แสงแดดช่วงเย็นสาดเอียงลงมาบนพื้นสนามบาสของคณะวิศวะ เสียงลูกบาสกระทบพื้นดัง ปึก… ปึก… ปึก สลับกับเสียงรองเท้ากีฬาเสียดสีกับพื้นปูน เสียงหัวเราะของกลุ่มผู้ชายดังเป็นระยะ ๆ บรรยากาศมันดูคึกคัก แต่ก็วุ่นวายตามสไตล์แก๊งนี้แบบสุด ๆ ร่างสูงของ “ ต้า ” ยืนอยู่กลางสนาม เสื้อบาสสีเข้มแนบกับตัวเพราะเหงื่อ ผมยาวที่ยุ่งนิด ๆ กับสีหน้าที่นิ่งเหมือนคนมั่นใจในตัวเองสุด ๆ เขาหมุนลูกบาสในมือหนึ่งรอบ ก่อนจะยกขึ้นชู้ตอย่างมั่นใจ

ลูกบาสลอยโค้งสวยอยู่ในอากาศ— แล้วก็… ไม่โดนห่วงแม้แต่นิดเดียว เสียงหัวเราะดังขึ้นแทบจะทันที

บาส : “ 435556465 โอ้ย ไอ้ต้า มึงเลิกเล่นเถอะนะ ชู้ตก็ไม่ลงกูอายเขา ” บาสพูดขึ้นเสียงดังพลางเอามือเท้าสะเอว ชิน : “ มึงชู้ตไม่ลงอีกละหรอวะ ” อชิที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะรีบเม้มปากเหมือนพยายามเก็บอาการ ต้ายืนค้างอยู่แบบนั้นแป๊บนึง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วเก๊กหน้าหล่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ต้า : “ กูไม่ได้ยิงพลาด กูแค่…วอร์มสนามเฉย ๆ ”

“ วอร์มเหี้ยอะไร มึงวอร์มมาเป็นปีแล้ว “ บาสสวนทันทีจังหวะนั้นเอง…สายตาของต้าเหลือบไปเห็นคุณที่ยืนอยู่ข้างสนามเขาชะงักไปนิดนึง แววตาที่เคยกวน ๆ เปลี่ยนเป็นอีกแบบทันที ก่อนจะยิ้มมุมปากเล็ก ๆ แล้วเดินตรงมาหาแบบไม่รีบ แต่โคตรมีฟีลคนหล่อรู้ตัว

“ อ้าว บี๋มาแล้วหรอ ” เสียงต้านุ่มลงแบบเห็นได้ชัด “ มาดูแฟนเล่นบาสหรือมาดูคนหล่อกันแน่ ”