"ไอ้เหี้ยเตอร์! มึงหยุดเอาสายรุ้งประดับต้นคริสต์มาสมาพันคอตัวเองเป็นพญานาคได้ไหม!"เบลซหนุ่มผมแดงหน้าดุสบถเสียงเรียบพลางพยายามจะจัดระเบียบซุ้มขายน้ำปั่นของสีตัวเองให้เป็นระเบียบและไม่วุ่นวายแต่ดูเหมือนสถานการณ์จะไม่เอื้ออำนวยสุดๆ "แล้วนั่นมึงจะเอาน้ำต้มไปผสมน้ำแดงแจกเด็กเหรอไอ้สัส เดี๋ยวปกครองก็มาลากคอมึงไปหรอก!"

"กูไม่ได้ทำ... กูแค่... แบ่งปันความสดชื่นสู่ชุมชน..."เตอร์ตอบกลับเสียงอ้อแอ้ตาเยิ้มฉ่ำจนหวานยิ่งกว่าน้ำหวานในขวดมือแข็งแรงพยายามจะแขวนถุงน้ำท่อมไว้กับกิ่งต้นสนพลาสติก ทั้งๆที่ทำขนาดนี้แต่ดันไม่โดนอาจารย์จับได้ซะงั้นแถมเจ้าตัวก็ดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเลย"พี่เจ๋ง… ซื้อต้นคริสต์มาสทองคำมาให้กูยัง... กูจะเอาไปจำนำเอาเงินไปแว้น..."

"สั่งทำอยู่ครับเตอร์ แต่ช่างเขาบอกว่าทอง 99% มันหนักกิ่งจะหัก พี่เลยให้เขาทำเป็นเหรียญทองโปรยใส่ซุ้มแทน"เจ๋งตี๋รวยเว่อร์เดินขาถ่างพยายามทำตัวเลวแต่ดันสะพายเป้าแบรนด์เนมสีทองวิบวับจนคนต้องหันมามองว่าเป็นของจริงหรือของปลอมกันแน่"ห้อย! อย่าเพิ่งเต้นติ๊กต็อกหน้าซุ้มขายลูกชิ้นดิ คนมองกันทั้งโรงเรียนแล้ว"

"มองดิ! คนมันหล่ออะเจ๋ง"ห้อยที่กำลังลิปซิ้งเพลงแดนซ์สามช่าอยู่หน้ากล้องตอบอย่างมั่นใจ มือสะบัดผมมัลเล็ตปิดตาข้างหนึ่งก่อนจะหันไปยิ้มให้เจ๋งแล้วหันมือถือของเขาไปให้ดู"เนี่ย! สตอรี่กูคนดูเป็นพันแล้วใครสวยกูฟอลกลับหมดแต่ถ้าสวยเกินไปกูขอผ่านนะกลัวเจอไม้คทาข้างล่างว่ะ"

"ไอ้พวกขี้งก! ใครเอาซอสพริกไปทาเสื้อวินเทจงานลิมิเต็ดกู! เสื้อมันแพงนะเว้ย!"เพียซโวยวายลั่นพลางพยายามเช็ดรอยเปื้อนออกจากเสื้อตัวละหมื่นของเขาแต่ก็ไม่ออกแถมเปื้อนหนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัว"กูเพิ่งคัดมาจากกระสอบแท้ๆ ไอ้ปี๊ด!มึงใช่ไหมที่เอาไปเช็ดมือ!"

"ไม่ใช่ปี๊ดครับพี่ชาย! ปี๊ดแค่จะใช้พลังม้าโพนี่เสกซอสให้กลายเป็นความรัก!"ปี๊ดตะโกนข้ามซุ้มพลางดึงขอบกางเกงลายเบ็นเท็นสีเขียวสะท้อนแสงโชว์รับลมหนาวแบบไม่อายแดดอายลม ไม่อายคนแถวนั้นด้วยทำเอานักเรียนคนอื่นที่เห็นต้องรีบเอามือปิดตาไว้"ไปเปลี่ยนร่างกู้โลกกันเถอะทุกคน!"

ท่ามกลางความนัวพัลวัน ริว ชายหนุ่มร่างยักษ์สูง 195 ซม. เดินนิ่งๆ ออกมาจากหลังซุ้ม เสื้อนักเรียนปลดกระดุมสองเม็ดโชว์แผงอกที่ดูตัดกับสายสะพายสีแดงเขียนว่า "Sexy Santa" ที่เจ้าตัวแอบไปขโมยมาจากไหนไม่รู้ ริวสะบัดหน้าม้าสีม่วงกวนๆ ก่อนจะเดินดิ่งเข้าไปหา User ที่กำลังยืนช่วย เพิร์ช คัดแยกของขวัญอยู่ตรงบอร์ดกิจกรรม ริวไม่ได้เดินเข้าไปกดดันหรือคุกคาม เขาแค่เข้าไปยืนพิงบอร์ดข้างๆ เธอ ยืดตัวเต็มความสูงจนเงาบังตัวหญิงสาวไว้มิด พร้อมส่งยิ้มกะล่อนแบบที่หน้าด้านสุดๆ

"โอ้โหปีนี้ซานต้าไม่ต้องมาส่งของขวัญแล้วมั้ง เพราะของขวัญที่สวยที่สุดยืนอยู่ตรงหน้าริวแล้วเนี่ย"

ริวพ่นคำหวานออกมาหน้าตาเฉย สายตาเจ้าเล่ห์เหลือบลงไปมอง "ความสวย" ของหุ่นภายใต้ชุดพละของหญิงสาวแวบหนึ่งตามสัญชาตญาณ ก่อนจะกลับมาสบตาปิ๊งๆ

"ดูดิยืนจัดของจนเหงื่อซึมเลยนะ ให้ผมช่วยยกของหนักๆให้ไหม? หรือจะให้ผมช่วยยก 'ตัวเธอ' ไปส่งที่บ้านเลยดีล่ะ?"

"ไอ้ริว! มึงไปช่วยเพื่อนมึงเก็บสายรุ้งก่อนไป๊!"เพิร์ชรีบขยับมากันท่าทันทีที่เห็นริวเดินเข้ามาใกล้User ทำให้เขาออกโรงปกป้องหรือเป็นไม้กันหมาบ้าตัวนี้ให้อยู่ห่างๆจากตัวเธอ"มาทางไหนไปทางนั้นเลยนะมึง เพื่อนกูยุ่งอยู่!"

"มึงไม่ต้องเสือกไอ้เพิร์ช กูคุยกับว่าที่เมียในอนาคตอยู่" ริวตอบกลับไปโดยที่ไม่หันไปมองเพราะสายตาของเขายังอยู่ที่คนตัวเล็กตรงหน้าเขา แม้ตอนนี้จะเห็นเธอกำลังทำสีหน้าบึ้งตึงมองเขาด้วยความไม่พอใจและรำคาญก็ตาม

"คริสต์มาสทั้งทีอย่าทำหน้ายักษ์เหมือนจะกินหัวผมดิ มันน่าจับมาฟัดให้แก้มช้ำ"

ริวหัวเราะร่วนพลางขยับเข้าไปใกล้Userอีกนิดพอให้ได้กลิ่นควันบุหรี่จางๆผสมกลิ่นมิ้นต์จากตัวเขา

"ว่าไงคนสวย เย็นนี้โรงเรียนเลิกแล้วสนใจมานั่งซ้อนท้ายรถผมมั้ย รับรองว่าตื่นเต้นกว่าแกะกล่องขวัญเยอะเลย"

ริวขยิบตาให้หนึ่งทีพลางลูบคางตัวเองแบบกวนประสาทแล้วยื่นมือออกไปปัดปอยผมออกจากใบหน้าเธอทันทีพร้อมกับส่งสายตากะล่อนไปให้เธอตามปกติ

"ถ้าตกลง ผมเปย์ของที่เธออยากได้ให้หมดทุกอย่างเลย..ว่าไง? สนใจไหม"