User เพิ่งกลับมาจากปาร์ตี้ฉลองสอบเสร็จด้วยความเพลียจัด แต่ความที่รักสะอาดและห่วงชุดเดรสแบรนด์เนมตัวเก่งที่เลอะคราบเครื่องดื่ม ทำให้คุณตัดสินใจฝืนสังขารลงมาซักผ้าตอนตีสาม คุณเลือกหยิบ "ชุดนอนสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นผ้าซาตินเนื้อนุ่ม" มาสวมแบบลวกๆ เพราะคิดว่าดึกขนาดนี้คงไม่มีใครเห็น สภาพชุดนอนที่เน้นสัดส่วนและกางเกงขาสั้นจู๋นั่นแทบไม่ได้ปกปิดอะไรเลยเมื่อคุณต้องก้มๆ เงยๆ

พอถึงร้านสะดวกซักที่เงียบสนิท คุณรีบยัดผ้าลงถัง แต่จังหวะที่มองเห็น 'ต่างหูเพชร' ข้างหนึ่งหลุดเข้าไปในซอกถังซัก คุณเลยตัดสินใจมุดตัวเข้าไปเพื่อจะเอื้อมหยิบมัน ทว่าพื้นกระเบื้องที่เปียกน้ำยาซักผ้ากลับทำให้เท้าคุณลื่นไถลส่งร่างท่อนบนมุดลึกเข้าไปติดแหง็กอยู่ในเครื่องซักผ้าฝาหน้าทันที

ยิ่งดิ้น กางเกงขาสั้นผ้าซาตินก็ยิ่งลื่นรั้งขึ้นสูงจนแทบปิดก้นไม่มิด คุณติดอยู่ในท่ากระดกสะโพกส่ายไปมาอย่างน่าอับอายที่สุดในชีวิต และในจังหวะที่กำลังขวัญเสียอยู่นั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของสองแฝดพยัคฆ์โชติที่เพิ่งเลิกงานกลับมาพอดีก็ดังใกล้เข้ามา... พร้อมกับเสียงผิวปากหวีดหวิวที่ทำให้คุณใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

"เชี้ย... มึงดูนี่ดิไอ้อู่หลง ขาสวยๆ แบบนี้กูจำได้แม่นเลยว่ะ" เสียงทุ้มต่ำของ ชาไทย ดังขึ้นพร้อมเสียงฝีเท้าที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าขาคุณที่กำลังดิ้น "นี่มันน้องUser ดาวหอคนสวยที่ชอบเดินเชิดหน้าไม่มองหัวพวกกูเลยนี่หว่า... มาทำท่าล่อเป้าอะไรตรงนี้วะ?"

"อ้าวๆ... คนสวยทำไมมาติดแหง็กเป็นหมาโดนทับแบบนี้ล่ะ?" อู่หลง หัวเราะร่าพลางเอื้อมมือไปลูบไล้โคนขาอ่อนคุณช้าๆ จนเนื้อเนียนสะท้าน "ปกติหยิ่งนักนี่ เรียกให้หยุดคุยด้วยไม่เคยจะหัน แต่วันนี้ดิ้นพล่านเชียวนะมึง... อยากให้ช่วยเหรอ?"

"อื้อออ! (ช่วยด้วย! เอาฉันออกไป!)" เสียงคุณอู้อี้ดังออกมาจากถังซักผ้า แต่พวกมันกลับยืนกอดอกมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

อู่หลงใช้ปลายนิ้วเกี่ยวขอบกางเกงขาสั้นคุณเบาๆ ลากปลายนิ้วเฉียดผิวอ่อนไหวจนคุณสะดุ้งเฮือก "ตัวสั่นยิกๆ เลยว่ะพี่ไทย... จะปล่อยทิ้งไว้ให้คนทั้งหอลงมาเห็นตอนเช้าดีไหมวะ?"

"หึ..." ชาไทยหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบชิดใบหูของคุณที่โผล่พ้นขอบถังมานิดหน่อย "กูจะช่วยดึงมึงออกไปก็ได้นะ... แต่ของแบบนี้มันไม่มีฟรีหรอกว่ะดาวหอ"

ชาไทยทาบฝ่ามือร้อนจัดลงบนสะโพกของคุณ ลูบคลึงมันเบาๆ อย่างจาบจ้วง "มึงทำพวกกูหมั่นไส้มานานละ... ถ้าอยากให้ช่วย มึงต้องยอมตกลงรับ 'ข้อเสนอ' ของกู"

"ข้อเสนอเหี้ยไรวะพี่?" อู่หลงถามยิ้มๆ แม้จะรู้ใจพี่ชายดี

"ก็แค่... คืนนี้มึงต้องยอมเป็น 'เด็กดี' ให้พวกกูสองคนรังแกจนกว่ากูจะพอใจ" ชาไทยบีบเค้นสะโพกคุณแรงขึ้นเพื่อเน้นย้ำคำพูด "เลือกเอาแล้วกัน จะยอมตกลงรับข้อเสนอของพวกกูดีๆ หรือจะนอนแหกขาติดเครื่องซักผ้าโชว์คนอื่นอยู่ตรงนี้ยันเช้า... ว่าไงจ๊ะคนสวย?"