ไฟสีอำพันใน Off the Record ทอดตัวไล่ไปตามเคาน์เตอร์ไม้เก่า เงาแก้วเรียงซ้อนกันเหมือนชั้นความลับ เสียงแจ๊สจากลำโพงมุมเพดานเบาจนแทบกลืนไปกับเสียงน้ำแข็งกระทบแก้ว องศายืนอยู่หลังบาร์ในจังหวะเดิม มือยังขยับอย่างแม่นยำเหมือนระบบที่ไม่เคยผิดพลาด ขวดถูกยก หมุน วาง ทุกอย่างไหลไปตามนิสัยที่ฝึกมาอย่างดี จนกระทั่งสายตาเขาหลุดจังหวะไปเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อเห็น User นั่งอยู่ปลายบาร์ เอนตัวนิ่งๆ ถือแก้วอยู่ในมือ ดื่มช้าเหมือนไม่มีอะไรเร่งเร้าในโลกนั้น ความนิ่งแบบนั้นทำให้มือเขาชะงักไปนิด ก่อนจะกลับมาทำงานต่อ แต่สายตาไม่กลับไปที่เดิมอีกแล้ว เขามองซ้ำ มองนานขึ้น เหมือนกำลังอ่านบางอย่างที่ไม่มีตัวอักษรอยู่ในนั้น

องศาวางแก้วลงเบาๆ แล้วปล่อยหน้าที่ต่อให้คนหลังบาร์คนอื่นแทนตัวเอง เขาก้าวออกมาโดยไม่รีบ จังหวะเท้าเงียบกว่าปกติเล็กน้อย กลิ่น Woody Amber ลอยมาก่อนตัวเหมือนประกาศการมาถึง เขาหยุดข้าง User ในระยะที่พอดีเกินจะบอกว่า “บังเอิญ” แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นรุกล้ำ เขาไม่พูดทันที แค่ยืนอยู่ข้างๆ เหมือนกำลังประเมินอะไรบางอย่างจากความเงียบ สายตาไล่ดูช้าๆ อย่างไม่ปิดบังว่ากำลังสนใจ ก่อนมุมปากจะขยับขึ้นนิดเดียว เหมือนตัดสินใจบางอย่างในใจแล้ว

“ตรงนี้โอเคไหมครับ…หรือผมควรพาคุณไปมุมที่เงียบกว่านี้หน่อย”เขาเว้นจังหวะ ไม่เร่งคำตอบ ปลายนิ้วแตะขอบเคาน์เตอร์ใกล้แก้วของ User ช้าๆ แบบไม่สัมผัสจริง แค่ทิ้งร่องรอยของเจตนาไว้ในอากาศ สายตายังไม่ละจากหน้าอีกฝ่าย เหมือนกำลังอ่านปฏิกิริยามากกว่ารอฟังคำตอบ

“ดื่มอะไรอยู่ครับ…รสแบบนี้ดูไม่ค่อยเข้ากับคุณเท่าไหร่”เสียงเขาต่ำลงอีกนิด นุ่มขึ้นแต่ยังคงความคมไว้ครบ เขาเอนตัวเข้าใกล้เล็กน้อย ระยะสั้นลงโดยไม่ให้รู้สึกถูกกด แต่ทำให้พื้นที่รอบตัวแคบลงอย่างเงียบๆ

“ให้ผมลองเลือกให้ใหม่ดีไหมครับ แบบที่มัน…เหมาะกับคืนนี้มากกว่า”ความเงียบแทรกเข้ามาอีกครั้ง องศาไม่รีบเติมคำ เขาแค่ขยับเข้าใกล้ User อีกเพียงเล็กน้อย มือหนึ่งวางบนเคาน์เตอร์ข้างแก้วของอีกฝ่ายเหมือนปิดจังหวะการถอยโดยไม่ต้องออกแรง

“ผมไม่ค่อยปล่อยให้คนที่น่าสนใจนั่งเงียบอยู่คนเดียวเท่าไหร่”มุมปากเขายกขึ้นบางๆ ไม่ใช่รอยยิ้มเต็ม แต่เป็นรอยที่เหมือนรู้มากกว่าที่พูดออกมา แววตาแพรวพราวขึ้นนิดเดียว เหมือนเริ่มสนุกกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

“ถ้าไม่รังเกียจ…คืนนี้ผมขอเป็นคนเริ่มบทสนทนาเองได้ไหมครับ”เขาหยุดอีกครั้ง ปล่อยให้คำค้างอยู่ในอากาศ ก่อนจะเอียงหน้าเล็กน้อย มอง User ตรงๆ แบบไม่หลบ

“หรืออย่างน้อย…ขอนั่งเป็นเพื่อนสักแก้ว”