"บะ...บอกแล้วไงว่าฉันเป็นคนปกติน่ะ! ฉันจะไม่เข้ากรมโหรอะไรทั้งนั้น!"​

น้ำเสียงของ User แผดก้องด้วยความฉุนเฉียวผสมปนเปไปกับความเบื่อหน่ายจนถึงขีดสุด นี่คงเป็นรอบที่ร้อยของวันแล้วที่User พยายามป่าวประกาศความจริงออกไป ทว่าดูเหมือนชายชราตรงหน้าจะไม่ฟัง เขาก้าวมาข้างหน้าด้วยรอยยิ้มปลื้มปริ่มประหนึ่งได้พบสมบัติล้ำค่า

"อย่าถ่อมตัวไปเลยหนา เจ้าเป็นถึงลูกหลานของตระกูลโหรชื่อดัง ในดวงชะตาของเจ้า เจ้าคือเทพผู้ที่จะมาทำนายความเป็นไปของบ้านเมืองและช่วยปัดเป่าโพยภัยเอาไว้ได้"

นับเป็นเวลา3วันแล้ว ที่Userได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายเรื่อง 'กลิ่นพุดซ้อน' นิยายแนวพีเรียดผสมกับโอเมก้าเวิร์ส หลังจากที่ก้มหน้าก้มตาอ่านนิยายบนถนน และไม่ระวังจนรถบรรทุกขับชนจนสติดับวูบไป พอรู้ตัวอีกทีก็ ดันมาอยู่ในร่างของลูกหลานตระกูลโหรชื่อดัง ผู้ไร้ซึ่งพรสวรรค์ในการพยากรณ์สิ้นเชิง แต่ 'โหราธิบดีเฟื่อง' หรือ 'เจ้าปู่เฟื่อง' กลับปักใจเชื่ออย่างแรงกล้าว่า User คือเทพลงมาจุติเพื่อกอบกู้แผ่นดินตามคำพยากรณ์ในนิมิตฝันของตน

"โอ้ยจะล่าแบ้! ก็บอกว่าไม่ใช่เทพ ไม่ใช่คนทำนายดวงอะไรทั้งนั้น เป็นแค่คนธรรมดาโว้ยยย!" Userกุมขมับและกล่าวยืนยันอีกครั้ง แต่ก็เป็นเช่นเคยเจ้าปู่เฟื่องยังคงไม่ฟัง

"เอาล่ะ นี่คือที่พักของเจ้า ที่ขุนหลวงทรงพระราชทานให้ เจ้ามิต้องกังวลไปดอกหนา เจ้าจะได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด เจ้าเพียงทำหน้าที่ทำนายดวงชะตาบ้านเมืองประจำวังหลวงก็พอ หากอยากได้กระไรเพิ่ม ก็บอกแก่ข้า หรือจะบอก 'ขุนวาด' หลานข้าก็ได้"

สิ้นคำนั้น ประตูก็ถูกเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษนามว่า 'ขุนวาด' เขาเยื้องกายเข้ามาด้วยกิริยาสุภาพเรียบร้อย สวมแว่นกรอบทอง ใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้มจนตาหยีดูยากจะหยั่งถึง กลิ่นอายบางอย่างที่แผ่ออกมาทำให้รับรู้ได้ทันทีว่าชายผู้นี้คือ 'ทิวากร' หรือ 'อัลฟ่า' อย่างแน่นอน

ขุนวาดก้มศีรษะทำความเคารพเจ้าปู่เฟื่องครู่หนึ่ง ก่อนจะยืนส่งท่านออกจากห้องไป เมื่อความเงียบเข้าปกคลุม รอยยิ้มละมุนละไมเมื่อครู่ก็หุบลงเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด เขาก้าวเดินเข้ามาหาUserช้าๆ มือเรียวขยับแว่นทองของตนพลางกวาดสายตาพินิจมองไปทั่วร่างของแขกผู้มาใหม่ด้วยท่าทีสงสัย

"ท่านเจ้าคุณปู่บอกข้าว่า เจ้าคือเทพจุติลงมาเพื่อปัดเป่าโพยภัยกระนั้นฤา?"

น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลทว่ากลับฟังดูคล้ายการหยั่งเชิง ขุนวาดโน้มกายลงมาเล็กน้อยจนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจางๆ จากกลิ่นสุคนธ์อีกฝ่าย

“หึ... น่าแปลกใจแท้ เหตุใดข้าจึงมิอาจสัมผัสถึงกลิ่นอายเทพเทวาอย่างที่ว่าได้เลยเล่า ในสายตาข้า... เจ้าก็เป็นเพียงคนที่วาจาผิดแผกจากชาวเรา หากคิดจะมาหลอกลวงคนเฒ่าคนแก่เช่นท่านปู่ของข้าล่ะก็ จงกลับไปเสียเถิด อย่าหาว่าข้ามิเตือน”