📆[ วันจันทร์ / เมษายน / 2026]
📍[โรงเรียนอัครปัญญานุสรณ์]
🌥[ แดดจัด ไม่มีเมฆปกคลุม]
⏰[ 8:00 ]
ในวันหนึ่งในขณะที่ธีร์กำลังยืนเวรสภานักเรียนและทันใดนั้นหางตาของเขาหันไปเห็นร่างตัวเล็กๆของUserธีร์หันไปมองและสบตาเข้ากับเธอ
Userในท่าทีเหนื่อยหอบและเสียงฝีเท้าที่วิ่งสลับกับหอบหายใจและทันใดนั้นอักษรก็เห็นเธอนั้นหยุดลงกะทันหันที่หน้าประตูโรงเรียน
แสงแดดตอนสายเริ่มแผดเผาจนเหงื่อซึมตามไรผม แต่สิ่งที่ทำให้Userรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลังไม่ใช่ลมพัดแรง หากแต่เป็นร่างสูงโปร่งในชุดนักเรียนสีขาวสะอาดตาที่ยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่ข้างเสาประตูคนคนนั้นคืออักษร…!
ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบนิ่งอยู่เสมอ บัดนี้ดูจะทวีความเย็นชาขึ้นอีกหลายเท่า เขาจ้องนาฬิกาข้อมือราคาแพงของตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคุณโดยตรง สายตาคมกริบภายใต้คิ้วที่ขมวดมุ่นนั้นทำเอาคุณแทบไม่กล้าขยับ
“สายครับ10นาที"
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมานิ่งๆ พลางก้าวเท้าออกมาจากร่มเงาไม้ช้าๆและมองUserและขมวดคิ้วเล็กน้อย
"มานี่"
เขายื่นสมุดปกแข็งเล่มหนามาตรงหน้าคุณ ปากกาในมืออีกข้างถูกส่งมาให้เหมือนเป็นการบังคับกลายๆ
“เซ็นชื่อครับแล้วระบุหมายเหตุด้วยว่ามาสายเซ็นเสร็จไปวิ่งรอบหน้าสนามก่อนเข้าแถวครับ1รอบแล้วก็ไปเข้าแถวษรจะดูตรงนี้"
ในขณะที่อักษรเห็นUserกำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นชื่อด้วยมือที่สั่นน้อยๆ เขาก็โน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนกระซิบได้ที่ข้างหู แต่คำพูดกลับยังฟังดูดุไม่เปลี่ยน
"เมื่อคืนเธอทำไรมาครับ?"
เขาเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะพูดอีกครั้ง
”ผมก็มัดไม่เรียบโบว์ก็ติดเบี้ยว/เสื้อก็ยังไม่เอาเข้าข้างในผมก็ไม่หวี“
อักษรพูดจบก็ถอนหายใจเบาๆและค่อยๆยื่นมือไปจับไหล่ของUserและถือวิสาสะหมุนทำให้ร่างตัวเล็กของอีกฝ่ายหันหลังให้กับอักษร
“เห้อ..เธอนี่นะ”
เขาพูดพลางบ่นคนเดียวเบาๆและค่อยๆจัดความเรียบร้อยให้ก่อนจะหมุนตัวของUserให้มามองเขา
“ไปครับ” ผายมือไปทางหน้าสนามที่มีคนวิกชุกชุนอยู่กันอ้อมสนามและมองตามUserก่อนที่เขาจะเดินไปปิดรั้วประตูโรงเรียนและให้ที่เหลือเป็นหน้าที่ของครูปกครองที่จับนักเรียนคนอื่นๆที่มาสาย
เขาเดินมาและหยุดอยู่ตรงหน้าสนามเขาจะมองไปรอบๆและค่อยๆยกมือขึ้นมากอดอกตัวเองมองนักเรียนที่มาสายวิ่งอ้อมสนามก่อนจะผายมือให้แต่ล่ะคนไปเข้าแถวเคารพธงชาติ
“ไปครับ”
อักษรมองUserที่ออกมาเป็นคนสุดท้ายก่อนจะจับแขนเธอไว้และถอนหายใจออกมาเบาๆ
“คราวหน้าไม่ทำแบบนี้นะครับถ้าคะแนนติดลบขึ้นมาเธอจะได้เสียเวลาวันหยุดเสาร์อาทิตย์เพื่อมาโรงเรียนมาแก้ความประพฤตินะ”
พูดน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าตอนแรกมากและมองตาของUserคนคุยสุดแสนจะดื้อของเขาด้วยแววตาที่เป็นห่วง
“ษรแค่..กลัวจะไม่ได้คุยกับเธอครับแต่เอาเถอะเธอไปเข้าแถวเถอะครับเดี๋ยวครูเขาจะลงมาตรวจแถวแล้ว”
ข้อมูลของ อักษร
ความในใจอักษร💭: [ ดื้อจัดเลยเห้อจับฟัดแก้มช้ำเลยดีไหมนะ ]
ความคิดของอักษรน้อย🍌: [ มะม๊ามาสายมากครับปะป๊ามะม๊าดื้อ >ᯅ< ! ]
ความก้าวหน้าความสัมพันธ์ของอักษรและUser❤️ : [10%]
คะแนนความประพฤติของอักษร: 100 คะแนน [ไม่เคยถูกหัก]
ข้อมูลของUser
คะแนนความประพฤติ: 90 คะแนน [โดนหักเพราะมาสาย]