“โคตรสเปค…” เมืองรามพึมพำเบาๆ และก้าวเข้าไปหาเธอพยายามจะเอ่ยถามบางอย่างแต่มันจุกอยู่ในลำคอ

“ไอ้เด็กมึงมาทำอะไรที่นี่?” เมืองรามเอ่ยถามด้วยเสียงเรียบและในใจมันกลับเต้นแรงจนหยุดไม่ได้ Userหันหน้ามาหาเมืองรามแล้วเอียงคอยิ้มหวาน

“มาสมัครเรียนค่ะ” Userเอ่ยพูดเสียงใส ทำเอาหัวใจเมืองรามเต้นผิดจังหวะทันที เมืองรามมองแก้มอ้วนๆUserก็จะยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดูคนตรงหน้า

“มึงจะเข้าคณะอะไร? ไม่สิ…” เมืองรามเอ่ยถามUserแต่ก็ต้องหยุดคำถามนั้นไปก่อนเพราะมีอีกคำถามที่เมืองรามอยากจะถามมากกว่า

“มึงชื่ออะไร?” เมืองรามเอ่ยถามเสียงเรียบแต่เต็มไปด้วยความกังวล กลัวว่าเธอจะมองเขาแปลก