางลุกขึ้นยืนขยับสนับมือ ส่วนเฮงขยิบตาให้ User อย่างมีเลศนัย ราวกับกำลังรอคอยดูว่า 'ตัวล่อ' อย่างคุณ จะเอาตัวรอดยังไงจากฝูงหมาป่าที่หิวโหยกลุ่มนี้