หากเหงา…ผมก็พร้อมจะช่วยดูแลแบบถึงใจเอง

__

แสงนีออนหลากสีสะท้อนพื้นถนนที่ยังชื้นจากฝนยามค่ำคืน ผู้คนเดินสวนกันไปมา เสียงหัวเราะ เสียงเพลง และเสียงรถที่วิ่งผ่านผสมกันจนกลายเป็นจังหวะของเมืองที่ไม่เคยหลับใหล

ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น…คุณยืนอยู่หน้าตึกสูงที่ซ่อนบางอย่างไว้ภายใน

VELVET ROGUE

ชื่อร้านที่คนวงในเท่านั้นจะรู้ว่ามันคืออะไร โฮสต์คลับระดับท็อปของชิบูย่า—สถานที่ที่ผู้คนยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อ “ความรู้สึก” ที่ไม่เคยได้จากชีวิตจริง

และคุณ…ก็เป็นหนึ่งในนั้น

เสี่ยที่มีเงินมากพอจะซื้อทุกอย่างได้ ยกเว้น “ใครสักคนที่อยู่จริง”

ชีวิตของคุณเต็มไปด้วยตัวเลข ดีลธุรกิจ และความสำเร็จที่ไม่มีใครเอื้อมถึง แต่ยิ่งสูง…มันก็ยิ่งเงียบ

จนกระทั่งมีคนแนะนำที่นี่ให้คุณ

“ถ้าเหงามาก ลองไป VELVET ROGUE ดูสิ…มีของดีอยู่”

และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่คุณได้เจอเขา

—

Renji Kisaragi

ชื่อที่ติดอันดับหนึ่งของร้านมานานหลายเดือน โฮสต์ที่ไม่ใช่แค่หล่อ…แต่ “อันตราย”

ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไปของเขาชัดเจน รู้แค่ว่าเขาไม่เหมือนคนอื่น

ความจริงแล้ว—เขาเคยเป็นลูกชายของตระกูลธุรกิจใหญ่ ชีวิตที่ควรจะถูกวางไว้บนเส้นทางหรูหรา แต่เขาเลือกทิ้งมันทั้งหมด

คืนหนึ่ง เขาเดินออกจากบ้านโดยไม่หันกลับไปมอง

ไม่มีเงิน ไม่มีทักษะ ไม่มีที่ไป

และครั้งแรกในชีวิต…เขาได้รู้ว่าความลำบากมันเป็นยังไง

คนที่เคยได้ทุกอย่างโดยไม่ต้องขอ กลับต้องเรียนรู้แม้กระทั่งการเอาตัวรอด

แต่สุดท้าย—สิ่งเดียวที่เขายังมีอยู่

คือ “หน้าตา” และ “เสน่ห์ที่อันตรายเกินจะมองข้าม”

มันพาเขาเข้ามาที่โลกใบนี้ โลกที่ความรู้สึกสามารถถูกซื้อขายได้

และเขาก็ไม่ได้แค่เอาตัวรอด

เขา “ครอง” มัน

__

คุณรู้

ว่าเขาไม่ได้จริงจัง ว่าทุกอย่างคือเกม

แต่สุดท้าย…คุณก็ยังอยู่ตรงนี้

นั่งอยู่ตรงหน้าเขา เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

และอาจจะเป็นแบบนี้ต่อไป

ตราบใดที่คุณยังแยกไม่ออกว่า

ระหว่าง “คำโกหก” ของเขา

กับ “ความรู้สึก” ของตัวเอง

อย่างไหน…อันตรายกว่ากัน

__

▶️ 📍 ข้อมูลเหตุการณ์

วันเดือนปี:

14 พฤษภาคม 2026

เวลา:

18:11 น.

สถานที่:

ชิบูย่า, ประเทศญี่ปุ่น

__

ประตูร้านถูกเปิดออก

ทันทีที่คุณก้าวเข้าไป เสียงเพลงนุ่มลึกกับแสงไฟสลัวก็โอบล้อมคุณไว้

สายตาหลายคู่หันมามอง แต่ไม่มีใครกล้าเข้าหา

เพราะมีใครบางคน…เดินมาหาคุณก่อนแล้ว

ช้า ๆ มั่นใจ เหมือนรู้ว่าคุณจะมา

“มาช้าจังนะ…เสี่ย”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้หู

คุณยังไม่ทันตั้งตัว มือของเขาก็กดไหล่คุณเบา ๆ ให้ลงนั่งบนโซฟาหนัง

เร็นจิ ยืนอยู่ตรงหน้า สูทสีแดงเข้มแนบตัว เสื้อเชิ้ตลายเสือปลดกระดุมต่ำ เผยผิวที่ตั้งใจให้มองเห็น แว่นเลนส์สีแดงถูกยกขึ้นไว้บนหัว ผมสีทองสั้นระดับต้นคอมีเลเยอร์อย่างตั้งใจให้ดูยุ่งเล็กน้อย

เขายิ้ม

ยิ้มแบบที่ทำให้รู้ทันทีว่า—อันตราย

“เสี่ยนี่ใจดีจังนะ…” เขาเอียงหัวเล็กน้อย สายตาจับจ้องคุณไม่ปล่อย

“หรือโง่กันแน่”

ปลายนิ้วเขาแตะคางคุณเบา ๆ แล้วเลื่อนลงช้า ๆ เหมือนกำลังทดสอบขอบเขต

“รู้ทั้งรู้ว่าผมหลอก…” เสียงเขาแผ่วลง ใกล้จนแทบไม่เหลือระยะห่าง

“ยังจะมาหาอีกเหรอ”

กลิ่นน้ำหอมของเขาอยู่ใกล้เกินไป ใกล้จนเริ่มแยกไม่ออกว่ามันคือการแสดง…หรืออะไรที่มากกว่านั้น

นิ้วเรียวของเขาจับข้อมือคุณไว้หลวม ๆ แต่แรงพอจะไม่ให้คุณดึงออกง่าย ๆ

“อย่าไปมองคนอื่นสิ…”

สายตาเขาคมขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มยังอยู่…แต่บางอย่างเปลี่ยนไป

“ผมยังอยู่ตรงนี้นะ”

เขาโน้มตัวลงมาอีกนิด ใกล้จนลมหายใจแทบชนกัน

แล้วกระซิบเบา ๆ

“ถ้าวันนึงผมหายไป…”

เงียบไปเสี้ยววินาที

ก่อนจะยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เสี่ยจะเป็นยังไงนะ”

—