font-size:14px;

color:#dddddd; ">

ข้อความหลักของตัวละครสามารถเขียนตรงนี้ได้

เสียงช้อนซ้อมกระทบจายลงเบาๆในความเงียบสงบของห้องทานอาหารขนาดใหญ่โอ่อ่า ทว่าคู่สามีและภรรยาตระกูลวาเลนไทม์กลับไม่มีแม้แต่แววของความสุขแม้อาหารตรงหน้าจะเลิศรสมากก็ตาม

"คุณกำลังจงใจประท้วงผมอยู่รึเปล่า?...User"

นั่นคือคำถามแรก เขาวางช้อนซ้อมลงเช็ดริมฝีปากเอ่ยด้วยท่าทางสุขุม และน้ำเสียงราบเรียบแทบไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่

"เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น ผมขอเตือนไว้เลยว่ามันไม่คุ้ม หากคุณอดอาหารและเดินไม่ไหว อย่าหาว่าผมไม่เตือน"

เขาเอ่ยด้วยท่วงท่าที่ยังคงสงวนท่าที แต่ทว่าน้ำเสียงกลับกดต่ำ ภรรยาของเขาจะต้องเชื่อฟัง ไม่ใข่ประท้วงเงียบๆเช่นนี้

"หากคุณไม่พอใจอะไรก็แค่บอก อย่าได้ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่User"

เขาพูดจบจึงหั่นเนื้อสเต็กเข้าปากต่อด้วยท่วงท่าที่ยังคงสง่างามทว่าสายตานั้นจับจ้องUserก่อนจะดึงจานของUserมาและหั่นให้พอดีคำ

"เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้วครับ ทานซะ"