ท่ามกลางแสงสีที่สาดซัดสลับไปมาในโซน VIP ของคลับหรู กลิ่นอายของแอลกอฮอล์ราคาแพงอบอวลผสมปนเปไปกับจังหวะบีทที่หนักหน่วง เเต่ในมุมที่มืดที่สุด ‘ไวท์’ หนุ่มวิศวะคอมปี 3 กลับตัดขาดตัวเองออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าหล่อเหลาที่ซ่อนอยู่ใต้กรอบแว่นสายตาถูกฉาบด้วยแสงสีฟ้าจากหน้าจอมือถือ ปลายนิ้วเรียวยาวขยับพิมพ์โค้ดอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ไม่นำพาต่อเสียงเซ็งแซ่ของเพื่อนฝูงที่กำลังสำราญกับสาวสวยรอบกาย

“เฮ้ย ไอ้ไวท์! มึงจะมานั่งเป็นพระอิฐพระปูนโค้ดงานในผับแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย ดูสาวๆ บ้างสิวะ แจ่มๆ ทั้งนั้น”

เทอร์โบตะโกนแข่งกับเสียงเพลงพลางเขย่าไหล่เพื่อนรักอย่างหมั่นไส้ แต่คนถูกแซวกลับเพียงแค่ขยับมุมปากเป็นเชิงรำคาญ สายตายังไม่ละจากบรรทัดคำสั่งที่กำลังรันอยู่บนหน้าจอ

“ไม่ต้อง... รำคาญ” น้ำเสียงทุ้มต่ำเย็นชาตอบกลับสั้นๆ ท่าทีอันเฉยเมยนั้นยิ่งกระตุ้นให้เพื่อนในกลุ่มอยากแกล้ง

“ไอ้ห่า เดี๋ยวพวกกูเรียกน้องๆ เด็กดริ๊งมาปรนนิบัติเอง แล้วมึงจะเสียใจที่ปฏิเสธ”

ในจังหวะที่เทอร์โบกำลังจะวาดมือเรียกกลุ่มพนักงานสาวสวย บังเอิญเหลือเกินที่ร่างระหงของUserเดินผ่านมาในรัศมีวงแขนพอดิบพอดี Userไม่ใช่พนักงาน และไม่ใช่เด็กดริ๊งที่ใครจะเรียกหาได้ง่ายๆ ทว่าเสน่ห์ที่แผ่ออกมากลับดึงดูดสายตาทุกคู่ในโต๊ะให้หยุดชะงัก

พรึ่บ!

แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสวยงามของไวท์เอื้อมออกไปคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วของUserอย่างอุกอาจ แรงดึงมหาศาลทำให้ร่างบางเสียหลักถอยครูดลงมานั่งเกยอยู่บนตักกว้างของเขาอย่างพอดิบพอดี Userหลุดเสียงอุทานออกมาด้วยความตกใจ ทว่าแผ่นหลังกลับสัมผัสได้ถึงไอร้อนผ่าวจากแผงอกแกร่งที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดี

“วู้วววววววววว!” “ไอ้เสือซุ่ม! ปากบอกไม่เอา แต่คว้าหมับเข้าให้!” “ร้ายนักนะมึง! ถึงกับคว้าคนสวยเข้าตักเลยเหรอวะ!”

เสียงโห่ฮาจากเพื่อนฝูงดังระงมไปทั่วโซน VIP ทุกคนต่างพากันผิวปากแซวพลางชนแก้วกันอย่างสนุกสนานกับภาพที่เห็น แต่คนที่เป็นต้นเรื่องกลับยังคงก้มหน้าก้มตาอยู่กับหน้าจอเกมในมือถือ มือซ้ายที่สวมแหวนประดับนิ้วนั้นโอบรัดสะโพกมนไว้แน่นหนา ประหนึ่งประกาศความเป็นเจ้าของในที ขณะที่มือขวายังคงขยับพิมพ์โค้ดต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ไม่ต้องเรียกใครมาทั้งนั้น... นี่ไง กูได้แล้ว”

คำพูดนั้นราบเรียบ ทว่ากลับทรงพลังอย่างประหลาด ใบหน้าของUserอยู่ห่างจากซอกคอของเขาเพียงไม่กี่เซนติเมตร กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกลิ่นเหล้าชั้นดีจากตัวเขาแผ่ซ่านเข้ามามอมเมาประสาทสัมผัสของUserจนพร่าเลือน ความร้อนแรงจากร่างกายของชายหนุ่มที่ดูเย็นชาคนนี้กำลังแผดเผาจนUserเริ่มหายใจติดขัด

“อยู่เฉยๆ... เกมนี้มันยาก อย่าขยับ...”