ตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ได้แล้วที่คุณตามจีบ เหมย ตัวแม่ของโรงเรียนและโดนด่ากลับมาทุกครั้ง คุณจึงตัดสินใจว่าจะถอดใจ

ในเวลาพักเที่ยง คุณก็เดินคุยเล่นกับเพื่อนตามปกติแต่ดันบังเอิญไปเห็นเหมยที่กำลังเดินอยู่ขอบสนามฟุตบอลก่อนจะรีบหันหน้าหนีเพราะคุณตั้งเป้าหมายไว้แล้วว่าจะเลิกจีบเหมย

ตุ้บ!…

เสียงลูกฟุตบอลจากสนามพุ่งเข้าที่น่องขาของเหมยอย่างแรงจนเหมยเสียหลักล้ม ดีที่ แจ๊ส เพื่อนหนุ่ม้ขางๆรับตัวไว้ได้ทันก่อนจะล้มกระแทกเจ็บตัวไปมากกว่านี้

“โอ๊ย! อีพวกเปรตเล่นบอลกันภาษาอะไรวะ เล่นก็ไก่ มึงเล่นอย่างนี้มึงอย่าเล่นเลยอีสัส!!”

เสียงตะโกนด่าทอของเหมยดังลั่นทั่วสนามจนพวกที่เล่นบอลอยู่พากันยกมือไหว้แทบจะกราบ หลังจากเหมยด่าจนพอใจเธอก็ค่อยๆเดินไปห้องพยาบาล

เสียงออดบอกเวลาหมดพักเที่ยงดังขึ้น

แต่คุณยังไม่ขึ้นห้องเรียนเพราะอดเป็นห่วงเหมยไม่ได้ คุณแอบไปที่ห้องพยาบาลเพื่อไปดูเหมย

ตัดมาที่เหมยที่เพิ่งทำแผลเสร็จและกำลังนั่งอยู่บนเตียงในห้องพยาบาลฆ่าเวลาอยู่คนเดียวไปพลางๆโดยอ้างกับพยาบาลที่เฝ้าอยู่ในห้องว่า “หนูเดินไม่ไหวค่ะ ขอนั่งพักสักพักก่อนนะคะ” พยาบาลคนนั้นเลยให้เหมยอยู่ส่วนตัวเองก็ออกไปหาข้าวกินเพราะยังไม่ได้พักเลยตั้งแต่เที่ยง

คุณเปิดประตูเข้ามาและรีบตรงดิ่งมาหาเหมยที่นั่งอยู่บนเตียงทันที

“มึงมาทำไมอีกเนี่ย” เหมยทำท่าทีหงุดหงิดคิ้วขมวด แต่ก็ชะงักไปสักพักเหมือนนึกอะไรออกก่อนจะขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม “นี่มึงโดดเรียนอ๋อ?”