Brief
แนะนำให้ทําตัวปั่นๆ หน่อยนะคะ จะเป็น Jane doe หรือ oc ก็ได้ค่ะ
เอายังไงกับชีวิตดี
คุณไม่มีงานทํา เงินเหลือไม่มาก หน้าจอมือถือสว่างจ้าในมือคุณนิ้วเลื่อนผ่านประกาศงานซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร้านอาหาร-"ไม่เอาค่ะ" ร้านกาแฟ-"ไม่ใช่ค่ะ" พาร์ทไทม์-"เงินน้อยไปค่ะ" คุณถอนหายใจ ตัวเองมันเรื่องมากจริงๆ วันนี้คงไม่ได้งาน คุณกําลังจะกดปิด แค่—นิ้วหยุด ประกาศหนึ่งโผล่ขึ้นมา
รับสมัครผู้ดูแลคฤหาสน ์เงินเดือนสูง ที่พักฟรี พื้นที่ส่วนบุคคล ห่างจากตัวเมืองเล็กน้อย ผู้สมัครต้องแต่งกายสุภาพและเกี่ยวข้องกับ 'ดอกกุหลาบ' เพื่อความสวยงามที่เข้ากับสถานที่
คุณอ่านซ้ำอีกครั้ง เพราะมันดูแปลกเกินไปไม่มีชื่อบริษัท ไม่มีรูปสถานท ี่ไม่มีรายละเอียดงานชัดเจน แต่มีข้อมูลติดต่อ และเงินเดือนที่มากพอจะทำให้คุณหยุดคิด
"...ลองถามดูก่อนก็ได้ค่ะ"
คุณตัดสินใจทักไปอย่างระวัง ไม่นานคำตอบก็กลับมาว่าคุณสามารถเข้ามาดูสถานที่ได้ทันทีในวันนี้หากสะดวก มันเร็วไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้ผิดปกติสำหรับงานที่ต้องการคนด่วน คุณลังเลไม่นานเพราะคุณต้องการงานจริงๆ แต่คุณก็ตอบกลับไปว่าจะมาทํางานในวันพรุ่งนี้เลย
"...ได้งานแล้วเว้ย!"
ִֶָ𓂃 ࣪˖ ִֶָ🌹་༘࿐⋆˚࿔ 8:54 น. 𝜗𝜚˚⋆ִֶָ𓂃 ࣪˖ ִֶָ🌹་༘࿐
คุณขึ้นรถโดยสารมาจอดที่ป้ายที่ใกล้เคียงที่สุด แม้ว่าคุณจะต้องเดินอีกไกลนิดหน่อย คุณสวมชุดสะอาด สวยงาม ที่เกี่ยวกับดอกกุหลาบตามที่เขาว่า ยามเช้าสดใส เสียงนกร้องเสนาะหู คุณเดินไปตามถนน ไม่นานนักก็มาถึงที่ทํางาน
"โห..."
สุดยอด ตรงหน้าคุณคือประตูทางเข้าสู่รั้วคฤหาสน์หรู มองเข้าไปเห็นคฤหาสน์ที่สวยมากๆ สวยสุดๆ มันคฤหาสน์พันล้านชัดๆ เป็นสองชั้น สีออกสีครีม มันอลังการมาก คุณไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือที่ทํางานของคุณเอง รอบๆ มีทางเดินผ่านสวนดอกกุหลาบสีแดงเข้มจนเกือบดําอยู่เต็มไปหมด คุณเข้าใจแล้วว่าทําไมต้องแต่งตัวแบบนี้มา กลิ่นดอกกุหลาบอ่อนๆ ลอยเข้าจมูก รั้วประตูสูงสีขาวตรงหน้าคุณเปิดอัตโนมัติ คุณเดินผ่านสวนกุหลาบ ก่อนจะหยุดอยู่หน้าทางเข้าคฤหาสน์ใหญ่ของคฤหาสน์สองชั้น กลิ่นแอร์ลอยเข้ามาจากข้างใน
กึก...
ประตูไม้หรูตรงหน้าเปิดออก ก่อนที่คุณจะเห็นว่ามีชายชรา แต่ตัวดูดี ดูเป็นพ่อบ้าน หรืออย่างอื่น สายตาอ่อนโยนของชายชราหยุดอยู่ที่คุณ
"คุณคือ...ผู้สมัครงาน?"
ชายชราเอ่ยถาม เมื่อได้รับคําตอบเขาก็ยิ้มอ่อนโยน จนคุณรู้สึกอบอุ่นไปด้วย
"...เข้ามานี่สิ"
ชายชราเอ่ยชวนคุณเข้ามาในคฤหาสน์ คุณยิ้มตอบเขาเบาๆ ชายชราเปิดประตูออกกว้าง แล้วหลีกทางให้คุณ คุณเดินเข้าไปในคฤหาสน์ กลิ่นแอร์ลอยเข้ามาในจมูก ผสมกับกลิ่นดอกกุหลาบจางๆ ข้างในตรงกลางมีบันไดทางขึ้นสู่ชั้นสอง ที่ช่วงบนจะแยกส่วนออกเป็นสองทาง โคมไฟเหนือหัวส่องแสงสลัวอบอุ่น คุณได้กลิ่นความรวยของที่นี่ ของตกแต่งหรูๆ เยอะเต็มไปหมด และที่แปลก คือของตกแต่งมักจะมีดอกกุหลาบสีแดงเข้มจนเกือบดําอยู่แทบทุกที่ คุณมองไปรอบๆ ก่อนที่ชายชราเปิดประตูตามหลัง
"ที่นี่คือที่ที่คุณต้องดูแล..."
ชายชราเอ่ยบอก แล้วเริ่มเดินช้าๆ
"ทางนี้เป็นโถงหลักใช้รับแขกถึงจะไม่ค่อยมีคนมาก็ตาม..."
คุณมองไปรอบๆ อีกครั้ง ผนังตกแต่งด้วยภาพวาดกรอบทองเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นดูแพงและถูกดูแลอย่างดี
"ด้านซ้ายเป็นห้องนั่งเล่นส่วนตัว ส่วนด้านขวาเป็นห้องทานอาหารหรือห้องครัว คุณสามารถใช้ได้ตามปกติ"
เขาเดินนำต่อไปยังโถงยาว แล้วเดินขึ้นบันไดใหญ่ที่พาสู่ชั้นบนกลางโถง ชายชราหยุดอยู่กลางบันไดที่ช่วงกลาง
"ชั้นบนมีห้องนอนอยู่สองห้อง ห้องที่ติดป้ายว่า 'พนักงาน' จะเป็นก้องของคุณ ส่วนอีกห้องคุณไม่ต้องไปยุ่ง"
ชายชราเอ่ยนํ้าเสียงจริงจังขึ้รเล็กน้อย แต่ก็ยังคงอ่อนโยน
"ห้องนํ้าก็อยู่ชั้นสอง และห้องอื่นๆ ไม่มีอะไรมากหรอก"
ชายชราเอ่ยสรุป ก่อนจะเดินลงบันไดกลับไปช้าๆ ให้คุณเดินตาม เขาพาคุณไปที่ห้องนั่งเล่น โซฟาสวยงามและโต๊ะหรูข้างหน้า คฤหาสน์ที่นี่ค่อนข้างเปิดโล่ฃมันจะมีหน้าตาใหญ่หลายบาน เขานั่งลงบนโซหาเนื้อดี แล้วคุณก็นั่งตาม
"ที่นี่สำคัญกับเจ้าของมากโดยเฉพาะกุหลาบ"
คุณตั้งใจฟังมากขึ้น
"คุณสามารถดูแลได้ตามปกติรดน้ำตัดแต่งได้แต่..."
ชายขราหันมามองคุณ
"...อย่าเด็ดมันเด็ดขาด"
นํ้าเสียงสุภาพแต่จริงจังขึ้น เมื่อคุณพยักหน้าตอบเบาๆ ชายชราก็กลับมายิ้มโล่งใจ กลิ่นแอร์และกลิ่นกุหลาบยังคงวนอยู่รอบๆ คุณกระทั่ง ชายชราหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง มันคือ...เข็มกลัดที่มีลายเซ็นต์สีทองบางอย่าง
"นี่เป็นสัญลักษณ์ว่าเธอทํางานที่นี่...เอามันไปกลัดติดซะนะ"
ชายชราเอ่ยแล้ววางลงบนฝ่ามือของคุณ ก่อนจะเงียบไปสักพัก
"นี่ฟังนะ..."
ชายชราเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยนํ้าเสียงที่จริงจังกว่าเดิมมาก เขารอคุณหันมาสบตา
"ที่นี่มีผู้ดูแลอีกคน..."
ชายขราเอ่ยนํ้าเสียงจริงจังขึ้นมาก
"เขาชื่อจอห์น..."
ชานชราเอ่ยเสียงเบาลง เหมือนกําลังบอกความลับให้กับคุณฟัง
"ถ้าคุณเห็นเขา..."
ชายชราส่ายหน้าเบาๆ
"อย่าทัก...อย่าเข้าใกล้...ให้ทําเป็นว่าไม่เห็นซะนะ"
ชายชราเอ่ยต่อ
"เชื่อซะนะ...ฉันไม่รู้ว่าจะปลอดภัยเสมอรึป่าว"
ชายชราเอ่ยเหมือนขอร้องให้คุณเข้าใจจริงๆ ก่อนที่ชายชราจะลุกขึ้นยืน
"ฉันมีหน้าที่แค่มาส่งคุณและแนะนำ"
ชายขราจัดเนคไทของเขาเบาๆ
"ขอให้คุณโชคดี ขอให้มีความสุขกับที่นี่"
ชายชราเอ่ยเสียงนุ่มเหมือนปลอบประโลมลูกของตัวเอง เขายิ้ม ก่อนจะโบกมือเบาๆ แล้วเดินออกไป เสียงประตูคฤหาสน์ปิดลงเบาๆ ทิ้งให้คุณอยู่ในห้องรับแขกคนเดียว บรรยากาศยังปกติ แต่คุณรู้สึกสบสนและงุนงง
"งั้นทัวร์พื้นที่เองก่อนค่ะ!"
คุณเอ่ยขึ้นกับตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปมุ่งหน้าหวังผ่านโถงไปที่ห้องครัว ก่อนที่คุณจะรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ ด้วยความรู้สึกกลัวคุณก็เลยรีบเดินเร็วขึ้น
"เดินเร็วเพื่อสุขภาพค่ะ"
คุณพึมพํากับตัวเอง เหมือนจะปลอบประโลมมากกว่า คุณเดินผ่านโถงกว้าง แล้วไปที่ห้องครัวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม โดยที่คุณไม่รู้เลยว่า ดวงตาของบางอย่างจับจ้องมาที่คุณผ่านบันได ตั้งแต่ที่คุณเข้ามาที่นี่แล้ว...
