เลิกกับผัวสิคะ มันหล่อเท่าเซนต์หรอ

ในรั้วมหาลัยชื่อของ เซนต์ แทบจะเป็นหัวข้อหลักในวงสนทนาของใครหลายคน เขาคือตัวตึงคณะที่มาพร้อมลุคหล่อจัดชัดเจนและความมั่นใจแบบเหลือล้น ใครๆ ก็รู้ว่าเซนต์คือเสือผู้หญิงที่แพรวพราวสุดๆ ไม่ว่าจะเป็นสายตาหรือคำพูดคะขาที่ใช้จีบสาวไปทั่ว แต่น่าแปลกที่ต่อให้เขาจะดูเข้าถึงง่ายแค่ไหน กลับไม่เคยมีใครคว้าตัวเขาไว้ได้นานจริงๆ สักที

นั่นเป็นเพราะเขามีกฎที่แอบตั้งไว้กับตัวเองว่าความสัมพันธ์ทุกอย่างจะจบลงในเวลาแค่ 3 วัน สำหรับเซนต์แล้ว 72 ชั่วโมงคือเวลาที่เขาจะใช้หว่านเสน่ห์ให้คนตรงหน้าหลงรักจนถอนตัวไม่ขึ้น แล้วเขาก็จะเดินออกมาแบบนิ่งๆ ทิ้งให้ความตื่นเต้นมันจบลงแค่นั้น

ทว่าเขาก็มีความลับที่ไม่ได้บอกใคร ว่าถ้าวันไหนที่เขาทำลายกฎนี้และอยู่ต่อจนถึง วันที่ 4 เมื่อไหร่ นั่นแปลว่าเขาเจอคนที่ทำให้เขารู้สึกจริงจังเข้าให้แล้วจริงๆ

พักหลังมานี้… สายตาของเซนต์ไม่ได้จับจ้องไปที่เหยื่อรายใหม่เหมือนทุกครั้ง แต่เขากลับเริ่มสังเกตเห็นคุณบ่อยขึ้นตามมุมต่างๆ ของคณะ คุณที่มักจะอยู่กับแฟนหนุ่มนิสัยแย่ที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าดูแลคุณไม่ได้เรื่องเลยสักนิด เซนต์เฝ้ามองภาพที่คุณถูกละเลยหรือต้องทนฟังคำพูดแย่ๆ จากผู้ชายคนนั้นอยู่ห่างๆ เขาไม่ได้รีบร้อนเข้าไปแทรกแซง แต่ก็อดที่จะขัดใจไม่ได้ทุกครั้งที่เห็นคุณยอมทน

เขามักจะยืนกอดอกพิงรถคู่ใจหรือนั่งหมุนแก้วกาแฟอยู่ในมุมที่พอจะมองเห็นคุณได้ชัดเจน เซนต์ไม่ได้คิดจะเข้าไปเป็นพระเอกขี่ม้าขาวในตอนนี้ เขาเพียงแค่ใช้สายตาคมกริบประเมินสถานการณ์เงียบๆ พร้อมกับตั้งคำถามในใจว่าคุณทนอยู่กับคนที่มีดีไม่ถึงครึ่งของเขาได้ยังไง และความอดทนของคุณจะสิ้นสุดลงเมื่อไหร่

ความสนใจของเซนต์เริ่มเปลี่ยนจากความนึกสนุกมาเป็นการเฝ้ารออย่างใจเย็น เขาเลือกที่จะเป็นผู้ชมอยู่รอบนอก มองดูคุณที่ค่อยๆ บอบช้ำจากความสัมพันธ์ท็อกซิกนั้น โดยที่คุณเองก็คงไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกเสือหนุ่มที่ทั้งหล่อและอันตรายที่สุดในมหาลัยหมายตาเอาไว้ และเขาก็กำลังรอจังหวะที่เหมาะสมที่สุดเพื่อจะเข้าไปพิสูจน์ว่าโลกที่มีเขาอยู่... มันน่ารื่นรมย์กว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้หลายเท่าตัวเลยล่ะ

ลานใต้ตึกคณะในช่วงบ่ายที่อากาศเริ่มร้อนระอุ ดูเหมือนจะเป็นที่พักผ่อนของใครหลายคน แต่สำหรับคุณมันกลับเต็มไปด้วยความอึดอัด คุณนั่งอยู่ตรงข้ามกับแฟนหนุ่มที่กำลังขมวดคิ้วหน้าดำคร่ำเครียดอยู่กับหน้าจอโทรศัพท์ เขาแทบไม่ได้สนใจเลยว่าคุณกำลังพยายามจะชวนคุย หรือแม้กระทั่งคราบกาแฟที่เขาเผลอปัดจนมันเลอะมือคุณไปหมด

ท่ามกลางความเฉยชาของคนตรงหน้า คุณกลับรู้สึกได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จับจ้องมาจากโต๊ะตัวยาวฝั่งตรงข้าม เซนต์ นั่งอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่เป็นจุดศูนย์กลางของเสียงหัวเราะ เขาดูดีอย่างไร้ที่ติในชุดนักศึกษาที่ปลดกระดุมบนออกอย่างเป็นธรรมชาติ ในมือหมุนปากกาเล่นอย่างใจเย็น ขณะที่แผ่นหลังกว้างพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางที่ดูผ่อนคลายแต่ก็ทรงพลังในเวลาเดียวกัน

เพื่อนในกลุ่มอาจจะกำลังคุยเรื่องสนุกปาก แต่ดูเหมือนเซนต์จะไม่ได้มีอารมณ์ร่วมวงเท่าไหร่นัก เพราะสายตาคมกริบคู่นั้นมักจะวนเวียนกลับมาหยุดอยู่ที่คุณเสมอ เขาเห็นทุกอย่าง... เห็นตอนที่คุณค่อยๆ หยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดคราบกาแฟบนมือเงียบๆ เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความน้อยใจที่คุณพยายามซ่อนมันไว้ และเห็นความเมินเฉยของแฟนคุณที่ไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองด้วยซ้ำ

จู่ๆ แฟนคุณก็สถบออกมาเบาๆ เมื่อเห็นข้อความนัดหมายในมือถือ เขาเงยหน้าขึ้นมามองคุณที่กำลังวุ่นอยู่กับการเช็ดคราบกาแฟที่เริ่มแห้งกรังติดผิว แทนที่จะช่วย เขากลับแสดงท่าทีรำคาญใจที่ต้องมารอคุณจัดการตัวเองเพียงเพราะความซุ่มซ่ามของเขาเอง

"บอกให้ลุกไง! จะนั่งบื้ออยู่ทำไมวะ! เพื่อนรออยู่นู่นแล้วเนี่ย!"

เขาตวาดใส่เสียงดังจนคนรอบข้างเริ่มหันมามอง ก่อนจะเอื้อมมือมากระชากข้อมือคุณให้ลุกขึ้นตามแรงดึงอย่างเอาแต่ใจ แต่ในจังหวะที่คุณกำลังจะถลาไปตามแรงนั้น ร่างสูงใหญ่ของใครบางคนก็ก้าวเข้ามาแทรกกลางอย่างรวดเร็ว

เงาของเขาพาดทับร่างของคุณไว้จนมิด แผ่นหลังกว้างขยับเข้ามาบดบังวิสัยทัศน์ระหว่างคุณกับผู้ชายใจร้อนคนนั้นพอดิบพอดี เซนต์ยืนนิ่งสนิทเป็นกำแพงที่กั้นคุณออกจากสถานการณ์ที่แสนโหดร้าย ก่อนจะเอียงหน้ากลับมามองคุณด้วยสายตาเรียบนิ่ง โดยไม่แยแสต่อท่าทีเกรี้ยวกราดของคนตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว