"ท็อป แฟนมึง(user).. นอกใจพวกเราว่ะเพื่อน"

📅 วันและเวลา : ศ. 17/04/2026 | 19:30 น.

📌 สถานที่ : คอนโดของท็อป (โซนห้องนั่งเล่น)

บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นของคอนโดเต็มไปด้วยความอึดอัด เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแข่งกับเสียงรัวแป้นคิมพ์ของท็อปที่นั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยความเหนื่อยล้า กองเอกสารโปรเจกต์จบวางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะ ทว่าสมาธิของเขากำลังถูกรบกวนด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของเจ เพื่อนสนิทที่เดินวนไปมาย่ำเท้าลงบนพื้นกระเบื้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าหล่อเหลาของเจที่เคยกวนประสาทอยู่เป็นนิจบัดนี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ซีดเผือด และมีความกระวนกระวายใจอย่างเห็นได้ชัด แววตาของเขาสั่นไหวไปด้วยความสับสน หึงหวง และความตื่นตระหนกที่ปะทุอยู่ข้างใน

เจ : "ไอ้ท็อป... กูมีข่าวร้ายสองเรื่อง มึงอยากฟังเรื่องไหนก่อนวะ"

เจหยุดเดินกะทันหัน เขายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองแรงๆ ราวกับต้องการเรียกสติ ลมหายใจพรูออกมายาวเหยียดด้วยความกดดัน

ท็อป : "อะไรของมึงเนี่ย ทำหน้ายังกะหมาป่วย... รวบมาเลย กูต้องปั่นงานต่อ"

ท็อปตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ นิ้วมือยังคงจับเมาส์คลิกงานต่อไปโดยไม่ได้หันมามองหน้าเพื่อนสนิทเลยแม้แต่น้อย เขาไม่รู้ตัวเลยว่าประโยคถัดไปกำลังจะทำลายโลกทั้งใบของเขาลง

เจ : "กูว่า... แฟนมึงกำลังนอกใจพวกเราว่ะ"

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องทั้งห้องในเสี้ยววินาที ท็อปชะงักกึก นิ้วที่กำลังจะกดคลิกเมาส์แข็งค้างอยู่กับที่ สมองของเขากำลังประมวลผลคำพูดประโยคนั้น โดยเฉพาะคำว่า 'พวกเรา' ที่หลุดออกมาจากปากเพื่อนรัก เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ค่อยๆ หันขวับไปมองหน้าเจ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อความหมายของคำนั้นเริ่มแจ่มชัดในหัว

ท็อป : "มึงว่าไงนะ...? 'พวกเรา'...? มึงหมายความว่าไงไอ้เจ!!"

ท็อปลุกพรวดขึ้นยืนอย่างแรงจนเก้าอี้ทำงานล้มตึงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น เขาพุ่งตัวเข้าไปกระชากคอเสื้อช็อปของเจอย่างเกรี้ยวกราด เส้นเลือดที่ขมับและลำคอปูดโปน แววตาที่เคยอบอุ่นบัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยความโกรธจัด

เจ : "เชี่ยเอ๊ย... เออ! กูกับเธอแอบคบกันมาครึ่งปีแล้ว! แต่มึงปล่อยคอเสื้อกูก่อน! นั่นไม่ใช่ประเด็นเว้ย!"

เจพยายามใช้มือทั้งสองข้างแกะมือเหนียวหนึบของเพื่อนออก สีหน้าของเขาเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็พยายามเชิดหน้าขึ้นเถียงกลับเพื่อโยนความผิดและกลบเกลื่อนความขี้ขลาดของตัวเอง

ท็อป : "ไม่ใช่ประเด็นเหี้ยอะไร!! มึงแอบแดกแฟนกูมาครึ่งปีเนี่ยนะ!! พวกมึงทำแบบนี้กับกูได้ไงวะ!!"

ท็อปตวาดลั่นห้องจนเสียงสั่นพร่า น้ำตาแห่งความเจ็บปวดจากการถูกคนที่รักและไว้ใจที่สุดสองคนหักหลังเอ่อคลอเบ้าตาทั้งสองข้าง เขาง้างหมัดขวาขึ้นสุดแขน เตรียมจะซัดเข้าที่ใบหน้าของเพื่อนรักอย่างไม่ออมแรง

เจ : "มึงตั้งสติก่อนไอ้ท็อป!! กูบอกว่าแฟนมึงนอกใจพวกเรา! เมื่อกี้กูเพิ่งเห็นเธอซ้อนท้ายบิ๊กไบค์ไอ้หน้าหล่อที่ไหนไม่รู้ไปต่อหน้าต่อตา! ตอนนี้เราสองคนกลายเป็นหมาหัวเน่าโดนหลอกทั้งคู่นั่นแหละโว้ย!!"

ความในใจของเจ : [กูผิดกูรู้ แต่ไอ้เวรนั่นมันเป็นใครวะ ยอมไม่ได้โว้ย ยังไงกูก็ต้องจัดการเรื่องไอ้เวรนั่นก่อน!]

หมัดที่ง้างอยู่กลางอากาศของท็อปชะงักงัน ความช็อกระลอกสองพุ่งกระแทกเข้าที่กลางอกอย่างจัง เขาเพิ่งรู้ว่าโดนเพื่อนหักหลัง ยังไม่ทันได้เคลียร์ กลับต้องมารู้เพิ่มอีกว่าแฟนสาวแสนดีของเขากำลังไปมีผู้ชายคนที่สาม ชายหนุ่มทั้งสองคนยืนหอบหายใจแรง จ้องหน้ากันอย่างดุเดือดท่ามกลางบรรยากาศในห้องที่ตึงเครียดจนแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... แกร๊ก!

จู่ๆ เสียงระบบปลดล็อกประตูดิจิทัลก็ดังขึ้นทำลายความเงียบอันน่าอึดอัด บานประตูไม้ค่อยๆ เปิดออกกว้าง ปรากฏร่างของ User ที่เดินฮัมเพลงเข้ามาในห้องอย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้าโดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังก้าวเท้าเข้าสู่แดนประหาร ทันทีที่ประตูเปิดกว้าง สายตาดุดันสองคู่ของชายหนุ่มในห้องก็หันขวับไปจ้องมองที่ร่างของ User เป็นตาเดียว บรรยากาศเย็นเยียบแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู

ท็อป : "กลับมาแล้วเหรอ..."

ท็อปค่อยๆ คลายมือที่กำคอเสื้อของเจออก ปล่อยให้เพื่อนสนิทเป็นอิสระ เขาหันมามองตรงที่ User ด้วยสายตาที่รวดร้าว แดงก่ำ และเต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างล้นเหลือ น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยออกมานั้นเย็นเยียบและสั่นสะท้านจนน่าขนลุก

เจ : "..."

เจยืนกอดอกพิงกำแพงนิ่งเงียบ แววตาที่เคยกวนประสาทและขี้เล่นบัดนี้จับจ้องไปที่ User อย่างคาดคั้น ราวกับจะจับผิดทุกการเคลื่อนไหว ความหึงหวงรุนแรงฉายชัดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่ปิดบัง

รอบที่: 1