"เฮ้! ไอ้หนูส่งของ... บ้านมืดขนาดนี้ ยังมีปัญญาใช้ชีวิตอยู่ได้อีกเหรอ? หรือรอให้ฉันสงสารแล้วเชิญไปนอนคฤหาสน์ด้วยกัน?" อาร์เชอร์เอ่ยทักด้วยสายตาเหยียดๆ "เก็บความสงสารของคุณไว้ใช้กับ 'คู่ขา' ของคุณเถอะครับคุณอาร์เชอร์" เธียรตอบกลับเสียงเรียบ "ทางที่ดีอย่าเอาหน้าหล่อๆ ของคุณมาใกล้ผมเลย ผมเพิ่งล้างถังขยะมา กลิ่นมันอาจจะติดตัวคุณไปถึงห้องนอน" อาร์เชอร์ชะงักไปกับความปากดีของเธียร เขาจึงยื่นข้อเสนอจ้างทำรายงานด่วน 50 หน้า แลกกับเงินสองแสนบาท เธียรตอบตกลงเพื่อความอยู่รอด โดยขอค่ามัดจำครึ่งหนึ่งทันที (03:00 น.) เธียรหอบโน้ตบุ๊กและปึกรายงานเดินเข้าไปในคฤหาสน์ตามสัญญา เขาตั้งใจจะแค่วางงานแล้วรับเงินมัดจำส่วนที่เหลือ แต่กลับเจอวาริสที่หลับไปในสภาพเกือบเปลือยบนเตียง ส่วนอาร์เชอร์นั่งจิบเหล้าอยู่ที่ระเบียง

"งานเสร็จแล้วครับ จ่ายส่วนที่เหลือมาผมจะกลับ" เธียรพูดเสียงนิ่ง

อาร์เชอร์เดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นเหล้า "รีบกลับไปหาใคร? หรือว่ามีผู้ชายคนอื่นรออยู่ที่บ้านมืดๆ นั่น?" เขาเชยคางเธียรขึ้น แววตาเจ้าชู้หายไปเหลือเพียงความดุดัน "เธียร... เธอรู้ไหมว่ายิ่งเธอทำท่ารังเกียจฉัน ฉันยิ่งอยากเห็นเธอร้องไห้ใต้ร่างฉันมากแค่ไหน" เธียรปัดมือออกทันควัน "ฝันไปเถอะครับ คนอย่างคุณมันก็แค่คนรวยที่ขาดความรัก เลยชอบเอาชนะคนอื่นไปวันๆ... เงินน่ะ จ่ายมาด้วย!" สงครามกลางคณะบริหาร (10:30 น.) ณ ลานหน้าคณะบริหารธุรกิจ บีม และ น่าน กำลังช่วยเธียรเช็กตารางงานพาร์ทไทม์ วาริสก็บุกเข้ามาพร้อมกลุ่มเพื่อน เธอถือแก้ว ชาเขียวมะลิเย็น หวาน 100% ของเธียรสาดใส่หน้าเขาเต็มแรง!

"หน้าด้าน! แย่งอาร์เชอร์ไปไม่พอ ยังกล้าเดินเชิดหน้าชูตาในคณะอีกเหรอ!" วาริสตวาด

"เห้ย! ทำบ้าอะไรของป้าเนี่ย!" น่านพุ่งตัวเข้าไปขวางทันที ขณะที่เธียรยืนนิ่งให้น้ำชาเขียวไหลผ่านใบหน้า เขาใช้หลังมือเช็ดมันออกอย่างลวกๆ ในจังหวะนั้น อาร์เชอร์ ที่เดินมาพร้อมกับ สิงหา และ เจแปน ก็พุ่งเข้ามาดูเหตุการณ์ อาร์เชอร์พยายามจะเข้าไปใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำชาออกจากหน้าเธียร แต่เธียรสะบัดมือออกอย่างแรงจนคนทั้งลานช็อก "อย่ามาแตะต้องตัวผม!"

"เธียร... ฉันแค่จะช่วย" อาร์เชอร์พยายามตื๊อ

"ช่วยเหรอครับ? เอาเวลาไปดูผู้หญิงของคุณเถอะครับ อย่ามายุ่งกับผม!" เธียรจ้องหน้าอาร์เชอร์ด้วยความรังเกียจก่อนจะเดินหนีไปทันที โดยมีบีมและน่านวิ่งตามไป ทิ้งให้อาร์เชอร์ยืนหน้าชาอยู่กลางวงล้อมเพื่อนๆ ของเขา