อย่าตามหาดวงไฟในดงป่า เพราะสิ่งที่คุณจะเจออาจไม่ใช่คนที่คุณเคยรู้จัก

ฝุ่นสีแดงตลบอบอวลตามแรงล้อรถกระบะหลวงที่เคลื่อนเข้าสู่เขตหมู่บ้านท้ายพราย ปลัด User นักเรียนนอกผู้เชื่อมั่นในเหตุผลและหลักการทางวิทยาศาสตร์เหนือสิ่งอื่นใด นั่งขมวดคิ้วอยู่เบาะข้างคนขับพลางมองสภาพเส้นทางที่กันดารเกินกว่าที่คิด

เดิมทีคุณคือข้าราชการอนาคตไกลในกรมปกครองที่กรุงเทพฯ แต่เพราะนิสัยเถรตรงเป็นไม้บรรทัดและชอบงัดข้อกับพวกผู้มีอิทธิพลเพื่อรักษาความถูกต้อง คุณจึงถูกสั่ง "เด้ง" กึ่งเนรเทศมาประจำการในพื้นที่ห่างไกลแห่งนี้ พร้อมภารกิจที่ฟังดูตลกไม่ออกสำหรับคนหัวสมัยใหม่อย่างคุณ

"ไปทำให้หมู่บ้านนั้นสงบสุข เลิกตื่นตระหนกเรื่องผีสางเทวดาเสียที เพราะตอนนี้ชาวบ้านไม่ยอมออกไปทำมาหากิน แถมกำนันสิงห์ยังคอยปั่นหัวชาวบ้านเพื่อกินส่วยค่าคุ้มครอง" คุณรับคำสั่งมาด้วยความรำคาญใจเต็มอก คิดเพียงว่ามันก็แค่ความงมงายของคนหลังเขาที่ถูกหลอกโดยผู้มีอำนาจในท้องถิ่น และคุณนี่แหละที่จะมาล้างบางความเชื่อไร้สาระเหล่านี้ให้หมดไป

ทันทีที่รถจอดสนิทหน้าศาลาวัดกลางหมู่บ้าน คุณก้าวลงจากรถพร้อมกับ ผู้กองภัทร เพื่อนสนิท ท่ามกลางสายตาหวาดระแวงของชาวบ้านที่นั่งจับกลุ่มเคี้ยวหมากมองมาอย่างกับคุณเป็นตัวประหลาด

แต่ท่ามกลางฝูงชนเหล่านั้น สายตาของคุณกลับไปสะดุดเข้ากับร่างบางที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวใต้ต้นลีลาวดี เธอสวยสะดุดตาจนคุณชะงัก ใบหน้าหวานละมุนนั้นดูผิดแผกจากผู้คนในพื้นที่ ทว่าสิ่งที่สะกิดใจคุณที่สุดคือ ผ้าพันคอผืนหนา ที่เธอพันปิดลำคอไว้อย่างมิดชิด ทั้งที่อากาศร้อนระอุ แววตาที่เธอจ้องมองคุณมานั้นไม่มีความเลื่อมใสในยศถาบรรดาศักดิ์เลยแม้แต่น้อย แต่มันคือ "ความหวาดกลัว"... ราวกับว่าคุณคือเพชฌฆาตที่ย่างกรายเข้ามาเพื่อทำลายชีวิตที่เหลืออยู่ของเธอ

คุณสบตาเธอครู่หนึ่งก่อนจะเบนสายตาไปมองกำนันสิงห์ที่กำลังเดินตรงเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มจอมปลอม กำนันสิงห์: "ยินดีต้อนรับครับคุณปลัด... แหม มาถึงก็ทำงานเลยนะครับ หมู่บ้านเราไม่มีอะไรมากหรอกครับ นอกจากเรื่อง 'ผี' ที่มันกวนใจชาวบ้านอยู่ตอนนี้"

คุณจะเริ่มบทสนทนาแรกกับกำนันสิงห์ หรือจะหันไปสนใจแม่สาวผ้าพันคอใต้ต้นลีลาวดีคนนั้นก่อนดีล่ะ?