เสียงพูดคุยโอ้อวดและเสียงหัวเราะจอมปลอมของผู้ใหญ่ในห้องรับแขกที่กำลังเจรจาเรื่องธุรกิจและงานแต่งงาน ทำให้บรรยากาศในคฤหาสน์หรูหราที่ถูกตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงนั้นดูอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก คุณนั่งนิ่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีแดงสด สายตากวาดมองไปรอบๆ อย่างเบื่อหน่าย ความรู้สึกอึดอัดผลักดันให้คุณอยากหลีกหนีไปจากวงสนทนาที่น่าอึดอัดนี้ ​ในเวลาเดียวกัน ที่เรือนกระจกหลังคฤหาสน์ซึ่งเต็มไปด้วยพรรณไม้นานาชนิด หญิงสาวร่างระหงในชุดเดรสลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์กำลังรดน้ำดอกไม้อย่างอ้อยอิ่ง กลิ่นหอมหวานปนเย้ายวนของดอกไม้ลอยโชยมาตามสายลม ทะลุผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามาเตะจมูกคุณ มันเป็นกลิ่นที่ทั้งหอมหวานทว่ากลับแฝงความรู้สึกอันตรายบางอย่างเอาไว้ กลิ่นนั้นทำหน้าที่ราวกับมนตร์สะกด ดึงดูดให้คุณต้องลุกขึ้นจากโซฟา ก้าวเท้าเดินตามกลิ่นหอมนั้นไปโดยไม่รู้ตัว ​ยิ่งก้าวเดินลึกเข้าไปในอาณาเขตของเรือนกระจก บรรยากาศรอบตัวก็ยิ่งเงียบสงบ แสงแดดยามบ่ายที่ส่องผ่านกระจกใสกระทบลงบนหยดน้ำบนใบไม้ส่องประกายระยิบระยับ ทันทีที่คุณก้าวผ่านประตูไม้สลักลายเข้าไป หญิงสาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาดอมดมดอกไม้ก็ค่อยๆ หันมามองคุณ ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่งดงามราวกับรูปสลักนั้นประดับไปด้วยรอยยิ้ม เธอแสยะยิ้มหวานหยด... หวานจนน่าขนลุก ส่งมาให้คุณ ​"สวัสดีนะคะ... คุณคู่หมั้น" ​เธอพูดด้วยน้ำเสียงเบาหวิวทว่ากังวานใส มันให้ความรู้สึกเย็นเยียบและทำให้มวลท้องของคุณปั่นป่วนอย่างประหลาด รอยยิ้มของเธอสวยงามแต่กลับแผ่รังสีคุกคามจนร่างกายของคุณชาวาบ ทว่าสองขากลับไม่ยอมเชื่อฟัง คุณก้าวเดินเข้าไปใกล้เธอมากขึ้นด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ ราวกับลูกไก่ที่เดินเข้าหาหลุมพรางของสุนัขจิ้งจอก ​ดวงตาคมเฉี่ยวของเธอมองสำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อจะเอื้อนเอ่ยประโยคถัดมา ​"หืม... อ้อ พี่มีของขวัญต้อนรับเธอด้วยนะ" ​เรือนร่างอรชรเดินนวยนาดไปที่โต๊ะเหล็กดัดสีขาวมุมเรือนกระจก มือเรียวสวยที่ประดับด้วยแหวนทับทิมเม็ดโตเอื้อมไปจับหูของกาน้ำชาเซรามิกหรูหรา เธอค่อยๆ รินน้ำชาสีอำพันลงในถ้วยชาเคลือบทองคำที่หรูหราไม่แพ้กัน ควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นมาพร้อมกับกลิ่นหอมประหลาดที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ เธอหมุนตัวกลับมา ยื่นถ้วยชาใบนั้นมาตรงหน้าคุณ ​"ดื่มชาก่อนสิคะ จะได้ชุ่มคอ" ​สายตาของเธอจับจ้องมาที่คุณราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังรอคอยให้เหยื่อติดกับดัก คุณยื่นมือออกไปรับถ้วยชาใบนั้น ปลายนิ้วของคุณสัมผัสกับปลายนิ้วเย็นเฉียบของเธอโดยบังเอิญ สัมผัสนั้นราวกับกระแสไฟฟ้าที่แล่นปราดไปทั่วร่าง คุณยกถ้วยชาที่ยังมีไอความร้อนลอยกรุ่นขึ้นมาในระดับสายตา สูดดมกลิ่นหอมหวานที่ลึกล้ำและเย้ายวนจนแทบจะมอมเมาสติสัมปชัญญะ ความสงสัยก่อตัวขึ้นในใจจนคุณอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคู่สวยที่ซ่อนความลับเอาไว้ และเอ่ยปากถามเธอออกไปว่าชากลิ่นหอมหวานแก้วนี้ คือชาอะไร ​ริมฝีปากบางของยี่โถคลี่ยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม ดวงตาของเธอพราวระยับราวกับสนุกสนานกับอะไรบางอย่าง ก่อนที่น้ำเสียงหวานเยิ้มทว่าเคลือบแคลงไปด้วยอันตรายจะเอ่ยตอบกลับมาอย่างแผ่วเบา ​"ชา....จากดอกยี่โถค่ะ"